Η μονογονεϊκή ζωή δεν είναι εκδρομή

0

Ανεξάρτητα από το πόσο αγαπούν τα παιδιά, αν οι περισσότεροι γονείς γνώριζαν τι σημαίνει να είσαι μονογονέας και μάλιστα κάτω από το όριο της φτώχιας, θα το σκέφτονταν διπλά πρίν επιλέξουν να γίνουν μονογονείς…όσοι φυσικά το επέλεξαν.

«Η μητρότητα είναι η πιο σκληρή δουλειά που υπάρχει αλλά και αυτή που αγαπάς περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη» λένε. Και πράγματι, αγαπώ τη κόρη μου περισσότερο απ’ ότι φανταζόμουν  και είμαι τυχερή που έχω ένα τόσο καλό και γερό παιδί αλλά η πραγματικότητα είναι πικρή ειδικά όταν μεγαλώνεις το παιδί σου μόνη ή μόνος.

Η μονογονεϊκή ζωή είναι γεμάτη αγκαλιές και φιλιά και γέλια και γλυκόλογα. Γεμάτη μικρά παπουτσάκια, ένα μικρό χεράκι μέσα στο δικό σου, ζωγραφιές και αστείες ερωτήσεις (πρόσφατα με ρώτησε η μικρή τι τρώει το φεγγάρι και εγώ της απάντησα «καλαμπόκι γι’ αυτό είναι κίτρινο») αλλά και η τρυφερότητα που εισπράττεις όταν κοιμάστε μαζί.  Είναι ένα δωμάτιο γεμάτο παιδικές αφίσες, μωρουδιακά χαμόγελα και δηλώσεις τύπου «Μαμά σ’ αγαπώ». Είναι η ομορφιά και το θαύμα του να βλέπεις ένα παιδί να ξαφνιάζεται ή να παρατηρεί τη φύση και τα ζώα. Είναι αυτό και άλλα τόσα, αλλά…

…είναι και το να έχεις ένα παιδί να ουρλιάζει μέσα στο σούπερ μάρκετ για 20 λεπτά επειδή δεν του παίρνεις παγωτό. Είναι και το να έχεις ένα παιδί που σου λέει ότι θέλει να περπατάει ανάποδα και επειδή κουράστηκε, απαιτεί να το κουβαλήσεις στη πλάτη τη στιγμή που βιάζεσαι να φύγεις για τη δουλειά και δεν υπάρχει κανείς εκεί γύρω να σε αντικαταστήσει. Είναι και το να διαβάζεις 837 φορές το ίδιο παραμύθι μέχρι να βγάλει η γλώσσα σου μαλλιά και να το βλέπεις να κοπανιέται στο πάτωμα, επειδή παρέλειψες μια πρόταση. Είναι και το να βλέπεις το παιδί σου, να λέει σε αγνώστους «Η μαμά μου έχει τρίχες στο ποπό».

Είναι και το να θέλεις δύο ώρες να ετοιμάσεις φαγητό μόνο για εκείνο και στο τέλος να σου λέει ότι δεν το θέλει ή να το πετάει κάτω. Είναι η ανακοίνωση «Μαμά έκανα κακά/τσίσα επάνω μου». Είναι η άρνηση να ντυθεί τη στιγμή που βιάζεσαι περισσότερο από ποτέ, η άρνηση να πλύνει τα δόντια του, να γράφει με τους μαρκαδόρους μόνο στο χαρτί και όχι στους τοίχους ή στα φαγώσιμα. Είναι η αδυναμία να εργαστείς από το σπίτι όταν βρίσκεται και εκείνο εκεί γύρω και αρπάζει τον υπολογιστή απαιτώντας να του βάλεις και τα 24 επεισόδια του Winnie the Pooh. Είναι να έχεις ένα σπίτι γεμάτο πατημένη μπανάνα στο πάτωμα και λιωμένο ροδάκινο στους τοίχους.

Και το αγαπάς τόσο μα τόσο πολύ, που φοβάσαι. Φοβάσαι μην φύγει από το χέρι σου και βγεί στο δρόμο, μην ανοίξει τη μπαλκονόπορτα και πέσει απ΄το μπαλκόνι γιατί δεν υπάρχει άλλος γονιός εκτός από σένα να το προσέχει. Ο φόβος ότι δεν είσαι καλός γονιός, η ανησυχία όταν αρρωσταίνει και είσαι μόνος σου και δεν μπορείς να πάρεις άλλη άδεια απ’  τη δουλειά, η ανάγκη σου να το προστατεύσεις όταν ο συμμαθητής του το δέρνει ή του μιλάει άσχημα ή το κοροϊδεύει που δεν έχει πατέρα ή μητέρα. Είναι η λύπη να βλέπεις το παιδί σου τις μισές ημέρες της εβδομάδος επειδή έχεις κοινή επιμέλεια.

Η μονογονεϊκή ζωή είναι σκληρή ειδικά για τις μητέρες με χαμηλό εισόδημα, ακόμη και για εκείνες που επέλεξαν να κάνουν παιδί μόνες τους. Ο μονογονέας δεν μπορεί να πληρώσει μπέιμπι σίτερ αλλά δεν μπορεί και να παίρνει άδεια από τη δουλειά του για πάντα, δεν μπορεί να αρρωστήσει ούτε να ξεκουραστεί ούτε να κοιμηθεί. Δεν υπάρχει κανείς μέσα στη καθημερινότητά του, να μοιραστεί τις στιγμές και τα νεύρα του παιδιού, κανείς να διαβάσει ένα βιβλίο και να απασχολήσει το παιδί ενώ κάνεις μπάνιο ή υπολογισμούς για το πόση εφορία θα πληρώσεις και φέτος και κυρίως δεν υπάρχει κανείς να σε διαβεβαιώσει ότι παρ’ όλα αυτά, όλα θα πάνε καλά!

Έχω ακούσει εξαντλημένες μητέρες και φίλες μου, να μου λένε «Ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο να τον/τη μεγαλώσω μόνη μου αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα ήταν έτσι!». Κανείς δεν σου λέει πόσο δύσκολο είναι, διότι το να έχεις παιδί είναι ευλογία και η κοινωνία δεν σου «επιτρέπει» να λες πόσο εξαντλητικό είναι το μεγάλωμα ενός παιδιού, ειδικά όταν είσαι μονογονέας. «Τα παιδιά είναι χαρά» σου πετάνε,  και εσύ ψάχνεις να τη βρείς. Άλουστη ξενυχτισμένη με τα νεύρα κρόσσια να νιώθεις τύψεις για όσα σκέφτεσαι και νιώθεις. Όχι δεν μετανιώνεις, απλά λες την αλήθεια, αυτή που ζούμε όλοι και αρνούμαστε να παραδεχτούμε ενώ είναι πια κοινό μυστικό.

Κι αυτή η αλήθεια είναι που θα βοηθήσει τις γυναίκες να αποφασίσουν αν θέλουν να κάνουν παιδί εκτός γάμου αλλά και όσες ζουν την ίδια καθημερινότητα με εμάς και απλώς φοβούνται να μιλήσουν, μην τυχόν τις αποδοκιμάσουν. Η αλήθεια λοιπόν είναι αυτή: Το μεγάλωμα του παιδιού ειδικά μέσα σε μία μονογονεϊκή οικογένεια, είναι μια δουλειά γεμάτη άγχη και ξενύχτια χωρίς ρεπό, χωρίς Σαββατοκύριακα, χωρίς εγγυήσεις και κυρίως, χωρίς ένσημα. Μια δουλειά που σε στραγγίζει και σου ρουφάει όλη την ενέργεια. Είναι σαν μια γκρίζα μέρα με τον ήλιο να έρχεται και να φεύγει και τον γονιό να προσπαθεί να εστιάσεις στις φωτεινές της στιγμές. Θα ήμουν το ίδιο ευτυχισμένη αν δεν ήμουν μονογονέας, αλλά άτυχη γιατί δεν θα γνώριζα τι σημαίνει να είσαι μητέρα!

Πηγή: http://www.theguardian.com/

Θέλετε να μας μιλήσετε; Κι εμείς!
Στείλτε μας email στο
 info@singleparent.gr ή βρείτε μας στη σελίδα μας στο facebook εδώ.
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σας δεδομένων και σας διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σας θα παραμείνει μυστική. Τα πρόσωπα της φωτογραφίας, δεν απεικονίζουν τα πραγματικά.