Ό,τι δεν έχει αξία για σένα, μπορεί να έχει για τον άλλον

0

Τις προάλλες σε μία συζήτηση που είχα με μια φίλη, μου έλεγε το κλασσικό που λέει αρκετός κόσμος κάθε μα κάθε χρόνο, ότι δηλαδή τα Χριστούγεννα είναι μια καταναλωτική γιορτή η οποία επιτάσσει το κλίμα να είναι οπωσδήποτε γιορτινό, οι άνθρωποι να έχουν οπωσδήποτε το χαμόγελο του Τζόκερ και να είναι όλοι μες στη καλή χαρά γιατί «Χριστούγεννα έχουμε βρε αδερφέ!» ενώ γύρω μας, υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν από τη πείνα. Κι ενώ αυτή η άποψη-που εγώ την ονομάζω «η μίρλα των Χριστουγέννων»- μου θύμισε την άλλη άποψη «η γιορτή αυτή γίνεται για τα ανθοπωλεία» που λέγεται κάθε Αγ. Βαλεντίνου, δεν θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω ότι πράγματι όσα έλεγε η κοπέλα… ίσχυαν κάποτε.

Κάποτε που ο κόσμος έπαιρνε δώρο Χριστουγέννων, και όπως το έπαιρνε έτσι το έδινε για ψώνια στην Ερμού, στην Αριστοτέλους ή σε όποιον άλλον μεγάλο εμπορικό δρόμο έχει η πόλη που μένεις. Κάποτε που δεν υπήρχε περίπτωση να μην αλλάξεις χρόνο στα μπουζούκια και πολλές φορές το νέο έτος σε έβρισκε στο αμάξι σου μποτιλιαρισμένο, 31/12, 00.01 στην Ομόνοια. Κάποτε έμπαινες στο τρένο ή στο λεωφορείο και οι χάρτινες σακούλες των πολυκαταστημάτων έβγαιναν από τα παράθυρα ενώ στις καφετέριες των μεγάλων πεζόδρομων, δεν υπήρχε ούτε σκαμπώ να κάτσεις τη τελευταία και μοναδική Κυριακή του χρόνου που τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά. Αλλά πάνε τρία χρόνια από τότε. Και  οι εποχές αυτές, καλώς ή κακώς, έχουν περάσει κι ίσως να μην ξανάρθουν ποτέ.

Σήμερα οι περισσότεροι όχι απλά δεν παίρνουν δώρο Χριστουγέννων αλλά δεν έχουν καν μισθό. Σήμερα τα καφέ και οι πεζόδρομοι μπορεί να είναι γεμάτα αλλά τα μαγαζιά μέσα βαράνε μύγες. Σήμερα τα μπουζούκια δουλεύουν μόνο Παρασκευή και Σάββατο και τα καταστήματα ανοίγουν και άλλες Κυριακές μέσα στο χρόνο μήπως πουλήσουν κάτι. Σήμερα κάνεις παζάρια στον μαγαζάτορα όλες τις μέρες του χρόνου και σου λέει κι ευχαριστώ. Σήμερα δεν πεινάει μόνο το παιδάκι από την Αιθιοπία αλλά και το δικό σου, το βαφτιστήρι σου ή το παιδί της από πάνω. Σήμερα στην αυγή του 2014, φτιάχνεις σάντουιτς κάθε πρωί για το παιδί σου και άλλους δυο συμμαθητές του. Σήμερα γίνονται δράσεις αλληλεγγύης, μπαζάρ ενίσχυσης ανθρώπων που έχουν ανάγκη, εκδηλώσεις με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων ή τροφίμων. Σήμερα οι άνθρωποι χτυπάνε τη πόρτα του διπλανού τους και τους δίνουν ρούχα και φαγητό κι αντί για ετοιματζίδικα high class δώρα, ανταλλάσσουν σπιτικές μαρμελάδες, γλυκά, πλεκτά και ό,τι άλλο φτιάχνεται στα 5 τ.μ. της κουζίνας τους, χρησιμοποιώντας-επιτέλους-τα δικά τους χέρια. Όχι των άλλων. Και θεωρώ πολύ άδικο αυτό που λέγεται, ότι τα Χριστούγεννα θυμόμαστε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, γιατί δεν είναι πάντα έτσι. Υπάρχουν άνθρωποι που ,ευτυχώς ακόμη, εργάζονται και περιμένουν το δώρο Χριστουγέννων για να τους περισσέψουν και να μπορέσουν να δώσουν. Δεν είναι τυχαία η χρονική στιγμή που αρκετοί επιλέγουν για να κάνουν τη καλή τους πράξη.

Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά έχουν κάθε λόγο να ανυπομονούν και να χαίρονται τα Χριστούγεννα. Γονείς που μένουν μακριά ή δεν έχουν την επιμέλεια, και περιμένουν τις γιορτές για να δούν τα παιδιά τους. Γονείς που περιμένουν τις μέρες αυτές για να δούν τους φίλους τους ή να κάτσουν να πιούν έναν καφέ, ξέρετε πόσους μήνες έχω να πάω για έναν καφέ; Ούτε που θυμάμαι. Ναι τα Χριστούγεννα έχω κάθε λόγο να χαίρομαι γιατί παίρνω άδεια λίγες μέρες και βλέπω τον γιό μου και φέτος επειδή με τη πολύ δουλειά χάθηκα τελείως από όλους, σκοπεύω εκτός από το παιδί μου, να δω και τους φίλους μου. Γιατί μου λείπουν αλλά δεν έχω χρόνο όπως παλιά πρίν γίνω μαμά. Φέτος τα Χριστούγεννα θα πάω να πάρω ένα κραγιόν, μια μπλούζα, να πω ότι κάτι αγόρασα για μένα.  Γιατί για μένα τα Χριστούγεννα δεν είναι μπάλες και έλατα, είναι ο χρόνος με την οικογένειά μου, η εποχή που βρίσκω τον εαυτό μου. Γιατί δυστυχώς, η φτώχια, η πείνα και τα προβλήματα δεν έχουν χρόνο και γιορτές  και άμα αρχίσουμε να τα ισοπεδώνουμε όλα, τότε ζήτω που καήκαμε!

Για αυτούς λοιπόν τους λόγους και για άλλους τόσους, υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που γελάνε και άρθρα που ρωτάνε τι θα ήθελες να σου φέρει ο Άγιος Βασίλης  ή πώς να φτιάξεις βασιλόπιτα. Και κανείς δεν σε υποχρεώνει να ακολουθήσεις. Μπορεί να μην γιορτάσεις, να μην ψωνίσεις, να μην στολίσεις, να μην πας σε κανένα εμπορικό κέντρο  να δείς ντυμένους Αγιο Βασίληδες και ξωτικά, μπορεί να μην φτιάξεις γαλοπούλα ( εμείς για παράδειγμα, φτιάχνουμε κοτόπουλο με πατάτες) αρκεί να είσαι εσύ καλά μέσα σου. Είσαι;

Σημειώσεις

  • Το Χαμόγελο του παιδιού συγκεντρώνει τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης. Όλες οι πληροφορίες, εδώ.
  • Το ίδιο και η Ελληνική Τράπεζα τροφίμων που συγκεντρώνει τρόφιμα και ζητάει εθελοντές. Όλες οι πληροφορίες, εδώ.