Αυτοί είναι 4 μεγάλοι φόβοι που αντιμετωπίζουν οι χωρισμένοι γονείς
Μεγαλώνω μόνη μου τα παιδιά μου εδώ και περίπου δύο χρόνια. Αυτό που ποτέ δεν είχα σκεφτεί πριν πάρω διαζύγιο ήταν όλοι οι φόβοι που θα αντιμετώπιζα όταν θα έπρεπε να τα βγάλω πέρα εντελώς μόνη μου με τα δυο μου παιδιά. Τα «τι θα γινόταν αν…» με έχουν κρατήσει ξάγρυπνη πολλές νύχτες και είμαι βέβαιη ότι δεν είμαι η μοναδική. Πολλοί από εμάς φοβόμαστε να εκφράσουμε τους φόβους και τις ανησυχίες μας μήπως ακουστούν τρελοί ή παράλογοί ή από φόβο μήπως πραγματοποιηθούν μόλις τους ξεστομίσουμε ή ίσως επειδή προσπαθούμε με κάθε τρόπο να φαινόμαστε γενναίοι/ες και να μην παραδεχτούμε ότι ο φόβος έχει κυριεύσει τις ψυχές μας.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικούς μόνο απ’ αυτούς τους φόβους και μερικές ιδέες για το πώς να τους χειριστούμε ή να τους μετριάσουμε ώστε ακόμα και το χειρότερο να συμβεί να είμαστε κάπως προετοιμασμένοι/ες.
Οι τέσσερις μεγαλύτεροι φόβοι που πολλοί χωρισμένοι γονείς αντιμετωπίζουν είναι οι εξής:
1. Τι θα γίνει αν πεθάνω; Τι θα απογίνουν τα παιδιά μου; (είμαι βέβαιη ότι αυτό το έχουν σκεφτεί όλες οι μαμάδες και πιθανότατα και οι περισσότεροι μπαμπάδες αλλά για μένα ήταν έμμονη ιδέα από τον πρώτο κιόλας χρόνο της ζωής μου ως μαμά).
Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορείς να κάνεις και πολλά παρά μόνο να σκεφτείς λογικά. Συζήτησέ το με τους πολύ δικούς σου ανθρώπους. Μία ασφάλεια ζωής θα βοηθήσει από την άποψη πως αν σου συμβεί κάτι θα είναι καλυμμένα οικονομικά τουλάχιστον τα παιδιά σου (αν και περισσότερο σε ανησυχεί το συναισθηματικό και όχι το οικονομικό κομμάτι).
2. Τι θα γίνει αν συμβεί κάτι την ώρα που οδηγώ και δεν μπορέσω να αντιδράσω έγκαιρα; (στην περίπτωση μου δεν οδηγώ άλλα πάντα φοβόμουν τα τροχαία και τις συνέπειές τους).
Αν σου συμβεί κάποιο τροχαίο φρόντισε να έχεις αποθηκευμένη στο κινητό σου μια επαφή ώστε να καλέσουν οι αρμόδιοι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Η αστυνομία, η πυροσβεστική και οι γιατροί στα νοσοκομεία θα αναζητήσουν στο τηλέφωνό σου αυτή την επαφή και θα καλέσουν. Επίσης καλό θα ήταν να έχεις και γραμμένες αυτές τις πληροφορίες σε ένα κομμάτι χαρτί στο πορτοφόλι σου μαζί με το δίπλωμα οδήγησης.
Επίσης μάθε στα παιδιά σου ανάλογα με την ηλικία που είναι (αν είναι παρόντα στο τροχαίο) να καλούν το 100 ή το 166. Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα και συζητώντας το με τα παιδιά μου που είναι 6 και 11 ετών κατάφερα επιτέλους να ξεπεράσω αυτό τον φόβο.
3. Ποιος θα φροντίσει τα παιδιά μου αν αρρωστήσω; Τι θα το κάνω το ένα μου παιδί αν πρέπει να πάω το άλλο στο νοσοκομείο και διάφορα άλλα τέτοια…
Είμαι σίγουρη πως έχεις πλάσει πολλά τέτοια σενάρια με το μυαλό σου ή ίσως και να έχεις ζήσει μια δυσάρεστη κατάσταση γι’ αυτό και φοβάσαι. Αν το παιδί σου ανεβάσει πυρετό μέσα στη νύχτα ενώ το άλλο κοιμάται και δεν έχει καταλάβει τίποτα μην πανικοβληθείς αμέσως και πάρεις τους δρόμους να βρεις εφημερεύον νοσοκομείο. Δώστου λίγο αντιπυρετικό και αναζήτησε βοήθεια στα κοντινά σου πρόσωπα ή ακόμα και σε μια γειτόνισσα που έχει μεγαλώσει παιδιά και ξέρει πως να αντιμετωπίσει μια επείγουσα ιατρική κατάσταση. Μη ντρέπεσαι να ζητήσεις βοήθεια. Ούτε αποτυχημένη ούτε ανίκανη θα φανείς στα μάτια των άλλων. Σε θέματα υγείας δεν χωράνε ντροπές. Άσε τους άλλους να σε βοηθήσουν και μη φοβάσαι τίποτα.
4. Τι θα γίνει αν καταρρεύσω; Τι θα γίνει αν δεν τα καταφέρω;
Αυτός είναι μακράν ο μεγαλύτερος φόβος που είχα μέχρι να εγκατασταθούμε στο νέο μας σπίτι και να κάνουμε μία νέα αρχή. Φοβόμουν ότι δεν θα τα καταφέρω, ότι δεν θα μπορέσω να τα βγάλω πέρα οικονομικά, ότι θα «σπάσω» και θα καταρρεύσω μπροστά στα παιδιά μου. Δεν ήθελα σε καμιά περίπτωση να με δουν να κλαίω, να χτυπιέμαι ή να έχω πέσει στα πατώματα μη μπορώντας να σταθώ στα πόδια μου. Ήξερα καλά πως θα ένιωθαν αν συνέβαινε κάτι τέτοιο και δεν το ήθελα σε καμία περίπτωση.
Είναι κάτι που ίσως και να συμβεί και είναι φυσιολογικό να συμβεί. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν ότι οι μαμάδες τους είναι άνθρωποι με φόβους, συναισθήματα και ανάγκες. Πολλές φορές θα νιώσουν την ανάγκη να φωνάξουν και θα το κάνουν. Θα μάθουν έτσι ότι η μαμά τους μπορεί να πέσει αλλά πάντα θα βρίσκει τη δύναμη να σηκωθεί.
Οι φόβοι είναι φόβοι και θα υπάρχουν πάντα. Το θέμα είναι πώς τους αντιμετωπίζουμε και πώς μπορούμε να γίνουμε πιο δυνατοί/ές.
Πηγή: divorcedmoms.com
Σχόλια