Διαζύγιο: Απαντήσεις στις δύσκολες ερωτήσεις του παιδιού

2

«Θα ξαναπαντρευτείτε με τον μπαμπά;»
«Γιατί δεν μπορείς να μείνεις μαζί μας;»
«Η μαμά κι εσύ αγαπιέστε ακόμα;»
«Ποιος αποφάσισε να χωρίσετε;»

Τα παιδιά χωρισμένων γονιών, έχουν πολύ συχνά ερωτήσεις όπως οι παραπάνω, ερωτήσεις που μπορούν να σας κάνουν τις πιο απρόβλεπτες στιγμές. Για τους γονείς που παλεύουν να προσαρμοστούν στις προκλήσεις της μονογονεικής οικογένειας ανάμεσα σε δύο σπίτια, τέτοιες ερωτήσεις χτυπάνε τους γονείς κατευθείαν στη καρδιά των αδύνατων σημείων τους, όσο αφορά τη σχέση τους με τον άλλον γονέα, το δικό τους γονεικό ρόλο και την ευημερία των παιδιών τους. Ωστόσο τέτοιες ερωτήσεις, εάν απαντηθούν συνειδητοποιημένα, μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να προσαρμοστούν στις πραγματικές αλλαγές και να αντλήσουν ελπίδα και αυτοπεποίθηση στα πλαίσια της συνεχόμενης δέσμευσης των γονιών να τα ακούν και να τα καθοδηγούν. Καλό είναι να είστε προετοιμασμένοι πρίν σας γίνουν αυτές οι ερωτήσεις και να καταλάβετε ότι:

Τα παιδιά συνήθως ρωτούν εκείνους με τους οποίους νιώθουν άνετα και ασφαλή οπότε είναι ένα καλό σημάδι που δείχνει πόσο δυνατή είναι η σχέση σας με το παιδί.
Οι ερωτήσεις των παιδιών αφορούν συνήθως συγκεκριμένες πληροφορίες αλλά μπορεί και να αφορούν απλώς την ανάγκη τους για επιβεβαίωση, ότι δηλαδή συνεχίζετε να τα αγαπάτε κλπ.
Τα μικρότερης ηλικίας παιδιά, συνήθως κάνουν ερωτήσεις που αφορούν περισσότερο τις αλλαγές μέσα στη καθημερινότητά τους και  τους φόβους τους. Συνήθως χρειάζονται απλές και σύντομες απαντήσεις που να κατευνάζουν τις ανησυχίες τους σχετικά με τις αλλαγές που βιώνουν.
Τα μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά, μπορούν να κάνουν απευθείας ερωτήσεις σχετικά με τις σχέσεις των γονιών τους αλλά στη πραγματικότητα αναζητούν επιβεβαίωση για τον εαυτό τους. Μπορεί να έχουν ανάγκη την επιβεβαίωση ότι παραμένουν τα παιδιά της οικογένειας και ότι δεν χρειάζεται να φροντίζουν τους γονείς τους ή να πάρουν το μέρος κάποιου. Επιπλέον, οι ερωτήσεις που κάνουν για τις σχέσεις των γονιών τους, τα βοηθούν να διαμορφώσουν τις δικές τους ιδέες και προσδοκίες σχετικά με τις δικές τους ερωτικές σχέσεις στο μέλλον και την ιδέα που έχουν για την αγάπη και την οικογένεια γενικότερα.

Μην συγχέετε την πνευματική κατανόηση με τη συναισθηματική, σε ό,τι αφορά τα παιδιά. Η πνευματική ωριμότητα, έρχεται πρίν τη συναισθηματική γι΄αυτό καλό είναι να μην δίνετε στα παιδιά πληροφορίες που αφορούν ενήλικες. Όταν λοιπόν, σας κάνουν ερωτήσεις:

  • Πάρτε βαθιές ανάσες και χαλαρώστε πρίν απαντήσετε.
  • Αντισταθείτε στον πειρασμό να αποφύγετε να απαντήσετε εξαιτίας της λύπης ή του φόβου σας σχετικά με το πόσο θα πληγωθεί το παιδί. Τα παιδιά δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποκτήσουν ανοσία στη λύπη και στη θλίψη.
  • Αναγνωρίστε τη συναισθηματική σας αντίδραση σχετικά με το διαζύγιο ωστόσο βάλτε τα συναισθήματά σας στην άκρη ώστε να τα επεξεργαστείτε αργότερα μόνοι σας.
  • Στα μικρότερης ηλικίας παιδιά, δώστε ιδιαίτερη προσοχή και ελάτε στο ύψος τους όταν μιλάτε.
  • Στα μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά, δώστε σημάδια ότι τα ακούτε μεν αλλά γνωρίζετε πως λίγο λιγότερη ευθεία προσέγγιση, μπορεί να τα κάνει να νιώσουν πιο άνετα.
  • Ρωτήστε τα ουδέτερες ερωτήσεις, χωρίς αρχή και τέλος, ώστε να καταλάβετε τι θέλουν να μάθουν, πρίν τους δώσετε μια σαφή απάντηση, για παράδειγμα:
  • Πείτε «Ακούγεσαι ανήσυχος/η ή συμβαίνει κάτι άλλο;»
  • ή «Πολύ σημαντική η ερώτησή σου, για πες μου κι άλλα»
  • Ρωτήστε τον εαυτό σας τι πραγματικά εκφράζουν, θέλουν ή χρειάζονται με την ερώτησή τους εκείνη τη στιγμή.
  • Τα παιδιά εκείνη τη στιγμή εκφράζουν συναίσθημα, χρειάζονται δηλαδή επιβεβαίωση ή θέλουν να ξέρουν απλώς τις βασικές πληροφορίες;
  • Ρωτάνε πράγματα ώστε να καταλάβουν καλύτερα τα γεγονότα;

Εάν το μήνυμα που σας στέλνουν τα παιδιά είναι συναισθηματικό και έχει να κάνει με τη δική τους ανάγκη για επιβεβαίωση, απαντήστε με μία ευθεία απάντηση: «Όχι δεν θα φύγω, εγώ και ο μπαμπάς/η μαμά, θα είμαστε πάντα εδώ για σας ακόμη κι αν ζούμε σε διαφορετικά σπίτια».

Εάν σας ρωτάνε μια πληροφορία βοηθητική και όχι επώδυνη για εκείνα ή τη σχέση τους με τον άλλο γονιό, δώστε μια ειλικρινή, απλή και ουδέτερη απάντηση χωρίς να κατηγορήσετε τον άλλο γονιό, όπως:
«Όχι η μαμά κι εγώ δεν θα ξαναπαντρευτούμε αλλά σας αγαπάμε και οι δύο και θα είμαστε πάντα εδώ να σας φροντίζουμε, θα είμαστε πάντα οι γονείς σας και δεν αλλάζει αυτό»

Εάν αναζητούν μια βαθύτερη κατανόηση των πραγμάτων και μια απάντηση λιγότερο επώδυνη, δώστε τους μια ειλικρινή σύντομη και ουδέτερη απάντηση όπως «Ο μπαμπάς και εγώ σας κάναμε με αγάπη και παρ’ όλο που τώρα αγαπιόμαστε διαφορετικά απ’ ότι πρίν, η αγάπη μας για εσάς δεν θα αλλάξει».

Εάν πάλι η ερώτησή τους είναι περισσότερο «επώδυνη» και ταιριάζει σε ενήλικες, διαβεβαιώστε τα ότι δεν πειράζει που ρωτάνε αλλά ο ρόλος τους είναι να είναι παιδιά, άρα τα θέματα των μεγάλων, δεν τα αφορούν.

«Ο γάμος και το διαζύγιο είναι υποθέσεις που αφορούν τους μεγάλους. Δεν χρειάζεται να ανησυχείς, εμείς θα σε αγαπάμε και θα σε φροντίζουμε» ενώ στα ακόμη μεγαλύτερα παιδιά που μπορεί να σας ρωτήσουν πράγματα που αφορούν το μέλλον τους, όπως για παράδειγμα αν η αγάπη κρατάει, τότε μπορείτε να πείτε:
«Κάθε σχέση είναι διαφορετική και εσύ όταν μεγαλώσεις θα κάνεις τις δικές σου επιλογές για το ποιον θα αγαπήσεις και ποιόν θα παντρευτείς».

Η ικανότητα των παιδιών να προσαρμόζονται στις αλλαγές της καθημερινότητας και να κατανοούν τις καταστάσεις μες από τις ερωτήσεις τους, είναι βασικά μέρη της ανάρρωσης στο διαζύγιο. Με κάθε ερώτηση, τα παιδιά αρχίζουν να χτίζουν ένα πλαίσιο κατανόησης μέσα στο οποίο μαθαίνουν τι αλλαγές προκαλεί και τι δεν προκαλεί το διαζύγιο. Τα παιδιά αναπτύσσουν μια πιο ευέλικτη αντίληψη σχετικά με την αγάπη και την οικογένεια και οι ερωτήσεις τους καμιά φορά μπορεί να είναι σκληρές. Ακούγοντας τα παιδιά με αγάπη και ενδιαφέρον και καθοδηγώντας τα με λεπτότητα και ευφυΐα, είναι μία από τις πιο τρυφερές πράξεις αγάπης, που μπορεί να κάνει ένας γονιός!

Πηγή: http://divorcedmoms.com/