Όταν ο/η πρώην σύζυγος θέλει να περνάει λιγότερο χρόνο με το παιδί

0

Πέρσι ο πρώην σύζυγος, πήγε για ένα διάστημα στην Τουρκία. Όταν επέστρεψε ήταν εμφανές ότι θα μετακόμιζε πίσω στην περιοχή μας. Το πως και πότε θα γινόταν αυτό δεν ήταν τόσο ξεκάθαρο.

Αυτό έθετε κάποια θέματα. Τι επιρροή θα είχε αυτό στην κόρη μας; Πως μπορούσα να ανταπεξέλθω σε όλα αυτά; Πως έπρεπε να χειριστώ την επικοινωνία; Και πολλά άλλα.

Δεν περίμενα όμως ότι θα ζητούσε μείωση του χρόνου επικοινωνίας με την κόρη μας επειδή θεωρούσε ότι δεν ήταν καλό για εκείνη να συνηθίσει την παρουσία του. Σοκαρίστηκα. Δεν μπορούσα να το καταλάβω αυτό. Η επόμενη μετακόμιση του απείχε 1-5 χρόνια. Νόμιζα ότι θα ήθελε να περάσει περισσότερο χρόνο με το παιδί μας και όχι λιγότερο, ώστε ο δεσμός τους ν’ αντέξει την απόσταση που θα υπήρχε στο μέλλον.

Πώς να προετοιμαστείς για να γίνεις μονογονέας πλήρους απασχόλησης:
Η εμπειρία μου από την προηγούμενη απουσία του, με είχε προετοιμάσει για αυτή την πιθανότητα. Ήξερα ότι έπρεπε να δημιουργήσω ένα περιβάλλον υποστήριξης από φίλους και δασκάλους για το παιδί και να αφήσω χρόνο για τον εαυτό μου στον οποίο να μπορώ να ξεσκάω και να επαναφορτίζω τις μπαταρίες μου. Γι’ αυτό μίλησα με τους φίλους μου για να δω πως θα μπορούσαν να με υποστηρίξουν αν ή όταν αυτή η αλλαγή προέκυπτε. Η υποστήριξη που έλαβα ήταν μεγάλη. Πολλοί προσφέρθηκαν να πάρουν τη Μαριάννα μια νύχτα το μήνα για να έχω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου. «Θα σας βοηθήσουμε, μην ανησυχείς!» μου έλεγαν.

Έπειτα, έγραψα την Μαριάννα σ’ ένα πρόγραμμα φύλαξης και μελέτης στο σχολείο της. Ήταν οικονομικό και πρακτικό. Πλήρωσα μόνο για ό,τι χρειαζόταν. Ήταν μεγάλη ανακούφιση αυτό. Την προηγούμενη χρονιά που έλειπε ο πατέρας της, είχα μετανιώσει που δεν το είχα κάνει καθώς είχα δυσκολευτεί να ισορροπήσω την δουλειά μου με τις ώρες του σχολείου της.

Όσα περισσότερα έκανα για να προετοιμαστώ, τόσο περισσότερο χαλάρωνα. Ήξερα ότι δεν θα ήταν εύκολο αλλά τουλάχιστον είχα ένα σχέδιο στο οποίο μπορούσα να βασιστώ.

Πώς να προετοιμαστείς το παιδί για τον λιγότερο χρόνο που θα περνά με τον γονιό του (πατέρας ή μητέρα)
Το δυσκολότερο ήταν να μιλήσω στην κόρη μου για την μείωση του χρόνου που θα περνούσε με τον πατέρα της την χρονιά αυτή. Δεν ήξερα πως μπορούσα να το κάνω με τέτοιο τρόπο ώστε να μην νομίσει ότι ο πατέρας της δεν ήθελε να την δει. Πάλεψα μ’ αυτό και παρέτεινα την συζήτηση μέχρι την τελευταία στιγμή. Είχα μιλήσει με τον πατέρα της για να κανονίσουμε το πρόγραμμα των συναντήσεων τους και μου είχε κόψει 4 διανυκτερεύσεις από την επικοινωνία του με το παιδί.

Αποφάσισα να γράψω το πρόγραμμα και να της το δείξω για να το εξετάσει. Όσο πιο αντικειμενικά χειριζόμουν την κατάσταση, τόσο λιγότερο συναισθηματική γινόταν. Της είπα ήρεμα ότι ήθελα να μιλήσουμε για τον χρόνο που θα περνούσε με τον μπαμπά αυτή τη χρονιά. Με ρώτησε για το πρόγραμμα και καθίσαμε και κοιτάξαμε το ημερολόγιο. Επειδή κατάφερα ν’ απομακρύνω το συναίσθημα από την συζήτηση, κατάφερε να σκεφτεί τι χρειαζόταν. Μετά από μερικά λεπτά είχε και αντιπρόταση. Αποδέχθηκε την μείωση του χρόνου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αλλά ήθελε τις Κυριακές με τον μπαμπά της.

Αυτός ήταν ένας καλός συμβιβασμός και μεταβίβασα την πρόταση στον πατέρα της. Δεν την δέχτηκε. Την ρώτησα πως αισθανόταν γι’ αυτό. Απλά με κοίταξε και μου είπε, «Μαμά, δεν θέλω να το συζητήσω τώρα. Μπορούμε να μιλήσουμε για χαρούμενα πράγματα καλύτερα;»

Θα είναι δύσκολο για την μικρή μου να κατανοήσει και να συνηθίσει την νέα αυτή τάξη πραγμάτων, αλλά θα έχει την υποστήριξη των ανθρώπων γύρω της.

Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι η αντίδραση μου πριν τα γεγονότα και ο προγραμματισμός, με βοήθησε πολύ να αποβάλλω τη πίεση και στο στρες. Δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα αλλά ο προγραμματισμός παρέχει κάποια παρηγοριά. Ξέρεις ότι θα βρεις ένα τρόπο για να είναι όλα καλά.

Elif Ekin
Πηγή: divorcedmoms.com