Πως επηρεάζεται το παιδί όταν ο γονιός λείπει στο εξωτερικό

0

Όταν ο γιός μου έγινε 7 ετών, υπήρχε μια περίοδος που δεν ήθελε να πηγαίνει σχολείο χωρίς τη μητέρα του. Εκείνο τον καιρό εγώ έλειπα στο εξωτερικό για εκπαίδευση με τη δουλειά μου και η γυναίκα μου πάλευε να σηκώσει το παιδί από το κρεβάτι. Σίγουρη ότι κάποιος στο σχολείο εκφοβίζει το παιδί, πήγε η ίδια να ερευνήσει το θέμα αλλά δεν βρήκε κάτι. Όταν γύρισα από το εξωτερικό, το παιδί βρήκε ξανά τον παλιό καλό εαυτό του.Τότε δεν δώσαμε σημασία, σήμερα όμως καταλαβαίνω ότι αυτό είναι το γνωστό «άγχος του αποχωρισμού». Το άγχος του αποχωρισμού περιλαμβάνει έντονη ανησυχία όσο το παιδί απομακρύνεται από το σπίτι, την οικογένεια ή οικείες καταστάσεις καθώς και φόβο ότι αυτοί που αγαπάει το παιδί, θα πάθουν κάτι κακό. Το άγχος του αποχωρισμού επηρεάζει την ικανότητα των παιδιών να λειτουργούν κοινωνικά και ειδικά τα παιδιά που ο γονιός τους, λείπει εκτός σε προσωρινή ή μόνιμη βάση, νιώθουν έντονη την ανάγκη να βρίσκονται κοντά στους γονείς τους. Οι κλινικοί ψυχολόγοι ισχυρίζονται ότι το άγχος του αποχωρισμού είναι κοινό σε παιδιά ηλικίας 6 έως 10 ετών.

«Ο φόβος του παιδιού συνήθως σχετίζεται με την αντίληψη ότι όταν ο γονιός δεν είναι εκεί κοντά να τα βλέπει, τότε κάτι κακό του έχει συμβεί» λέει η παιδοψυχολόγος Melinda Arzaga και συνεχίζει «Τα παιδιά έχουν πάντα στο μυαλό τους το φόβο “Τι θα συμβεί αν ο μπαμπάς ή η μαμά, πάθουν κάτι και δεν ξαναγυρίσουν και σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να εκδηλώσουν τον εκνευρισμό τους με θυμό, πείσμα, νωθρότητα ή αδιαφορία ενώ απλά με τον τρόπο αυτό δείχνουν τον πανικό τους. Μπορεί επίσης να παρακαλάνε για επιβεβαίωση όταν ο γονιός βρίσκεται μακριά ενώ άλλες φορές,  φτάνουν σε σημείο να τον ακολουθούν από δωμάτιο σε δωμάτιο. Επίσης, μπορεί να εμφανίσουν ανησυχία ότι οι γονείς ή τα μέλη της οικογένειας θα τραυματιστούν ή θα πεθάνουν και νιώθουν έντονα την ευθύνη να τους προστατέψουν. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται έντονα τη διαφορά των συναισθημάτων τους, όταν ο γονιός είναι σπίτι ή λείπει από αυτό».

Ο φόβος του αποχωρισμού είναι κάτι συνηθισμένο και προκαλείται από  διάφορα γεγονότα, ωστόσο εμφανίζεται έντονα σε περιπτώσεις όπου ο ένας από τους δύο γονείς πρέπει να λείψει για καιρό. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι δύσκολες σχέσεις και οι δυσκολίες στη προσαρμογή, είναι δύο από τα συμπτώματα που μπορεί να εκδηλώσει στη συμπεριφορά του ένα παιδί. Μήπως το παιδί έχει γίνει η σκιά σας; Μήπως αρνείται να φύγετε χωρίς αυτό; Μήπως αναστατώνεται ή αρνείται να πάει σχολείο ή να πάει στο σπίτι ενός φίλου χωρίς εσάς; Μήπως αρνείται να βγεί από το σπίτι; Αυτές οι ενδείξεις μαρτυρούν το λεγόμενο άγχος του αποχωρισμού. Και αν τα συμπτώματα αυτά επιμείνουν, τότε καλό είναι να επισκεφθείτε μαζί με το παιδί κάποιον ειδικό.

Τι μπορεί να κάνει ο γονιός;
Οι ειδικοί λένε ότι τα παιδιά με τον καιρό ξεπερνούν το άγχος του αποχωρισμού, ωστόσο υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορεί να κάνει ο γονιός προκειμένου να επισπεύσει τη διαδικασία, όπως:
ΝΑ προετοιμάσει το παιδί για την αναχώρηση του γονέα
Να σιγουρευτεί ότι το παιδί γνωρίζει πως το αγαπάτε
Να του επισημάνετε πολλές φορές ότι δεν ευθύνεται εκείνο που έφυγε ο μπαμπάς ή η μαμά του για δουλειές.
Να είστε ειλικρινείς στις απαντήσεις σας.
Να περάσετε στο παιδί το μήνυμα ότι τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να νιώθει, είναι φυσιολογικά.
Να ενημερώσετε το παιδί για το μέρος που θα βρίσκεται ο γονιός του, είτε δείχνοντάς του τη χώρα αυτή στο χάρτη, είτε με βίντεο και βιβλία που απεικονίζουν τη ζωή εκεί.
Να προγραμματίζετε τουλάχιστον μια φορά την ημέρα, την επικοινωνία τους με τον άλλο γονιό μέσω msn, skype ή τηλεφώνου.

Επιπλέον είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι παρά την αρνητική επίδραση που έχει στο παιδί, η παραμονή του γονέα στο εξωτερικό, υπάρχουν και πολλές θετικές επιρροές. Για παράδειγμα το παιδί αυτό, αποκτά πιο διευρυμένες εμπειρίες και μαθαίνει να αντιμετωπίζει πιο δύσκολες καταστάσεις. Επίσης, μαθαίνει να λειτουργεί ομαδικά από μικρότερη ηλικία, να είναι πιο αυτόνομο και δυνατό και να αναπτύσσει σχέσεις με τους γύρω του, πιο εύκολα.

Φυσικά είναι σημαντικό να γνωρίζετε πως ό,τι κι αν κάνετε ως γονείς δεν είστε πάντα σε θέση να αποτρέψετε τους φόβους του παιδιού καθώς σε πολλές περιπτώσεις ο φόβος αυτός, προέρχεται από την ανασφάλειά του. Η ποιότητα της επικοινωνίας σας με το παιδί, είναι που θα φέρει αποτέλεσμα. Σιγουρευτείτε πως λέτε συχνά στο παιδί ότι το αγαπάτε και θα είστε δίπλα του και ότι γνωρίζει πως είστε διαθέσιμοι ανά πάς ώρα για εκείνο. Η αγάπη, η επιβεβαίωση και η φυσική και συναισθηματική παρουσία του γονέα που μένει πίσω με το παιδί, είναι το κλειδί για να το βοηθήσετε να ξεπεράσει το άγχος και να «γεφυρώσει» την απόσταση με τον γονιό που απουσιάζει.

Πηγές: Atikha.org Parrenas Rhacel S. “The Care Crisis in the Philippines: Children and Transnational Families in the New Global Economy,” in Global Woman: Nannies, Maids and Sex Workers on the New Economy. Edited by Barbara Ehrenreich and Arile Russel Hochschild. New York, Mteropolitan Books, Henry Holt and Company, 2002. Battistella, Grazian and Ma. Cecilia G. Conaco , “The Impact of Labour Migration on the Children Left Behind: A Study of Elementary School Children in the Philippines” , Sojourn : 13(2): 220-241, 1998. National Mental health Association (NMHA) at nmha.org St. Louis Behavioral Medicine Institute, slbmi.com/anxiety_center

Πηγή: http://www.asianhospital.com/