Πάντα σε τραβάει αυτό που σου λείπει

0

Σχέσεις… υπάρχουν πολλές. Τελικά όμως πάντα μας ελκύουν συγκεκριμένοι χαρακτήρες. Και με εκείνους νιώθουμε ότι 1+1=1

Δυστυχώς ή ευτυχώς είναι αλήθεια. Ας πούμε ότι είσαι σε μια ήρεμη σχέση, σχέση ρουτίνας, θα δεις ότι όταν αρχίσει λίγο η καθημερινότητα να κουράζει, και έχεις μάθει το πρόγραμμα απ’ έξω και ανακατωτά… (Κάτι σαν το χάπι για την πίεση το παίρνω στις 9:00), τότε θα ψάξεις κάτι που να ανάψει τα αίματα.

Θα ψάξεις κάτι παθιασμένο, λίγο ή πολύ κτητικό, να έχει και λίγη ζήλεια, να γίνεται και καμία σκηνή, να παθαίνεις αυτό που λέμε «ανακοπή» από τον πανικό.

Αν από την άλλη είσαι σε μια σχέση που για να βγεις έξω για καφέ με τις φίλες σου ή να μπορέσεις να στείλεις ένα μήνυμα από το κινητό σου, χωρίς να το τσεκάρει δίνεις μάχη, ξυπνάει η Μπουμπουλίνα μέσα σου, τότε ζηλεύεις ή αποζητάς μια σχέση, που ο άντρας είναι και λίγο ζαμάν φου, έχει απεριόριστη άνεση και δεν ζηλεύει την κοπέλα του, δεν διεκδικεί.

Το κακό όμως είναι ότι όταν τελικά, βγεις από την «κουραστική» σχέση και μπεις σε αυτή που ζήλευες, δεν σημαίνει ότι θα είσαι ευτυχισμένη. Και αυτό γιατί αν δεν ωριμάσουμε ή δεν αλλάξουμε μέσα μας, δεν αλλάζουν τα γούστα μας. Γιατί η καινούργια σχέση είναι ένα διάλειμμα. Και πάλι θα σε τραβάν τα ίδια και τα ίδια. Αν δεν ξέρεις τι σου αρέσει σαν άνθρωπος απλά κάνεις Σκωτσέζικο ντους. Μια κρύο, μια ζεστό.

Εγώ το βλέπω, εννοείται και το βλέπω, στον εαυτό μου, όταν είμαι πραγματικά ευτυχισμένη,  φαίνεται από χιλιόμετρα. Δεν βάζω κιλά, ακόμα και αν τρώω σαν τον Οβελίξ. Το μαλλί μου μακραίνει με εξωφρενικούς ρυθμούς και φαίνεται υγιέστατο. Έχω μια σπίθα στο βλέμμα.. Είμαι πιο χαμογελαστή ακόμα και σε φάσεις που δεν χρειάζεται. Κάνω μπαμ κοινώς. Από την άλλη, όσο τέλεια και να είναι η σχέση για τον κοινωνικό περίγυρο, και όσο «ζηλευτή», αν εγώ δεν περνάω καλά…. Άστα.

Μπορώ να είμαι στην κουζίνα όλη μέρα, και να σου ετοιμάσω τέτοια ποσότητα φαγητού που να ταΐσεις έναν λόχο.  Επίσης μπορώ να φάω κιόλας αρκετά έως υπερβολικά, με την διαφορά ότι τρώω μηχανικά και άρα βάζω κιλά.

Συνήθως ξεσπάω στον εαυτό μου, με αποτέλεσμα να μεταμορφώνομαι από την ωραία κοιμωμένη σε Ρόμποκοπ.

Ώσπου τελικά ένα ωραίο πρωί, μεσημέρι, τι ώρα σε βολεύει στην τελική, θα τα βάλω όλα μπουρλότο και θα χαιρετήσω με το κεφάλι ψηλά.

Μετά από μερικά «ατάραχα» χρόνια γάμου, και επίσης μετά από μερικά επιτυχημένα χρόνια «μοναξιάς» ή καλύτερα αναζήτησης του εαυτού μου, ξέρω ποιες σχέσεις μου αρέσουν. Αυτές που γίνεται της κακομοίρας!  

Γιατί στην τελική, αν δεν έχεις πάθος, δεν είναι έρωτας, είναι συγκατοίκηση!