Οι 5 πιο σπουδαίοι λόγοι που οι σημερινοί γάμοι αποτυγχάνουν!

0

Όλα φαντάζουν απλά- ερωτεύεσαι και μοιράζεσαι τη ζωή σου με τον/την σύντροφο σου. Οι προπαππούδες μας το έκαναν, οι παππούδες μας ακολούθησαν και για πολλούς από εμάς και οι γονείς μας τα κατάφεραν μια χαρά. Γιατί όμως εμείς δεν μπορούμε; Γιατί οι γάμοι τη σήμερον ημέρα, δεν κρατάνε;

Είμαι κι εγώ χωρισμένος αλλά είμαι μόνο ένας από τους πολλούς ανθρώπους που έχουν χωρίσει. Και ενώ κάποιοι από εμάς έχουμε πάρει διαζύγιο, κάποιοι άλλοι παραμένουν στο γάμο τους, όντας δυστυχισμένοι και ζώντας εντελώς ψεύτικες ζωές.

Πέρασα τρία χρόνια προσπαθώντας να καταλάβω πως είναι να ξαναβγαίνεις με καινούριους ανθρώπους. Όταν γνώρισα την πρώην γυναίκα μου το 2004, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Τα κοινωνικά δίκτυα δεν ήταν τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μας. Είχα την επιθυμία να την ρωτήσω πράγματα για τη μέρα της απλά επειδή δεν ήξερα, πώς την περνούσε.

Η αποστολή sms άρχιζε μόλις να γίνεται δημοφιλής τότε, οπότε αν ήθελα να της μιλήσω, έπρεπε να την πάρω τηλέφωνο. Αν ήθελα να τη δω, έπρεπε να πάω σπίτι της και να της χτυπήσω την πόρτα. Τα πάντα απαιτούσαν μια πράξη από μέρους μου ή από μέρους της. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Κοιτάζοντας πίσω, σχεδόν 11 χρόνια πρίν, αναρωτιέμαι πόσο διαφορετικά ήταν στις προηγούμενες γενιές. Και ακόμα πιο σημαντικό, αναρωτιέμαι πόσο διαφορετικά θα είναι για τα παιδιά μου. Η γενιά μας δεν μπορεί να χειριστεί το θέμα του γάμου – και να το γιατί:

1. Tο σεξ είναι σχεδόν ανύπαρκτο.
Δεν ξέρω για σας, αλλά είμαι ένα πολύ ενεργό σεξουαλικά, άτομο. Όχι μόνο πιστεύω ότι είναι μια σημαντική πτυχή της σχέσης, πιστεύω ότι είναι η πιο σημαντική. Εκτός από το να είναι κάτι ευχάριστο, το σεξ συνδέει δύο άτομα. Υπάρχει λόγος για τον οποίο το αναφέρουμε ως «κάνουμε έρωτα.» Εκπλήσσομαι από τα ζευγάρια που παραμελούν το σεξ, ειδικά οι νεότεροι σε ηλικία. Το σεξ γίνεται πλέον μία φορά κάθε δύο εβδομάδες, ή όταν έρθει η ώρα της αναπαραγωγής και πολύ σύντομα, γίνεται αγγαρεία. Δεν βλέπεις πια τον/τη σύντροφό σου με την επιθυμία να του/της σκίσεις τα ρούχα, αντιθέτως ακόμα και η σκέψη του σεξ μαζί του/της σε τρομάζει.

2. Η οικονομική κρίση, μας έχει σακατέψει.
Πριν από χρόνια, στην Ελλάδα τουλάχιστον, όλοι είχαμε δουλειά. Κουτσά στραβά έμπαιναν δύο μισθοί στο σπίτι καμιά φορά και τρείς αν ένας από τους δύο, έκανε δύο δουλειές. Οι άνθρωποι μπορούσαν να κάνουν παιδιά, μπορούσαν να κάνουν διακοπές, μπορούσαν να αγοράσουν ένα σπίτι κι ακόμη κι αν δεν ήσουν έτοιμος να μείνεις σε αυτό το σπίτι, μπορούσες να το νοικιάσεις σχετικά εύκολα και να παίρνεις στην ώρα του, ένα αξιοπρεπές ενοίκιο. Γενικότερα, μπορούσες να ζήσεις κάπως αξιοπρεπώς.

Σήμερα, ο μέσος Έλληνας κάνει 2-2,5 χρόνια να βρεί δουλειά και ενώ είναι άνεργος καλείται να πληρώσει τρελή φορολογία και λογαριασμούς που έχουν φτάσει πια στα ύψη. Αν μάλιστα έχεις και παιδιά που σπουδάζουν ή θέλουν να σπουδάσουν, κλάφτα!

Ένα τέτοιο οικονομικό βάρος στις πλάτες των ζευγαριών, είναι που προκαλεί τα διαζύγια αφού ουσιαστικά, εμποδίζει τους ανθρώπους να ζήσουν τη ζωή τους, ανθρώπους που πλέον είναι πάρα πολύ απασχολημένοι να δουλεύουν για να πληρώνουν τους λογαριασμούς αντί να απολαμβάνουν τα παιδιά τους και τη νιότη τους. Δεν μπορείς πχ να πας έξω για φαγητό, πρέπει να πληρώσεις την υποθήκη του σπιτιού. Δεν μπορείς να πάρεις τον/τη σύντροφό σου να πάτε ένα διήμερο μαζί γιατί στο τέλος του μήνα θα πρέπει να πληρώσεις φόρο επιτηδεύματος. Ή προκαταβολή φόρου 100%. Ή ΕΝΦΙΑ, ή ΤΕΒΕ, ή κι εγώ δεν ξέρω. Διακοπές με όλη την οικογένεια; Χα, ας γελάσω!
Κοινώς, προσπαθούμε να ζούμε με τον τρόπο των παππούδων μας και των γονιών μας, σε έναν κόσμο που μας έχει φορτώσει περισσότερο χρέος από ποτέ πριν.

Μέρος της ζωής μας, είναι και το να ζούμε. Το να μην έχεις τα οικονομικά μέσα να το κάνεις, σου στερεί μια σημαντική πτυχή των σχέσεων ενώ παράλληλα, σε κρατά εγκλωβισμένο/η και αναγκασμένος/η να βλέπεις την ζωή που ζουν οι άλλοι.

3. Είμαστε περισσότερο συνδεδεμένοι από ποτέ χωρίς τελικά να έχουμε καμία επαφή.
Ας το παραδεχτούμε, την τελευταία φορά που «μίλησες» με το πρόσωπο που αγαπάς, δεν άκουσες τη φωνή του/της.
Θα μπορούσες να είσαι στη δουλειά, στο γυμναστήριο, ίσως με τα παιδιά στην προπόνηση ποδοσφαίρου. Μπορεί ακόμη και να ήσουν στο ίδιο δωμάτιο.
Είπες στον/στη σύζυγό σου ότι είχες κάνει κράτηση για φαγητό… μέσα από ένα μήνυμα .
Ο/Η σύζυγός σου, σου έστειλε λουλούδια… μέσα από μια εφαρμογή στο τηλέφωνό του.
Ψάξατε και οι δυο για έπιπλα για το νέο σπίτι σας … μέσω Google.
Δεν υπάρχει φυσική επαφή σε τίποτα πια. Έχουμε απομακρύνει το ανθρώπινο συναίσθημα από τις σχέσεις μας, και το έχουμε αντικαταστήσει με πολύχρωμες φυσαλίδες. Κάπως, έχουμε μάθει να αισθανόμαστε προσβεβλημένοι από ένα κείμενο σε μια οθόνη, κατηγορώντας τους άλλους ότι είναι «θυμωμένοι» ή «λυπημένοι», όταν, στην πραγματικότητα, δεν έχουμε ιδέα τι αισθάνονται.

Θέλεις να μάθεις γιατί η γιαγιά και ο παππούς σου μόλις γιόρτασαν την 60η επέτειο του γάμου τους; Επειδή δεν κατέκριναν το status του κυρ Πέτρου στο Facebook ούτε σχολίαζαν τον τραχανά που πόσταρε η Δημήτραινα στο Instagram. Δεν έκαναν διακοπές με το κινητό στο χέρι για να κοινοποιούν φωτογραφίες, στους φίλους τους. Όχι. Ήταν πάρα πολύ απορροφημένοι με το ν’ αγαπούν και να σέβονται ο ένας τον άλλον. Θα μιλούσαν μεταξύ τους στο φαγητό, θα περπάταγαν κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου αντί για τα κινητά τους και θα έπαιζαν με τα παιδιά τους χωρίς να κοιτάνε κάθε 5 λεπτά το τηλέφωνό τους. Δεν τους αποσπούσαν τα πάντα τότε. Είχαν όνειρα και τα κυνηγούσαν μαζί.

4. Η επιθυμία μας για προσοχή είναι μεγαλύτερη από την επιθυμία μας να μας αγαπήσουν.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δώσει σε όλους την ευκαιρία να γίνουν διάσημοι. Προσοχή που δεν θα μπορούσες να πάρεις αν δεν ήσουν διασημότητα, είναι τώρα μόνο μερικά κλίκ μακριά. Δημοσίευσε μια εικόνα, και χιλιάδες άγνωστοι, θα πατήσουν το κουμπάκι ότι τους αρέσει. Φόρεσε λιγότερα ρούχα, και μάντεψε τι; Θα τους αρέσει ακόμα περισσότερο! Όμως τι γίνεται με τη ζωή που ζεις;
Βλέπω τις εικόνες των ανθρώπων στολισμένων με ρούχα σχεδιαστών, σε κάποιο κλαμπ με φανταχτερά ποτά – άνθρωποι που ξέρω ότι δεν έχουν δεκάρα. Αλλά απεικονίζουν τους εαυτούς τους ως επιτυχημένους, απλά επειδή…μπορούν. Και παίρνουν αυτήν την ικανοποίηση από τους ανθρώπους που τους αρέσει και σχολιάζουν τις καταστάσεις ή τις φωτογραφίες τους.
Αν θέλεις να αγαπήσεις κάποιον, σταμάτα να επιδιώκεις την προσοχή όλων, διότι δεν θα είσαι ποτέ ικανοποιημένος/η με την προσοχή που θα παίρνεις από ένα μόνο άτομο. Το ίδιο ισχύει και για την αγάπη.
Η αγάπη υποτίθεται ότι είναι ιερή. Δεν μπορείς να αγαπάς κάποιον, όταν είσαι απασχολημένος/η με το ν’ ανησυχείς για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα.

5. Τα κοινωνικά δίκτυα μόλις προσκάλεσαν μερικές χιλιάδες άτομα στο κρεβάτι μαζί σου.
Στις μέρες μας, αδιαφορούμε για την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Τίποτα δεν είναι ιερό πια, στην πραγματικότητα, κάθε ιερό, είναι εκτεθειμένο στο ίντερνετ άρα και σε όλο τον κόσμο. Όπου πάμε, ό, τι κάνουμε – δημοσιοποιείται. Αντί να απολαμβάνουμε τη στιγμή, τη χάνουμε στο ίντερνετ, προσπαθώντας να έχουμε το καλύτερο στάτους ή τη καλύτερη φωτογραφία προφίλ. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα κακό με το να ανταλλάζεις εμπειρίες από τη ζωή σου. Το κάνω κι εγώ. Όμως σε ποιό σημείο πρέπει να σταματάμε και που ξεκινάει η υπερβολή;

Με την αλόγιστη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είναι σαν να έχουμε προσκαλέσει εντελώς άγνωστους στα σπίτια μας, να τους δείχνουμε τη ντουλάπα μας ή που κρύβουμε τα λεφτά μας μέσα στο σπίτι, να τους βάζουμε ακόμα και στο κρεβάτι μας, στο σόι μας, στις προσωπικές και κοινωνικές στιγμές των παιδιών μας.

Ο γάμος είναι ιερός. Είναι το πιο όμορφο μυστήριο και έχει τεράστια σημασία για όσους έχουν την τύχη να τον ζήσουν. Διαζευγμένος ή όχι, είμαι πιστός στην αληθινή αγάπη και στην οικοδόμηση μια όμορφης ζωής με κάποιον. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το όνειρό μου από τότε που ήμουν νέος.

Φοβάμαι, όμως, ότι ο κόσμος σήμερα, έχει βάλει οδοφράγματα στην ίδια του, την ευτυχία και αδυνατεί να ζήσει τη ζωή του χωρίς την έγκριση των ιντερνετικών του φίλων. Σε συνδυασμό με τα οικονομικά προβλήματα και την αλλαγή των προτεραιοτήτων σήμερα, ο άνθρωπος δεν θέλει και πολύ για να χωρίσει. Δεν ξέρει όμως ότι στη πραγματικότητα δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά, για να ευτυχήσει.

Anthony Dambrosio
Πηγή: http://www.huffingtonpost.com