Θυμάσαι γιατί ήθελες να κάνεις παιδιά;

0

Θυμάσαι τί λέγατε με τον/τη σύντροφό σου, όταν φανταζόσασταν πως θα ήταν όταν θα κάνατε παιδιά;

«Θα τους παίρνω τα καλύτερα ρούχα. Θα τους οργανώνω τα καλύτερα πάρτι γενεθλίων. Θα τα πάω στα καλύτερα σχολεία. Θα είναι οι καλύτεροι φίλοι με τα ξαδέλφια τους. Τα παιδιά μας θα είναι καταπληκτικοί αθλητές/ηθοποιοί/μουσικοί – θα πηγαίνουμε σε όλες τις δραστηριότητες μαζί. Θα τρώμε όλοι μαζί και θα κάνουμε οπωσδήποτε ένα μήνα το χρόνο διακοπές όλοι μαζί»  λέγατε….

Τώρα, πατήστε το fast forward και βρεθείτε 15 χρόνια μετά. Τους κάνετε πάρτι γενεθλίων; Περνάνε αρκετό χρόνο με τα ξαδέλφια τους; Πηγαίνετε σε όλες τους τις δραστηριότητες; Θυμάστε να κοιτάτε τον κόσμο μέσα από τα μάτια τους;

Με εκπλήσσει και με θλίβει το πόσοι πολλοί γονείς δεν έχουν ιδέα που είναι τα παιδιά τους, δεν ελέγχουν αν κάνουν τα μαθήματα του σχολείου, δεν πάνε σε καμία σχολική εκδήλωση ή εξωσχολική δραστηριότητα και δεν ξέρουν κανένα γονέα από την τάξη του παιδιού τους. Όχι επειδή δεν μπορούν, αλλά επειδή δεν θέλουν.

Κάθε Σαββατοκύριακο, έχουμε καμιά δωδεκαριά παιδιά που πηγαινοέρχονται μέσα-έξω στο σπίτι μας. Η πλειοψηφία αφήνεται εκεί χωρίς να συναντάμε ποτέ τους γονείς τους. Καταχάρηκα όταν στις διακοπές ένα αγόρι ήρθε να διαβάσει με την κόρη μου και η μητέρα του, μου τηλεφώνησε πρώτα για να βεβαιωθεί ότι θα ήμουν σπίτι και ότι ήμουν σύμφωνη να τον φέρει. Δυστυχώς αυτό το γεγονός ήταν η εξαίρεση!

Μπορώ να μετρήσω στα δάχτυλα του ενός χεριού πόσες φορές έχει συμβεί αυτό. Μη με παρεξηγήσετε, δεν είμαι κατά του ν’ αφήνω το παιδί μου να πάει στο σπίτι μιας φίλης ή ενός φίλου του, αλλά το κάνω πάντα με κάποιον που γνωρίζω, εμπιστεύομαι και νιώθω άνετα.

Θυμάσαι που έλεγες «Εγώ όταν κάνω παιδιά, δεν θα κάνω τα λάθη των γονιών μου» ή «Όταν αποκτήσω παιδιά,  κάποια πράγματα θα τα κάνω αλλιώς»; Σήμερα, τα κάνεις πράγματι αλλιώς; Όντως δεν επαναλαμβάνεις τα λάθη των γονιών σου; Μήπως έχεις ξεχάσει πόσο σκληρά ήθελες να δουλέψεις με τον εαυτό σου, ώστε να γίνεις καλός γονιός, αντί να δουλέψεις σκληρά για να πάρεις προαγωγή ή ένα καλό μισθό;

Δεν σε κρίνω ούτε σε κατηγορώ. Κάνω κι εγώ λάθη σαν γονιός. Δεν έχω πάει σινεμά με τα παιδιά μου ή και βόλτα στο πάρκο έχω να τα πάω εδώ και χρόνια.  Δεν τους φτιάχνω κολατσιό  και με το ζόρι μαγειρεύω βραδινό. Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που κάνω λάθος ή δεν κάνω καθόλου, όπως μου είχα υποσχεθεί. Υπάρχουν πολλά πράγματα που φανταζόμουν ότι θα συνέβαιναν αλλιώς όταν θα γινόμουν γονιός, και τα οποία εξανεμίστηκαν μπροστά στην πραγματικότητα.

Από καιρό σε καιρό, όπως όλοι οι άνθρωποι, χρειαζόμαστε μια υπενθύμιση. Πρέπει να θυμάσαι τους λόγους για τους οποίους έκανες εξαρχής, παιδιά. Πρέπει να διασφαλίσεις ότι βλέπεις και απολαμβάνεις την ζωή μέσα από τα μάτια τους και ότι τους δίνεις εφόδια και ευκαιρίες να λάμψουν, να διαπρέψουν. Πρέπει συνεχώς να χτίζεις γερά θεμέλια για αυτά, ώστε να είναι έτοιμα να πετάξουν χωρίς πολλές τρύπες στα φτερά τους.

Τις προάλλες, άκουσα την κόρη μου να μιλάει σε μια από τις φίλες της. Συζητούσαν για τους γονείς τους, για όλα τα πράγματα που κάνουν λάθος και για το πόσο δύσκολο είναι να ζουν με τους γονείς τους. Προς το τέλος της συζήτησης, άκουσα κάτι που είπε η κόρη μου το οποίο με έκανε να καταλάβω ότι ακόμα και με τα λάθη μου, είμαι σε καλό δρόμο: «Η μαμά με τρελαίνει επειδή θέλει να ξέρει με ποιόν είμαι και τι κάνω. Ξέρω ότι με εμπιστεύεται, αλλά κάποιες φορές απλά θέλω να με αφήσει στην ησυχία μου.»

Το να θυμάσαι γιατί έκανες παιδιά είναι πραγματικά δύσκολο, ειδικά όταν έχουν φτάσει πια στην εφηβεία. Και μπορεί να μην καταφέρνεις να κάνεις τα σούπερ παιδικά πάρτι ή να οργανώνεις τις τέλειες διακοπές ή να τους παίρνεις το ρούχο που θέλουν, όμως, αν το παιδί σου μεγαλώνει ξέροντας ότι θα έχει πάντα την υποστήριξη σου, τότε μάλλον, θυμάσαι όλους τους λόγους που ήθελες να κάνεις παιδιά. Και με το παραπάνω!

Πηγή: http://www.chicagonow.com