Αν δεν μου κάνεις τα χατίρια θα πάω να μείνω με τον μπαμπά!

0

Η λύση του γάμου έχει αρκετές επιπτώσεις στη ψυχολογία του παιδιού. Η καθημερινότητα αλλάζει και μαζί με αυτή αλλάζουν και τα πρόσωπα αναφοράς του παιδιού. Ενώ πριν ήταν και οι δύο γονείς στο σπίτι και λάμβαναν μαζί τις αποφάσεις, τώρα το παιδί είναι αντιμέτωπο με τον ένα γονέα. Πολλές φορές ειδικά από τη σχολική ηλικία και έπειτα το παιδί «χρησιμοποιεί» αυτή τη διάσταση ώστε να πετύχει τους σκοπούς του.

Τα όρια που έχουν τεθεί από τους δύο γονείς, αλλάζουν ξαφνικά. Το παιδί που ζει με τον ένα γονέα ίσως είναι πιο ελεύθερο σε σχέση με την εποχή πριν το διαζύγιο. Ειδικά τον πρώτο καιρό, μέχρι να ανασυγκροτηθεί η μονογονεϊκή οικογένεια πλέον, τα όρια είναι πολύ χαλαρά. Από τη μεριά του γονιού, αυτό μπορεί να είναι επιθυμητό για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι βιώνει ο ίδιος μια περίοδο εντόνων συναισθηματικών αλλαγών στις οποίες προσπαθεί να προσαρμοστεί. Επομένως η τήρηση των ορίων που υπήρχαν στο παιδί είναι αρκετά δύσκολη.

Επιπλέον, ο γονιός θεωρεί πως το παιδί έχει ήδη περάσει πολλά, και ότι η χαλάρωση των ορίων είναι απαραίτητη οπότε «επιτρέπει» κάποιες αλλαγές όπως η ώρα του ύπνου, ή η χρήση τηλεόρασης και ηλεκτρονικών συσκευών. Κάτι τέτοιο ωστόσο από τη μεριά των παιδιών βιώνεται διαφορετικά. Τα παιδιά που ζουν μέσα στο διαζύγιο, και βλέπουν τον ένα γονέα να φεύγει από το σπίτι, νιώθουν όλη την ασφάλεια που είχαν, να χάνεται. Αυτό προκαλεί φόβο και άγχος.

Είναι σύνηθες λοιπόν τα παιδιά, να δοκιμάζουν τα όρια εκ νέου. Ο σκοπός τους είναι να ανακαλύψουν τα νέα δεδομένα. Όταν το παιδί «απειλεί» ότι θα πάει να μείνει στον μπαμπά, είναι πιο πιθανό να το λέει για να δει αν μπορεί να το κάνει. Τα παιδιά σχολικής και εφηβικής ηλικίας γνωρίζουν πού είναι το σπίτι τους και δεν είναι διατεθειμένα να το αλλάξουν αυτό. Όταν το παιδί δεν ικανοποιεί αυτό που θέλει, και βλέπει ότι είναι μια περίοδος αλλαγών, όπου οι μεγάλοι είναι αποπροσανατολισμένοι, μπαίνει στη διαδικασία να δοκιμάσει τα νέα δεδομένα.

Αυτό που μπορεί να κάνει ο γονέας που έχει την επιμέλεια είναι να προσφέρει στο παιδί ένα περιβάλλον με σταθερές ρουτίνες, μέσα στο οποίο το παιδί θα νιώθει ασφάλεια. Η συζήτηση είναι απαραίτητη ανάμεσα στο γονέα και το παιδί. Μέσω της συζήτησης μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας και αυτό αλαφραίνει τους φόβους και τις αμφιβολίες. Μπορεί ο γονιός να πει στο παιδί πως το καταλαβαίνει για όλα αυτά που νιώθει, αλλά πως η πραγματικότητα πλέον είναι αλλιώς διαμορφωμένη.

Μερικές φορές, ωστόσο, ο γονέας που είναι εκτός σπιτιού ίσως χειρίζεται την ανασφάλεια του παιδιού και την χρησιμοποιεί για να διεκδικήσει περισσότερα πράγματα από όσα έχει ορίσει ο νόμος. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι καλό οι γονείς να συμβουλευτούν από κοινού μια υπηρεσία , ψυχολογική ή νομική, ώστε να χειριστούν την κατάσταση.

Το παιδί που ήδη βιώνει τις αλλαγές έχει ανάγκη από σταθερότητα και είναι σημαντικό να μεγαλώνει με ομοιόμορφο τρόπο, όσο αυτό είναι εφικτό, και στα δύο σπίτια. Οι υποχρεώσεις του και τα δικαιώματά του, είναι καλό να είναι παρόμοια, αν όχι ίδια. Επομένως, αν ο ένας γονιός κάνει παραπάνω «χατίρια» , το παιδί βρίσκεται σε σύγχυση σχετικά με το τι μπορεί να έχει και τι όχι.

Τέλος, καλό είναι να έχουμε στο νου μας ότι κάθε παιδί, κάθε διαζύγιο και κάθε γονιός είναι διαφορετικός. Οι συνθήκες που επικρατούν σε ένα σπίτι είναι εντελώς ξεχωριστές και μοναδικές. Αν ο γονέας δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές του παιδιού είναι καλό να απευθύνεται έγκαιρα σε έναν ειδικό.

Βασιλική Τσούτσου
Ψυχολόγος, M.Sc. Παιδαγωγική Ψυχολογία
Περικλέους 11 , 15122, Μαρούσι
Τηλέφωνο: 216 7001793
Web: www.psychology4kids.gr

*Τα παραπάνω ισχύουν και για τον πατέρα που έχει την επιμέλεια και το παιδί «απειλεί» ότι θα πάει να μείνει με τη μαμά. Ο παραπάνω τίτλος διαμορφώθηκε έτσι καθαρά για τεχνικούς λόγους.

Αν έχεις οποιαδήποτε απορία για το θέμα, μπορείς να στείλεις το ερώτημά σου εδώ ενώ αν σου άρεσε αυτό το άρθρο, συμπλήρωσε την ηλεκτρονική σου διεύθυνση για να λαμβάνεις περισσότερα, στο email σου!