Η δύναμη των μαμάδων που γέννησαν με καισαρική σε μοναδικές φωτογραφίες

0

Περισσότερο από το 30% των γυναικών στην Αμερική έχουν επιλέξει τη μέθοδο της καισαρικής τομής για να φέρουν στο κόσμο τα παιδιά τους, η οποία μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να σώσει τη ζωή τους. Παρόλα αυτά οι ιατρικοί κύκλοι θέλουν με μειώσουν τον αριθμό των καισαρικών που πραγματοποιούνται, ώστε να μπορούν οι γυναίκες να γεννήσουν με φυσιολογικό τρόπο. Έχουμε ακούσει γυναίκες να ισχυρίζονται ότι η Καισαρική δεν είναι πραγματική γέννα, ή ότι απλά είναι ο εύκολος τρόπος.

Οι μαμάδες όπως που επέλεξαν την συγκεκριμένη μέθοδο όπως και όλες οι μαμάδες, είναι αρκετά δυνατές, και οι ιστορίες τους – καλές και άσχημες, είναι αρκετά σημαντικές για να τις μοιραστούν μαζί μας. Το ίδιο και οι μοναδικές εμπειρίες που τους δίδαξαν πως να ζουν μέσα στο σώμα τους ξανά, έπειτα από τις αλλαγές που πέρασαν όχι μόνο λόγω της εγκυμοσύνης αλλά και λόγω της επέμβασης.

Αυτές είναι οι όμορφες ιστορίες που μας δείχνουν πως φαίνεται μια καισαρική στο σώμα. Μια τομή που είναι απίστευτα όμορφη και δυνατή.

» Αγαπώ την καισαρική μου τομή, νομίζω ότι μου χαμογελά».

1Τα νερά μου έσπασαν πριν από 18 μήνες ένα Σάββατο απόγευμα, και πήγα στο νοσοκομείο το απόγευμα της Κυριακής. Αποφάσισα να αποφύγω όσο μπορούσα τις ιατρικές παρεμβάσεις γιατί αρχικά φοβάμαι, και δεύτερον θεωρώ ότι θα ήταν καλό να το κάνω όσο πιο φυσικά μπορώ. Το απόγευμα όμως της Δευτέρας οι γιατροί ήρθαν στο δωμάτιο και ήταν ιδιαίτερα ανήσυχοι. Η αρτηριακή μου πίεση ήταν στάσιμη. Είχαν αρχίσει να έχουν σημάδια ότι το μωρό μπορεί να ένιωθε δυσφορία. Σκέφτηκαν ότι θα έπρεπε να κάνουμε καισαρική, και σε εκείνο το σημείο συμφώνησα μαζί τους. Δεν άντεχα άλλο! Σε 30 λεπτά ήμουν στο χειρουργείο και κρατούσα το μωρό στο στήθος μου.

Αγαπώ το σημάδι μου. Όταν μερικές φορές κοιτάζομαι στον καθρέφτη νομίζω ότι μου χαμογελά, σαν να μου λέει τα καταφέραμε. Είναι τρομακτικό αν σου ανακοινώσουν ξαφνικά ότι θα κάνεις καισαρική, αλλά θεωρώ ότι ήταν η καλύτερη επιλογή για μένα – δεν νιώθω ότι έχασα κάτι» Ligia, 37

» Ήξερα ότι έπρεπε να παραμείνω ψύχραιμη, αλλιώς θα τελείωναν όλα».

2» Προσπαθούσαμε τρία χρόνια να κάνουμε τη δεύτερη κόρη μας, και καταλήξαμε με δύο αποβολές. Όσο καιρό ήμουν έγκυος σε εκείνη, πίστευα ότι θα την χάσω. Στις 37 εβδομάδες με εξέτασαν και τα πράγματα πήγαιναν αρκετά καλά μέχρι τη στιγμή που δεν μπορούσαν να ακούσουν την καρδιά της. Ο γυναικολόγος μου τον οποίο ήξερα 15 χρόνια προσπάθησε να με ηρεμήσει και μου είπε, » Θυμάσαι που είχαμε πεί ότι μπορεί να συμβεί κάτι και να χρειαστεί να γίνει καισαρική; Λοιπόν θεωρώ ότι πρέπει να γίνει άμεσα γιατί διαφορετικά θα χάσουμε το μωρό. Θα αρχίσω να φωνάζω και θα έρθει απότομα αρκετός κόσμος για να βοηθήσει, αλλά σου υπόσχομαι ότι όλα θα πάνε καλά».

Δεν είμαι πολύ ήρεμο άτομο. Είμαι αρκετά τρελλή αλλά ήξερα ότι εκείνη τη στιγμή έπρεπε να παραμείνω ψύχραιμη αλλιώς θα τελείωναν όλα. Με έβαλαν γρήγορα στο χειρουργείο και πλέον την είχα στα χέρια μου. Ήταν πολύ διαφορετικά από την πρώτη μου γέννα, η οποία ήταν εύκολη. Αγαπώ όμως και τις δύο το ίδιο. Mara, 41

» Είχα ενθουσιαστεί με την καισαρική».

3» Γέννησα δύο δίδυμα κορίτσια, πριν από 8 μήνες. Βρισκόμουν στο κρεβάτι για 26 εβδομάδες εξαιτίας μιας επιπλοκής που εμφάνισα στον τράχηλο. Πίστευαν ότι δεν θα τα κατάφερνα μέχρι τις 28 εβδομάδες, και μετά ήρθαν οι 30 και έπειτα οι 32, αλλά τα κατάφερα. Έτρωγα στο κρεβάτι, έκανα ασκήσεις στο κρεβάτι, και πίστευα ότι θα έκανα τα μωρά μου. Το πίστευα μέχρι που κανόνισα το ραντεβού για την καισαρική μου.

Είχα ενθουσιαστεί  με το χειρουργείο μου. Ο άντρας μου και εγώ προσπαθούσαμε για χρόνια, και ανυπομονούσα να τα κρατήσω στην αγκαλιά μου. Και ξέρετε τι; Αγαπώ πραγματικά την ουλή μου γιατί μου δείχνει ότι εκεί ήταν τα μωρά μου». Jody, 42

» Εύχομαι να είχαν καταλάβει πως ένιωθα».

4» Έκανα καισαρική και στην πρώτη κόρη μου η οποία είναι σήμερα 5 ετών. Σχεδίαζα να γεννήσω φυσιολογικά. Πήγα στο μαιευτήριο μόνη μου και μετά από 15 ώρες ο γιατρός ήρθε να με εξετάσει. Δεν μπορούσε να βρεί το κεφάλι του μωρού και οι καρδιακοί ρυθμοί είχαν αρχίσει να πέφτουν. Μου είπε ότι αυτό δεν ήταν καλό, και πως έπρεπε άμεσα να κάνουμε καισαρική. Πανικοβλήθηκα. Θυμάμαι ότι έκλαιγα καθώς υπέγραφα τα χαρτιά. Φοβόμουν, αλλά εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι είχα χάσει την ευκαιρία να σπρώξω, για να γεννηθεί το μωρό μου.

Ήμουν τόσο ευγνώμων που κρατούσα την κόρη μου και ήταν υγιής, αλλά ένιωθα ότι είχα αποτύχει. Όλοι γύρω μου έλεγαν ότι » Έχεις ένα υγιέστατο μωρό! Για ποιό λόγο να είσαι στεναχωρημένη;» Ένιωθα ότι δεν ενδιαφερόταν κανείς για τα συναισθήματα μου. Ήμουν θυμωμένη για πολλούς μήνες.

Γέννησα φυσιολογικά την δεύτερη κόρη μου, και ήταν πάρα πολύ σημαντικό για εμένα. Ήταν μια εμπειρία κάθαρσης, καθώς ήταν με τους δικούς μου όρους. Πλέον δεν νιώθω θυμό για την καισαρική μου, αλλά θα ήθελα να είχαν καταλάβει πως ένιωθα εκείνη τη στιγμή – θα μπορούσε να υπάρξει κάποιος να μου πεί απλά ότι, » Είναι λογικό να νιώθεις έτσι». Βρίσκομαι στη σχολή και σπουδάζω νοσοκόμα, και θα ήθελα οι γυναίκες που δουλεύω μαζί να ξέρουν τι έχω περάσει». Susan, 32

Πηγή: http://www.huffingtonpost.com/