Διαζύγιο: Οι συναντήσεις σου με το παιδί, ανήκουν σε εκείνο, όχι σε’ σένα!

1

Πολλές φορές από όσες έχω εκπροσωπήσει πελάτες στο δικαστήριο λόγω διαζυγίου, έχω ακούσει γονείς να αναφέρονται στις επισκέψεις ή στις συναντήσεις τους με το παιδί, ως «Η μέρα μου». Για παράδειγμα, ένας γονιός μου παραπονέθηκε μια φορά ότι τα μαθήματα χορού της κόρης του, του στερούσαν τη «μέρα του» με το παιδί. Οι γονείς που θεωρούν τις συναντήσεις με το παιδί, ως κάτι που ανήκει σε εκείνους, είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Παρακάτω θα δείς μερικούς κανόνες που μπορούν να σε βοηθήσουν.

1. Ο σκοπός της επίσκεψης
Εκείνο που αδυνατούν αυτοί οι γονείς να καταλάβουν είναι ότι το πρόγραμμα συναντήσεων με το παιδί μετά το διαζύγιο ή κατά τη διάρκειά του, δημιουργείται για το καλό του παιδιού. Το να περνάει το παιδί χρόνο και με τους δυο γονείς είναι αναφαίρετο δικαίωμά του και αν κάποια επίσκεψη ανήκει σε κάποιον, αυτή είναι στο παιδί.

2. Σταμάτα να χωρίζεις και ξεκίνα να μοιράζεσαι
Είναι εύκολο σε ένα διαζύγιο ή χωρισμό να «χωρίζεις» τα πράγματα δια του δύο του τύπου «Πάρε εσύ αυτό, να πάρω εγώ εκείνο» κλπ.σαν να θέλεις να καταβροχθίσεις κάθε τελευταίο κομμάτι της ζωής σου. Και όταν συνεργάζεσαι με τον άλλον γονέα στη δημιουργία ενός προγράμματος συναντήσεων με το παιδί, είναι αναμενόμενο να «χωρίζεις» και τον χρόνο. Όμως αρκετοί γονείς, πολύ συχνά, μαλώνουν για το ποιος θα περνάει περισσότερο χρόνο με το παιδί, χάνοντας την ουσία, ότι δηλαδή το παιδί χρειάζεται και τους δύο γονείς του. Εάν και οι δύο γονείς μπορούν να φροντίσουν το παιδί εξίσου, το πρόγραμμα συναντήσεων θα πρέπει να δημιουργείται με βάση τις ανάγκες του παιδιού, χωρίς να γίνει αντικείμενο τσακωμών για το ποιος θα «κερδίσει».

Το παιδί δεν χρειάζεται να είναι στη μέση ενός πολέμου, αντιθέτως οι γονείς πρέπει να δουλεύουν και να ζούν βάσει ενός σχεδίου που πρώτα απ’ όλα λαμβάνει υπόψιν τις ανάγκες του. Το παιδί θα πρέπει να μπορεί να πηγαίνει σχολείο, να βλέπει και τους δύο γονείς του, να περνάει χρόνο με φίλους και να νιώθει ασφαλής. Το πώς οι ανάγκες του παιδιού ενσωματώνονται σε αυτό το πρόγραμμα, είναι κάτι που ποικίλει σε κάθε περίπτωση. Μερικά παιδιά χρειάζονται τη σταθερότητα που προσφέρει η παραμονή σε ένα σπίτι τις καθημερινές που πηγαίνει και σχολείο και πράγματι το πήγαιν΄έλα από σπίτι σε σπίτι δεν είναι η καλύτερη επιλογή για ορισμένα παιδιά. Άλλα παιδιά πάλι, έχουν ανάγκη τη συχνή επαφή με τον γονιό που δεν έχει την επιμέλειά τους. Το κλειδί είναι να δίνεις σημασία στις ανάγκες του παιδιού σου και να φτιάχνεις το πρόγραμμα, βασισμένος/η σε αυτές και όχι στον εγωϊσμό σου.

3. Ένωσε τα κομμάτια
Οι γονείς έχουν το δικό τους πρόγραμμα, τη δουλειά και τα ενδιαφέροντά τους και χρειάζονται να μπορούν να τα κυνηγούν. Η δημιουργία ενός γονεϊκού σχεδίου, σημαίνει να ενώνεις τα κομμάτια του πάζλ σύμφωνα με το συμφέρον των ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτό. Πρωταρχικό μέλημα πρέπει να είναι οι ανάγκες του παιδιού ενώ δεύτερο μέλημα, το προγραμμα και οι ανάγκες κάθε γονιού.Έχοντας αυτή τη προτεραιότητα στο μυαλό σου, μπορείς να φτιάξεις ένα πλάνο ωφέλιμο για όλες τις πλευρές.

Πηγή: http://www.divorce360.com/