Η κόρη μου έμαθε ότι ο μπαμπάς της φεύγει από τη πόλη που ζούμε και παθαίνει κρίσεις άγχους. Τί να κάνω;

0

Ερώτηση

«Τις τελευταίες μέρες αντιμετωπίζω μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Έχω μια μικρή 4 μισή χρονών.Με τον μπαμπά της δεν είμαστε μαζί εδώ και 3 χρόνια.Της έχουμε εξηγήσει και μέχρι τώρα μου έδειχνε ότι δεν έχει πρόβλημα.Όμως πριν λίγες μέρες την ενημέρωσε ότι θα φύγει από την πόλη που ζούμε και η μικρή από τότε παθαίνει κρίσεις.Δεν μπορεί να ανασάνει κάνει εμετούς και κλαίει.Δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω. Γενικά ο μπαμπάς της δεν συμμετέχει στην ζωή της.Δηλαδή και εδώ που ήτανε την έβλεπε κάθε 20 μέρες και αν…οπότε δεν περίμενα αυτή την κατάσταση.Στην πόλη που ζούμε είμαστε μόνες μας και έτσι δεν έχει άλλους ανθρώπους να στηριχτεί και γενικά είναι πολύ δυνατό παιδί.Ενώ έχουμε περάσει πολύ δύσκολες καταστάσεις πάντα στεκόταν πολύ δυνατή και τα αντιμετώπιζε όλα σαν μεγάλος άνθρωπος τώρα έχει καταρρεύσει.»

Απαντάει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια ζεύγους και οικογένειας, κυρία Μαρία Βουλγαράκη

Αγαπητή αναγνώστρια,

Απ΄ ό,τι φαίνεται η μικρή σας είχε επενδύσει συναισθηματικά στη σχέση της με το μπαμπά της και με τη μορφή που αυτή η σχέση είχε («την έβλεπε κάθε είκοσι μέρες κι αν..», όπως γράψατε) περισσότερο απ΄ όσο εσείς φανταζόσασταν ή περιμένατε. Γεγονός όχι παράδοξο, εφόσον έτσι διαμορφώθηκε για κείνη η σχέση τους από νωρίς στη ζωή της, (καθώς χωρίσατε με τον μπαμπά της όταν ήταν μόλις 1,5 έτους) και με αυτή έμαθε να λειτουργεί. Με την ανακοίνωση της μετακόμισης δείχνει να δυσκολεύεται ψυχικά καθώς καλείται να αντέξει και να διαχειριστεί μια νέα κι άγνωστη κατάσταση που αλλάζει τις σχέσεις κι –ενδεχομένως- γεννά φόβο εγκατάλειψής της από κείνον. Στο άγχος αυτό που η κόρη σας εκδηλώνει τις τελευταίες μέρες πολύ σημαντικό ρόλο θα παίξει ο πατέρας της καθώς μέσα από την έκφραση της αγάπης του, τη διαβεβαίωση της «παρουσίας» του στη ζωή της (έστω και μέσα από μια καινούργια μορφή και συχνότητα επικοινωνίας) και τονίζοντας συγχρόνως ότι αυτή η αλλαγή δεν έχει καμία σχέση με εκείνη, θα την κάνει να νιώσει ασφαλής και σίγουρη για τα συναισθήματά του αλλά και για τη συνέχιση της σχέσης τους (αυτονόητο είναι ότι αυτό θα πρέπει να τηρηθεί).

Εσείς από την άλλη πλευρά, καλείστε να δείχνετε και να λέτε στην κόρη σας πως κατανοείτε το πώς νιώθει (ακόμη κι αν σας φαίνεται υπερβολικό, βάσει της σχέσης που προυπήρχε) αλλά και πως είστε κοντά της με πολλή αγάπη, αποδοχή και υπομονή, να ακούσετε ό,τι έχει να πει για τον πατέρα της και για όλη αυτήν την αλλαγή. Είναι πολύ σημαντικό να νιώθει ότι μπορεί να μιλήσει για κάθε σκέψη και συναίσθημα που έχει. Τις στιγμές της έντασης μείνετε μαζί της, φροντίστε την, πάρτε την αγκαλιά και μέσα από τον τόνο της φωνής σας και το συναίσθημα που θα επικοινωνήσετε θα τη βοηθήσετε να νιώσει καλύτερα. Όταν ηρεμήσει, συζητήστε μαζί της, τονίζοντας (εκτός από τα παραπάνω) πόσο δυνατή έχει φανεί μέχρι στιγμής, σε πόσα νέα πράγματα έχει μπορέσει να προσαρμοστεί (σίγουρα θα βρείτε) και κάντε έναν…απολογισμό των πραγμάτων που κάνετε μαζί , που έχετε καταφέρει παρέα και που έτσι θα συνεχίσετε.. απλά ο μπαμπάς θα τα μαθαίνει από λίγο πιο μακριά!

Βοηθητικό επίσης θα ήταν να δημιουργούσατε γνωριμίες και παρέες με παιδιά, για να απασχολείται με νέα, ευχάριστα ερεθίσματα.

Καταλήγοντας, δώστε της χρόνο να προσαρμοστεί σε αυτήν τη νέα κατάσταση,  σίγουρα δεν «είναι μεγάλος άνθρωπος» κι έχει λόγο να «καταρρεύσει», αλλά προσωρινά. Εάν, ωστόσο εξακολουθήσει να δυσκολεύεται ψυχικά ή αυτή η δυσλειτουργία επεκταθεί και σε άλλες συνθήκες, π.χ. διατροφή, ύπνος, κ.ά. ίσως θα ήταν καλό να δείτε έναν ειδικό ώστε να τη βοηθήσει να μειώσει την ένταση των συμπτωμάτων και να ενισχύσει τους προσαρμοστικούς μηχανισμούς της.

Μαρία Βουλγαράκη
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια ζεύγους και οικογένειας

Χαρ. Τρικούπη 2 & Δωδεκανήσου
Άλιμος, Αττική
Κινητό: 6937 087217

Μπορείτε κι εσείς να υποβάλετε το ερώτημά σας, στους ειδικούς του Singleparent.gr εδώ!