Στέλλα Κάσδαγλη: Τα παιδιά των μονογονέων μαθαίνουν από νωρίς να εκτιμούν το διαφορετικό

0

Η Στέλλα Κάσδαγλη, συγγραφέας των βιβλίων «Κοιλίτσα.com» και «Ήθελα μόνο να χωρέσω», μας μιλάει για το βιβλίο «Πριγκίπισσα Αθηνά: Μα τί κάνουν οι πριγκίπισσες όλη μέρα;» από τις Eκδόσεις Πατάκη, καθώς και για όλα τα βιβλία της σειράς, που συνθέτουν μια πολύ διαφορετική πριγκηπική ιστορία. Μια ιστορία δίχως στέματα και στολίδια, δίχως τον Πρίγκιπα του παραμυθιού που λύνει όλα τα προβλήματα, δίχως σχέσεις χωρίς ουσία.

Η Πριγκίπισσα Αθηνά της Στέλλας Κάσδαγλη, καταλύει καθε στερεότυπο και μας δείχνει πως οι γυναίκες μπορούν να είναι και πολλά άλλα πράγματα, εκτός από όμορφες!

Συνέντευξη: Κυριακη Χαριτάκη


-Κυρία Κάσδαγλη, καλημέρα σας και καλωσορίσατε στο Singleparent.gr. Αλήθεια, από που εμπνευστήκατε τη πριγκίπισσα Αθηνά;

Πριν από δύο χρόνια, διαβάζοντας παραμύθια με πριγκίπισσες στη μεγάλη μου κόρη και συζητώντας μαζί της γι’ αυτά, συνειδητοποίησα ότι αποδεχόμαστε για τα κορίτσια μας (και για εμάς τις ίδιες, πολλές φορές) ένα πρότυπο γυναίκας η οποία έχει λίγο πολύ ως σκοπό της ζωής της το να στολίζεται, να ονειρεύεται σχέσεις χωρίς ουσία, να αποφασίζει για τα πάντα μόνη της (ή αφήνει πάντα τους άλλους να αποφασίζουν για εκείνη) και να βρίσκει μονίμως κάποιον τρόπο (μαγικό) να κόψει δρόμο για να καταφέρει τα πράγματα που θέλει (ένα ραβδί, μια νεράιδα, κάτι).

Μετά από αρκετές τέτοιες ιστορίες κατέληξα ότι εγώ δεν αποδεχόμουν πια το πρότυπο αυτό: δεν ήθελα οι κόρες μου να μεγαλώσουν συμπονώντας τους εαυτούς τους που δεν μπορούν να ζήσουν μια τέτοια ζωή -ήθελα να νιώθουν τυχερές που μπορούν να ζήσουν ζωές πολύ πιο ουσιαστικές, χρήσιμες, γεμάτες και ενδιαφέρουσες. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω μια καινούρια πριγκίπισσα, μια πριγκίπισσα που θα είχε ένα συναρπαστικό σκοπό, που θα μάθαινε να αντιμετωπίζει με τις δικές της δυνάμεις τις προκλήσεις της ζωής, που δε θα στήριζε όλη της την ύπαρξη στην ομορφιά ή την έλλειψή της και που θα έχτιζε σχέσεις με σεβασμό, αυτοσεβασμό, όρια, διάλογο και επιγνωση. Έτσι δημιουργήθηκε η πριγκίπισσα Αθηνά, ο κόσμος της και οι περιπετειές της.

-Καθώς έβλεπα την ηρωίδα να συναντά σημαντικές γυναικείες προσωπικότητες, μου άρεσε που το βιβλίο σας, καταλύει το στερεότυπο του κοριτσιού που ασχολείται μόνο με την ομορφιά του. Πιστεύετε ότι το στερεότυπο αυτό τείνει να εκλείψει ή έχουμε δρόμο ακόμα;
Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Και το πρόβλημα δεν είναι ότι τα κορίτσια ασχολούνται μόνο με την εμφάνισή τους. Το πρόβλημα είναι ότι μεγαλώνουμε τα κορίτσια (επειδή κι εμείς οι ίδιοι, ενδόμυχα, το πιστεύουμε) με τη λογική πως ό,τι κι αν κάνουν, όσο δημουργικές ή έξυπνες ή εργατικές κι αν είναι, το βασικό τους μέλημα παραμένει το να είναι ευχάριστες: και στη συμπεριφορά και στις ανάγκες και στα θέλω και, τελικά, στην εμφάνισή τους.

Να μην ενοχλούν, να μην πιάνουν πολύ χώρο, να μη βγαίνει ποτέ από το μυαλό τους η σκέψη του πώς φαίνονται στα μάτια των άλλων. Μέσα από αυτό το πρίσμα, δεν είναι περίεργο που έχουν τόσο έντονη έγνοια με την εμφάνισή τους. Είναι σαν να τους λέμε ότι, τελικά, απ’ όλα τα εργαλεία της ζωής, μόνο αυτό είναι σίγουρο ότι θα λειτουργήσει.

-Τα αγόρια αντιμετωπίζουν στερεότυπα; Να περιμένουμε νέα σειρά με Πρίγκηπα πρωταγωνιστή;

Φυσικά και αντιμετωπίζουν. Το ότι πρέπει να είναι πάντα δυνατά, το ότι δεν πρέπει να δείχνουν ή να αποδέχονται τα συναισθήματά τους. Το ότι πρέπει να είναι μονίμως εκεί έξω, κατακτητές και καλύτεροι απ’ όλους. Και το θέμα δεν είναι να γραφτούν οπωσδήποτε βιβλία με πρίγκιπες για να τους μιλήσουν. Το θέμα είναι να διαβάζει ο καθένας μας για τους άλλους. Τα αγόρια για την πριγκίπισσα Αθηνά και τα κορίτσια για τον Μπάτμαν. Το θέμα είναι να γράφονται, να γραφτούν και να διαβάζονται πάντα βιβλία που να λένε ιστορίες για πραγματικά αγόρια, πραγματικά κορίτσια, πραγματικούς ανθρώπους σε τελική ανάλυση, ανεξαρτήτως του φύλου τους.

-Πώς μεγαλώνει η σημερινή Ελληνίδα μάνα τη κόρη ή τις κόρες της;

Εξαρτάται από το πώς μεγαλώνει τον εαυτό της. Βλέπω μαμάδες που μεγαλώνουν τα κορίτσια τους με βάση τα πιο ακραία στερεότυπα του φύλου τους και άλλες που, προσπαθώντας να ξεφύγουν από αυτά, δημιουργούν άλλα, εξίσου περιοριστικά, ακόμα και επιθετικά μερικές φορές. Βλέπω μαμάδες, μέσα σ’ αυτές και τον εαυτό μου, που προσπαθούν να διαπραγματευτούν κάθε μέρα τα πρότυπα της κοινωνίας, τις δικές τους προκαταλήψεις και τα βιώματα, τις προσδοκίες της υπόλοιπης οικογένειας, και να βρουν που στέκονται οι ίδιες και οι κόρες τους μέσα σε όλα αυτά. Χωρίς στερεότυπα, δυστυχώς ή ευτυχώς, δε μεγαλώνει κανείς. Το θέμα είναι πόσο διατεθειμένοι είμαστε όλοι να τα αναγνωρίσουμε και να συζητήσουμε ανοιχτά γύρω απ’ αυτά.

-Τί πιστεύετε ότι λείπει από τα παιδικά βιβλία σήμερα αλλά και πού υπερισχύουν σε σχέση με των προηγουμένων ετών;
Νομίζω πως λείπει ο χρόνος. Όχι από τα βιβλία, από μας. Θέλουμε όλοι να διαβάσουμε στα παιδιά μας (και) τα βιβλία που αγαπήσαμε εμείς ως παιδιά, νομίζω επειδή τότε είχαμε περισσότερο χρόνο να δεθούμε με αυτά, να τα διαβάσουμε, να τα ξαναδιαβάσουμε, να τα γνωρίσουμε μέχρι το μεδούλι τους, να τα κάνουμε δικά μας και να γυρνάμε σε όλ μας τη ζωή σε αυτά. Τώρα τα βιβλία εναλλάσσονται τόσο γρήγορα, όπως και όλα. Και παρότι πάρα πολλά απ’ αυτά είναι εκπληκτικά, εγώ νιώθω ότι δεν προλαβαίνουμε να τα γνωρίσουμε με τα παιδιά μου όπως τους αξίζει.
-Θέλετε να μας μιλήσετε λίγο για τα βιβλία όλης της σειράς αλλά και για το νέο σας βιβλίο που κυκλοφόρησε πρίν λίγες μέρες;
Η σειρά της πριγκίπισσας Αθηνάς αποτελείται από 5 βιβλία -το δεύτερο κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες και τα επόμενα τρία θα κυκλοφορήσουν μέσα στο 2018. Καθένα από τα πέντε θέλει να δει κάπως αλλιώς κάποιο από τα στερεότυπα που νιώθω ότι κουβαλάνε μαζί τους οι «παραδοσιακές» πριγκίπισσες της Ντίσνεϊ -και, τελικά, να μιλήσει για κάποι από τις δικές μου αξίες, για τα κορίτσια αλλά και για τον κόσμο γενικά.
Το πρώτο «Μα τι κάνουν οι πριγκίπισσες όλη μέρα;» έχει να κάνει με το τι σκοπό έχουμε όταν ξυπνάμε κάθε μέρα, με τε την προκατάληψη που λέει ότι οι γυναίκες «δεν κάνουν» για πρακτικά επαγγέλματα και με το αν τελικά το να είσαι πριγκίπισσα και να κάααθεσαι είναι όντως ο πιο ενδιαφέρων τρόπος να ζήσεις τη ζωή σου.
Στο δεύτερο βιβλίο «Ουπς, δεν είμαι πια όμορφη«, η Αθηνά αποκτάει ένα σημάδι που φοβάται ότι της χαλάει την εμφάνιση και πρέπει να αποφασίσει αν θα βασίσει όλη τη ζωή και τη χαρά της στο πόσο όμορφη είναι ή αν τελικά είναι πιο σημαντικό να ζεις με έξυπνο και δημιουργικό και τολμηρό τρόπο με τους ανθρώπους γύρω σου.
Στο τρίτο η Αθηνά αποφασίζει ότι έχει βαρεθεί να περιμένει έναν οποιονδήποτε πρίγκιπα, ειδικά όταν ανακαλύπτει ότι οι πρίγκιπες που εμφανίζονται, χωρίς να την ξέρουν, στο παλάτι είναι συνήθως αδιάφοροι, αγενείς ή απορροφημένοι από τον εαυτό τους. Ξεκινάει για ένα ταξίδι με σκοπό να γνωρίσει τον εαυτό της, την περιπέτεια και την αγάπη και φυσικά τα καταφέρνει!
Στο τέταρτο βιβλίο το μαγικό ραβδί που της έχουν χαρίσει οι νεράιδες νονές της χαλάει και η Αθηνά μαθαίνει πώς μπορεί να βασίζεται στις δικές της δυνάμεις για να πετυχαίνει όσα ονειρεύεται.
Στο πέμπτο και τελευταίο βιβλίο η πριγκίπισσα δεν είναι πια μόνη της στο παλάτι και πρέπει να βρει τον καλύτερο τρόπο να συνυπάρξει με τους γύρω της, δίνοντας, παίρνοντας και βάζοντας όρια και στους άλλους αλλά και στον εαυτό της.
-Αν η πριγκίπισσα Αθηνά ήταν παιδί μονογονεϊκής οικογένειας, τί θα έκανε όλη μέρα;

Θα έκανε αυτά που κάνουν και τα παιδιά που μεγαλώνουν σε άλλου είδους οικογένειες. Θα είχε όμως περισσότερες προσλαμβάνουσες και ευκαιρίες, όμως, να εκτιμήσει το διαφορετικό και το πολύπλοκο και να μάθει από λίγο πιο νωρίς ότι δεν είναι όλα τα πράγματα άσπρο ή μαύρο και ότι υπάρχουν άπειροι τρόποι να χαίρεται κανείς τη ζωή του, να αγαπά, να απολαμβάνει το σώμα του και τις επιλογές του, να κάνει λάθη, να μαθαίνει και να εξελίσσεται. Αυτά, δηλαδή, που καλό είναι αργά ή γρήγορα να μάθουμε όλοι.


Ευχαριστούμε θερμά τις εκδόσεις Πατάκη και τη κυρία Στέλλα Κάσδαγλη για την…πριγκιπική συνέντευξη και της ευχόμαστε καλοτάξιδο το νέο της βιβλίο και καλή επιτυχία σε κάθε της συγγραφικό βήμα. Εκτός από τα βιβλία της, θα τη βρείτε και στο site της stellakasdgalicom