Παιδί από εξωσυζυγική σχέση

0

«Ο άντρας μου έκανε εξωσυζυγική σχέση και η ερωμένη του έμεινε έγκυος. Τότε ήρθε και μου το είπε και μετά από πολύ προσπάθεια τον συγχώρεσα. Λίγους μήνες μετά γεννήθηκε ο γιός του και δεν έχω αντίρρηση να έχει επαφές με το παιδί. Αυτό που με εκνευρίζει είναι η ανάγκη του για επικοινωνία με την άλλη πλευρά. Ο άντρας μου, με έχει διαβεβαιώσει ότι οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι θέλει να έχει επαφές με το παιδί του αλλά δεν ξέρω αν μπορώ ή πρέπει να το πιστέψω…»
Σοφία

Αγαπητή Σοφία,

Παρ’ όλο που στους περισσότερους φαίνεται ανορθόδοξο, πολλοί γάμοι έχουν επιβιώσει ακόμη κι όταν από τη «παράνομη» σχέση προκύπτει ένα παιδί.  Αυτό στο οποίο ίσως πρέπει να εστιάσετε είναι στο τι είναι καλύτερο για το παιδί, διότι είναι και το μόνο που δεν φταίει και αξίζει να γνωρίζει και τους δύο γονείς του.

Ένας φίλος μου είναι παιδί εξωσυζυγικής σχέσης την οποία έκανε η μητέρα του με έναν παντρεμένο. Όταν ο φίλος της το είπε στη γυναίκα του, εκείνη του είπε ότι αν είχε έστω και τη παραμικρή επφή με την ερωμένη ή το παιδί τους, θα τον χώριζε, κι εκείνος ενέδωσε. Όταν ο φίλος μου έγινε 20 ετών και αναζήτησε τον πατερα του, εκείνος αρνήθηκε να του μιλήσει, κάτι που πλήγωσε αυτό το παιδί, ακόμη περισσότερο.

Σήμερα ο άνθρωπος αυτός έχει σχέση με τα ετεροθαλή αδέρφια του και με τους συγγενείς τους, όλα αυτά κρυφά από τον πατέρα του και τη γυναίκα του. Έχουν περάσει 40 χρόνια και ο φίλος μου ακόμη δεν το έχει ξεπεράσει. Καταλαβαίνω τη γυναίκα του αλλά βλέπω και τον φίλο μου πόσο πληγωμένος είναι εξαιτίας της απόρριψης και μάλιστα χωρίς να ευθύνεται εκείνος. Γι’ αυτό από όπου κι αν προέρχεται ένα παιδί, πρέπει να βάζουμε τις ανάγκες του πάνω από όλων των άλλων.

Όταν μια γυναίκα είναι έγκυος στο παιδί του συζύγου, το πρώτο πράγμα που σκέφτεται η σύζυγος είναι να κόψει κάθε επαφή του άντρα της με την ερωμένη του και το παιδί. Όμως το δίκαιο και το σωστό είναι ο πατέρας αυτός να συμμετέχει-οικονομικά και συναισθηματικά-στο μεγάλωμα αυτού του παιδιού και να παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή του.

Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ανύπαντρες μητέρες που αποκτούν παιδί από εξωσυζυγική σχέση, το δίνουν για υιοθεσία, ενώ ο σύζυγος που απάτησε αλλά και η γυναίκα του, είναι εκείνοι που συνήθως υιοθετούν αυτό το παιδί. Από τη μία είναι δύσκολο να ξαναφτιάξεις το γάμο σου όταν το παιδί σου θυμίζει την απιστία, από την άλλη όμως το ζευγάρι έρχεται πιο κοντά με κοινό σκοπό να αγαπήσει αυτό το παιδί.

Από την άλλη όταν η σύζυγος είναι εκείνη που μένει έγκυος από την εξωσυζυγική σχέση, σπάνια ο σύζυγος δέχεται αυτό το παιδί. Σύμφωνα όμως με την εμπειρία μου, όταν είμαστε σε θέση να βάζουμε στην άκρη το δικό μας πόνο και να εστιάζουμε στις ανάγκες των άλλων, η ζωή έχει έναν τρόπο να μας το ξεπληρώνει.

Δεν σου προτείνω να μείνεις οπωσδήποτε στο γάμο σου ή να μην μείνεις. Αυτή είναι καθαρά δική σου απόφαση. Έχεις κάθε δικαίωμα να φύγεις αλλά και κάθε δικαίωμα να μείνεις. Η διαφορά είναι ότι στη δεύτερη εκδοχή, υπάρχει περίπτωση ο γάμος σου να σωθεί και να βγεί από αυτή τη κατάσταση, πιο δυνατός. Από την άλλη, μπορείς κι εσύ από τη πλευρά σου, να θέσεις κάποια όρια, μπορεί για παράδειγμα να ζητήσεις να είσαι παρούσα στις επισκέψεις του συζύγου προς το παιδί και αν ο σύζυγος σε αγαπάει, θα καταλάβει τον πόνο σου και θα τον σεβαστεί.

Καταλήγοντας, καλό θα είναι να εστιάσεις στις ανάγκες αυτού του παιδιού και να θυμάσαι ότι προκλήσεις σαν αυτή που ζείς τώρα, όσο δύσκολες κι αν φαίνονται στην αρχή, είναι αντιμετωπίσιμες. Όταν τα ζευγάρια δουλεύουν μαζί σαν ομάδα, τα γεγονότα τους φέρνουν πιο κοντά. Όταν επιλέγουμε να αντιδράμε με αξιοπρέπεια και κατανόηση κάτω από δύσκολες και επώδυνες συνθήκες, έχουμε την ευκαιρία να κερδίζουμε από τον/τη σύζυγο, περισσότερη αγάπη και σεβασμό απ’ ότι πρίν. Αυτό που στην αρχή μοιάζει μοιραίο να σας χωρίζει, μπορεί να γίνει αυτό που θα σας ενώσει.

Πηγή: http://www.beyondaffairs.com/