Μια φορά άπιστος…για πάντα άπιστος;

0

Απιστία εκ μέρος του άντρα.. πόσο δύσκολη κι επώδυνη πραγματικά κατάσταση είναι αυτή για τη γυναίκα που την αποκαλύπτει και τη βιώνει, ανατρέποντας όλα τα δεδομένα της ζωής της και γκρεμίζοντας το οικοδόμημα του γάμου.. κι όχι μόνο! Μαζί καταρρίπτονται και άλλες αντιλήψεις και πεποιθήσεις για τον εαυτό της και τη σχέση της μαζί του.. ότι η ίδια είναι πολύτιμη και αναντικατάστατη για κείνον κι ότι  ο γάμος τους είναι ένα «απόρθητο φρούριο» όπου κανείς άλλος δε χωράει, μόνο οι δυο τους (ακόμα και στις περιπτώσεις που δεν είναι πολύ καλά μαζί..) αλλά και διαφορετικός από πολλούς άλλους γάμους που καταλήγουν σε εξωσυζυγικές σχέσεις. Κλονίζεται η αίσθηση ότι έχει τον έλεγχο της ζωή της, ότι μπορεί να εμπιστεύεται τους ανθρώπους… Πλήττεται η εικόνα που έχει για το εαυτό της, τόσο για την εξωτερική της γοητεία όσο και για τα ψυχικά της χαρίσματα που δεν εκτιμήθηκαν σωστά ή δεν ήταν επαρκή για να «κρατήσουν» τον άντρα της αποκλειστικά δικό της.. αλλά υπάρχει κάποια άλλη που εκείνος επιθύμησε περισσότερο, του άρεσε περισσότερο, τον έκανε πιο ευτυχισμένο!

Μετά την αποκάλυψη της απιστίας, το αρχικό «σοκ» και τις αντιδράσεις θυμού, οργής και κατηγοριών, το ζευγάρι καλείται να αποφασίσει αν θέλει να μείνει μαζί κι αν αντέχει να «κοπιάσει» γι’ αυτό ή να χωρίσει.. Δύσκολη απόφαση κι ακόμη πιο δύσκολο να τα καταφέρει ουσιαστικά… Όμως ένα ζευγάρι μπορεί να κρατηθεί στο γάμο μετά από ένα τέτοιο πλήγμα, υπό την προϋπόθεση  ότι και οι δύο είναι διατεθειμένοι να κατανοήσουν το νόημα της απιστίας, να διερευνήσουν τον εαυτό τους και τα βιώματά τους που τους οδήγησαν να (δυσ)λειτουργούν τη συγκεκριμένη σχέση, να κατανοήσουν δικά τους στοιχεία που μπορεί να συνέβαλαν στα προβλήματα μεταξύ τους, τις συνθήκες της ζωής τους κατά την εποχή της εξωσυζυγικής σχέσης, κ.ο.κ. [highlight]Φυσικά δεν είναι και οι δύο εξίσου υπεύθυνοι για την απιστία, γιατί κανείς δεν μπορεί να «αναγκάσει» τον άλλο να απατήσει. Αντιθέτως είναι προσωπική «επιλογή» του ανθρώπου που το κάνει, ωστόσο όμως, ένα μερίδιο ευθύνης –μικρό ή μεγάλο- αναλογεί και στους δύο και αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουν και να το δεχτούν προκειμένου να αλλάξουν τη σχέση τους.[/highlight] Κι όσο κι αν –δικαίως- στο μυαλό εκείνης πάντα θα υπάρχει ο φόβος αν θα το ξανακάνει εκείνος, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει απόλυτα ναι ή όχι.. εξαρτάται από το με πόση ειλικρίνεια, συνέπεια και δύναμη το ζευγάρι μαζί αλλά κι ο καθένας ξεχωριστά θα μπορέσει να «δουλέψει» όλα τα παραπάνω ώστε να καλλιεργήσει κι όλες εκείνες τις απαραίτητες δεξιότητες για να ξεπεράσει την κρίση. Μπορεί όμως και να αποφασίσουν να μη συνεχίσουν την κοινή τους ζωή, είτε γιατί δεν υπάρχει πια η ελπίδα ότι η σχέση μπορεί να αλλάξει, είτε γιατί δεν έχουν ή δε θέλουν να βρουν –κατακλυσμένοι από αρνητικά συναισθήματα- τη δύναμη να «δουν» επώδυνες αλήθειες για τον εαυτό τους και τη σχέση τους και να αλλάξουν δυσλειτουργικές συμπεριφορές… είτε γιατί απλά η επιθυμία του άντρα για τη γυναίκα του έχει τελειώσει και μια άλλη γυναίκα υπάρχει σταθερά και δυνατά στην καρδιά και τη ζωή του..

Η γυναίκα αυτή, στην άλλη πλευρά της ιστορίας καταφέρνει τελικά να αποκτήσει τον άντρα που  επιθυμεί, «παίρνοντάς» τον από τη γυναίκα του.[highlight] Η δικιά τους η σχέση αρχίζει παράλληλα με την άλλη και καταλήγει, διαλύοντας εκείνος το γάμο του να μείνει μαζί της. Πόσο σίγουρη όμως μπορεί να είναι κι εκείνη ότι κάποια στιγμή στην κοινή τους πια ζωή δεν θα βρεθεί στην ίδια θέση, να την απατά επίσης για κάποια άλλη;! «Άλλο εκείνη, άλλο εσύ!» μπορεί να λέει ο άντρας, ενοχοποιώντας απόλυτα κι αποκλειστικά την πρώην σύζυγο για τη δικιά του απιστία[/highlight], κατηγορώντας την για πολλά.. την παραμέληση του εαυτού της, της σεξουαλικής τους σχέσης, το «υπερβολικό» δόσιμο στα παιδιά, την έλλειψη κατανόησης μεταξύ τους, τις συχνές εντάσεις.. δεν θα αναγνωρίσει όμως – γιατί θα αμύνεται σε αυτό- το δικό του μερίδιο ευθύνης στη κατάσταση που τον «οδήγησε» στο να απιστήσει καθώς και τις πλευρές του χαρακτήρα του που υπονόμευσαν τη συγκεκριμένη σχέση και βρήκαν ικανοποίηση σε κάποια άλλη.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι εύκολο κανείς να προβλέψει τη μελλοντική συμπεριφορά κάποιου, αν δεν διερευνήσει το παρελθόν του, οπότε εκείνη αξίζει να αναρωτηθεί αν η συμπεριφορά της απιστίας, είναι κάτι που έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν απ’ τον άντρα. [highlight]Είναι δηλαδή ένας τρόπος για τον άντρα να καλύπτει βαθύτερα αισθήματα προσωπικής αξίας κι επάρκειας; Σε περιόδους που νιώθει ότι αμφισβητείται ο ανδρισμός του, η δύναμή του, η αξία του (π.χ. αλλαγή οικονομικής κι επαγγελματικής κατάστασης, σπάνιες  σεξουαλικές επαφές με τη σύζυγο, κλπ.) αναζητά ή είναι θετικός σε μια ερωμένη που μέσα από τον (αρχικό τουλάχιστον) θαυμασμό θα μπορέσει να αποκαταστήσει την πληγωμένη του αυτοεκτίμηση; [/highlight]Έχει ξανακάνει έστω ευκαιριακές ερωτικές σχέσεις; Αν δεν είναι σε θέση να δεθεί συναισθηματικά με τους ανθρώπους και να «επενδύσει» στο μεταξύ του συναίσθημα, αλλά αντιθέτως τον «καταδιώκει» μια αίσθηση κενού μπορεί μέσα από τις σύντομες σχέσεις να αναζητά συγκινήσεις, ακριβώς για να απαλλαγεί από αυτό το κενό.

Είχε προσπαθήσει να «φτιάξει» την προηγούμενη σχέση του πριν την «εγκαταλείψει»; Έχει μάθει να εκφράζει τη γνώμη του, να επικοινωνεί σωστά, να συγκρούεται, να διεκδικεί, να αντιμετωπίζει τα προβλήματα στη ζωή του; ή συνηθέστερα αποφεύγει τις δυσκολίες, τα προβλήματα και τις ευθύνες και παραιτείται εύκολα; Τί σχέση έχει με τον εαυτό του και την εικόνα του; Πώς βιώνει το χρόνο που περνά; Θετικά για όλες τις εμπειρίες που αποκομίζει ή αρνητικά, σαν ένα πλήγμα στη γοητεία του και που τον φέρνει πιο κοντά στο τέλος και το άγχος του θανάτου; Πώς νιώθει για τις αλλαγές στην εξωτερική του εικόνα με τη πάροδο του χρόνου; Η ανανέωση του ερωτικού συντρόφου «ανανεώνει» και τον ίδιο;

Είναι επιεικής με τον εαυτό του ως σύζυγος μέσα στο γάμο κι επιτρέπει στον ίδιο να διασκεδάζει και να περνά καλά μέσα στη σχέση αυτή;  ή μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο ενεργοποιούνται για εκείνον (μέσα από τα βιώματά του) αυστηροί κανόνες ευθύνης, συμπεριφοράς και πειθαρχίας που ουσιαστικά όμως τον καταπιέζουν; Νιώθει ότι φορτώνεται υπερβολικές ευθύνες από τις οποίες δεν μπορεί να ξεφύγει; Στην περίπτωση αυτή μια ερωμένη του δίνει την ευκαιρία να ζήσει στοιχεία της παιδικής ηλικίας που έχει στερηθεί.. ανεμελιά, ελευθερία, χαλαρότητα.. Θετικά συναισθήματα που αποδίδονται στο άλλο πρόσωπο, ενώ στην πραγματικότητα οφείλονται στο γεγονός ότι εκείνος μόνος του, σε μια διαφορετική μορφή σχέσης, επέτρεψε στον εαυτό του να είναι παρορμητικός, να χαίρεται κι αντικατέστησε άκαμπτους εσωτερικευμένους κανόνες, με άλλους που ικανοποιούν τις ανάγκες του.

Καταλήγοντας… η απιστία σαν συμπεριφορά –είτε βιώνεται μέσα στο γάμο από τον/τη σύζυγο είτε αποτελεί την αφετηρία για μια νέα σχέση με το «τρίτο» πρόσωπο- αποτελεί συχνά μια σκιά φόβου για το αν θα επαναληφθεί η ιστορία για τα μέλη της. Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά στο ερώτημα για τον άντρα «μια φορά άπιστος.. πάντα άπιστος;» γιατί όλες οι καταστάσεις εξατομικεύονται και διαφοροποιούνται, ανάλογα με τις συνθήκες, τα πρόσωπα που αλληλεπιδρούν, τα μεταξύ τους συναισθήματα αλλά και τις… απαντήσεις που ο καθένας θα δώσει στα παραπάνω ερωτήματα τόσο για τον εαυτό του όσο και για τον άλλο…

Σίγουρα μια τέτοια συμπεριφορά δεν είναι ό,τι καλύτερο για το.. «βιογραφικό» του άντρα σε μια  σχέση. Ωστόσο, [highlight]αφορισμοί τύπου «αφού το έκανε μια φορά θα το ξανακάνει»… ή αφού απάτησε τη γυναίκα του μαζί σου θα κάνει το ίδιο και σε σένα κάποια στιγμή…» δεν βοηθάνε παρά μόνο αποκλείουν το ενδεχόμενο μιας «δεύτερης» ευκαιρίας στη συζυγική σχέση ή μιας «πρώτης» στην παράλληλη σχέση να γίνει αυτή που ο καθένας αναζητά. [/highlight]Με κατάλληλη ενδοσκόπηση, υγιή επικοινωνία και διερεύνηση της μεταξύ τους σχέσης, μπορεί να χτιστεί κάτι καλό που θα μείνει ή να αποφευχθεί κάτι που κάποια στιγμή στο μέλλον θα ξαναπληγώσει!

Μαρία Βουλγαράκη
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια ζεύγους και οικογένειας

Χαρ. Τρικούπη 2 & Δωδεκανήσου
Άλιμος, Αττική
Κινητό: 6937 087217