Η γυναίκα μου έφυγε πριν χρόνια στο εξωτερικό και τώρα θυμήθηκε να διεκδικήσει την επιμέλεια των παιδιών. Τι να κάνω;

0

Είμαι χωρισμένος εδώ και 2,5 χρόνια, και η πρώην σύζυγος μου μένει μόνιμα στο εξωτερικό. Με ιδιωτικό συμφωνητικό έχουμε την συνεπιμέλεια, και μένω στην Ελλάδα με τα τρία μας παιδιά 10,8 & 6 ετών. Επειδή δεν εφαρμόζει τους όρους του συμφωνητικού, ιδίως τους οικονομικούς, και επειδή συχνά πυκνά με απειλεί ότι θα κινηθεί νομικά για να πάρει την επιμέλεια των παιδιών, αποφάσισα να κινηθώ εγώ νομικά και να διεκδικήσω την πλήρη επιμέλεια τους.

Όπως προκύπτει συνεπιμέλεια από απόσταση δεν υφίσταται ( καθώς έρχεται να τα δεί συνολικά 20-30 μέρες τον χρόνο) και τα παιδιά αρνούνται να πάνε στον χώρο διαμονής της, αλλά και να έρθει να την δούν. Επισκέπτεται με το ζόρι το σπίτι μας, και τα πιέζει ψυχολογικά όταν είναι εδώ.

Θέλω να ρωτήσω, πως μπορεί μια μάνα που άφησε τα παιδιά της να επικαλεστεί μετά από 2,5 – 3 χρόνια ότι ζητά την επιμέλεια; Πως μπορεί να στέκει αυτό όταν τα παιδιά θέλουν να συνεχίσουν να ζούν μαζί μου, και της το εκφράζουν κάθε φορά; Πως διεκδικεί την επιμέλεια όταν δεν συντρέχει κανένας λόγος; Τα παιδιά πάνε στις δραστηριότητες τους, δεν τους λείπει τίποτα και είναι ευτυχισμένα. Τι μπορεί να πετύχει αν κινηθεί νομικά;

Απαντάει η δικηγόρος κυρία Δάφνη Ι. Σιώπη

Αγαπητέ αναγνώστη,

Καταρχήν θα πρέπει να γνωρίζετε ότι σύμφωνα με τον νόμο, σε περίπτωση διαζυγίου ή διακοπής της έγγαμης συμβίωσης, το ζήτημα της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων ρυθμίζεται από το δικαστήριο. Στον νόμο ορίζεται (άρθρο 1511 ΑΚ) ότι κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση γονικής μέριμνας, στην οποία περιλαμβάνεται και η επιμέλεια, πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου. Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του δικαστηρίου, όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. Η απόφαση του δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις εξ αιτίας του φύλου, της φυλής, της γλώσσας, της θρησκείας, των πολιτικών ή όποιων άλλων πεποιθήσεων, της ιθαγένειας, της εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης ή της περιουσίας. Ανάλογα μάλιστα και με την ωριμότητα του τέκνου, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται και η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντά του.

Συνάγεται, επομένως, ότι ως αποφασιστικό κριτήριο για την απόφαση του δικαστηρίου ως προς την ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου, αναδεικνύεται το συμφέρον αυτού. Στο πλαίσιο αυτό, τα ελληνικά δικαστήρια δέχονται ότι βαρύτητα στο πλαίσιο της ανάθεσης της επιμέλειας πρέπει να αποδίδεται στα στοιχεία που διαμορφώνουν το απαραίτητο και πρόσφορο περιβάλλον για μία σωστή ψυχοσωματική ανάπτυξη του τέκνου, αφού η διαβίωση του παιδιού σε περιβάλλον ανεπιθύμητο προς αυτό μπορεί να έχει καταστροφική επίδραση την ανάπτυξη του. Γίνεται μάλιστα δεκτό ότι αν το περιβάλλον και των δύο γονέων είναι κατάλληλο για την ψυχοσωματική και ψυχοδιανοητική ανάπτυξη του ανηλίκου, το δικαστήριο πρέπει να επιλέξει τον γονέα με τον οποίο το ανήλικο τέκνο έχει μεγαλύτερο ψυχικό δεσμό. Αν επομένως το δικαστήριο διαπιστώσει ότι το ανήλικο τέκνο είναι ψυχολογικά προσκολλημένο προς τον έναν από τους δύο γονείς του, ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκε αυτός ο ψυχολογικός δεσμός, εφόσον ο γονέας αυτός είναι αντικειμενικά σε θέση να του προσφέρει παρόμοια προστασία όπως και ο άλλος, το δικαστήριο πρέπει να σεβαστεί την επιθυμία του ανηλίκου. Στο πλαίσιο αυτό μάλιστα, ο νόμος παρέχει την δυνατότητα να επικοινωνήσει το Δικαστήριο με τον ανήλικο, ώστε να διατυπώσει άποψη αναφορικά με την γνώμη του ανηλίκου. Προϋπόθεση για να ζητηθεί από το Δικαστήριο η γνώμη του ανηλίκου, είναι να διαπιστώνεται ότι αυτός διαθέτει την απαιτούμενη ωριμότητα, ότι δηλαδή έχει την ικανότητα να αντιληφθεί το συμφέρον του, ανεξάρτητα από την ηλικία του, η οποία δεν μπορεί καθεαυτή να εκτιμηθεί από το δικαστήριο ως στοιχείο της ωριμότητας του ανηλίκου.

Στο πλαίσιο, βέβαια, της ελληνικής δικαστηριακής πρακτικής, η ανάθεση της επιμέλειας στον πατέρα δεν αποτελεί τόσο συχνό φαινόμενο. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι ο νόμος θεσπίζει ρητά την υποχρέωση του δικαστή να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην προβαίνει σε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου, της φυλής, της γλώσσας, της θρησκείας, των πολιτικών ή όποιων άλλων πεποιθήσεων, της ιθαγένειας, της εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης ή της περιουσιακής τους κατάστασης. Η ανάθεση, πάντως, της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων στον πατέρα δεν αποτελεί εντελώς σπάνιο φαινόμενο, καθώς υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκτιμήσει, κατά τρόπο ρηξικέλευθο σε πολλές περιπτώσεις, τις ανάγκες των ανηλίκων με βάση το συμφέρον τους, αναθέτοντας την επιμέλειά τους στον πατέρα. Αυτο συμβαίνει ιδίως σε περιπτώσεις κατά τις οποίες εκτιμάται ότι ο πατέρας μπορεί, σε αντίθεση με την μητέρα, να εξασφαλίσει στα παιδιά του ήρεμο περιβάλλον, όντας προς αυτά ενθαρρυντικός, δοτικός και γενναιόδωρος, υλικά και συναισθηματικά, καθώς και όταν τα ίδια τα ανήλικα τέκνα εκφράζουν ρητώς την επιθυμία τους να διαμένουν σταθερά και μόνιμα με τον πατέρα τους και κρίνεται ότι διαθέτουν την απαιτούμενη ωριμότητα για την διατύπωση της εν λόγω κρίσης.

Στην περίπτωση σας, από τα όσα μας περιγράφετε εν συντομία, μπορεί να διατυπωθεί ως συμπέρασμα ότι έχετε την δυνατότητα να διεκδικήσετε βάσιμα την αποκλειστική επιμέλεια των ανηλίκων παιδιών σας, εκθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τα ανήλικα τέκνα σας έχουν εκφράσει απολύτως ώριμα και συνειδητοποιημένα την σαφή τους επιθυμία να διαμένουν μαζί σας, καθώς και ότι τους παρέχετε ένα υγιές και ήρεμο περιβάλλον, εντός του οποίου καθίσταται δυνατή η ανάπτυξη και η ανατροφή τους σύμφωνα με τα όσα επιτάσσει το αληθινό συμφέρον τους. Παράλληλα, θα πρέπει να εκτεθούν και οι λόγοι για τους οποίους δεν κρίνεται σύμφωνο με το συμφέρον των ανηλίκων να ανατεθεί η επιμέλεια τους αποκλειστικά στην μητέρα τους.

Φυσικά, το ίδιο μπορεί να πράξει και η μητέρα των ανηλίκων παιδιών σας, ωστόσο είναι σαφές από αυτά που μας περιγράφετε ότι θα φέρει το επαχθές βάρος να αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε επί τόσα έτη τα ανήλικα τέκνα της, καθώς και τους λόγους για τους οποίους κρίνεται σύμφωνη με το συμφέρον τους η ανάθεση της επιμέλειας τους σε αυτήν. Επιπρόσθετα δε, από την στιγμή που διαμένει στο εξωτερικό, θα επιφορτιστεί και με το βάρος να αποδείξει ότι η αλλαγή περιβάλλοντος δεν θα βλάψει τον ψυχικό και συναισθηματικό κόσμο των ανηλίκων, και ότι δεν κρίνεται αντίθετη προς το συμφέρον τους.

Ιδιαίτερα κρίσιμο στην περίπτωση σας είναι το γεγονός ότι έχει υπογραφεί μεταξύ σας ιδιωτικό συμφωνητικό περί συνεπιμέλειας. Για να διεκδικήσετε βάσιμα την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών σας, είναι αναγκαίο να εκθέσετε ενώπιον του Δικαστηρίου τους λόγους για τους οποίους πρέπει να μεταρρυθμισθεί η εν λόγω συμφωνία περί συνεπιμέλειας, όπως ενδεικτικώς να εκθέσετε τις διαφωνίες σας ως προς τα ζητήματα της ανατροφής των παιδιών σας.

Ενόψει της κρισιμότητας του ζητήματος, σας προτρέπουμε να επισκεφθείτε άμεσα δικηγόρο της επιλογής σας, ο οποίος, έχοντας πλήρη γνώση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης σας, θα μπορέσει να σας καθοδηγήσει αποτελεσματικά ως προς τον βέλτιστο τρόπο προάσπισης των συμφερόντων σας.

Δάφνη Ι. Σιώπη
Δικηγόρος LLM
Αγ. Σοφίας 24
Θεσσαλονίκη 54622
Τηλ: 2313 079293
Κιν: 6977568673
Email: dsiopi.law@gmail.com

Μπορείς κι εσύ να υποβάλλεις το ερώτημά σου, στους ειδικούς του Singleparent.gr εδώ ενώ καλό είναι προηγουμένως να ρίξεις μια ματιά στο νέο μας ευρετήριο εδώ, γιατί υπάρχει πιθανότητα να έχει ήδη απαντηθεί!