Οι καυγάδες των Χριστουγέννων

0

Μια κουβέντα αυτός, μια κουβέντα εσείς και να το, άναψε το δέντρο!

Παρ’ όλο που τα Χριστούγεννα θεωρούνται γιορτή όπου οι οικογένειες και οι φίλοι, συναντιούνται ξανά και αγαπιούνται απ’ την αρχή, αυτές τις μέρες είναι αλήθεια ότι γίνονται οι περισσότεροι αλλά και οι μεγαλύτεροι καυγάδες. Είτε αυτοί αφορούν μέλη μιας οικογένειας είτε ένα ζευγάρι είτε γονείς με παιδιά, το εορταστικό κλίμα μπορεί κάλλιστα να μετατραπεί σε αλληλοκατηγορίες για πράγματα που έγιναν πρίν 800 χρόνια ή για πράγματα που θα έπρεπε να γίνουν αλλιώς ή δεν έγιναν ποτέ. Πρίν τραβήξετε τη πρίζα απ’ τα φωτάκια, αναρωτηθείτε: Γιατί μαλώνουμε τόσο πολύ στις γιορτές;

Δεν είμαι ψυχολόγος να μπορώ να το ερμηνεύσω επιστημονικά αλλά θα σας μιλήσω εμπειρικά και σύμφωνα με-τη δική μου-κοινή λογική (που δεν έχω και πολύ αλλά λέμε τώρα!). Καταρχάς τα Χριστούγεννα εκτός από χιόνια στο καμπαναριό, σημαίνουν ταυτόχρονα κλείσιμο του έτους αλλά και εμπορικά καταστήματα ανοιχτά όλες τις ώρες, όλες τις μέρες. Αυτό για όποιον εργάζεται σημαίνει τρελλά ωράρια, μηδέν χρόνος και νεύρα στη τσίτα. Όταν ο άλλος τελειώνει από το σούπερ-μάρκετ στις 21.00 το βράδυ της Παραμονής των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς, το μόνο που θέλει είναι μια λεκάνη με ζεστό νερό για τα πόδια και τρία υπνοστεντόν να κοιμάται μέχρι των Φώτων! Κι όταν ξυπνάει την επόμενη μέρα διαλυμένος σωματικά, θα ανοίξει τα δώρα όπως όπως με τα παιδιά κι ύστερα θα λιώσει στη τηλεόραση ή στο youtube και ούτε λόγος για επίσκεψη σε φίλους ή για βόλτες κλπ. διότι έχει ήδη βολτάρει 12ωρα στους διαδρόμους με τα βούτυρα!

Βέβαια υπάρχουν και εκείνοι που ίσως να μην δουλεύουν τόσο εξαντλητικά ωράρια (είπα «ίσως», μην βαράτε!) άρα λογικά δεν δικαιολογείται να είναι τεντωμένοι, σωστά; Λάθος! Διότι ακόμη κι αν έχεις το κουράγιο και τη διάθεση να πάτε με τον σύντροφο ή τον σύζυγο να πιείτε έναν καφέ, να παίξετε με τα παιδιά και να πάρετε και πέντε δώρα, αυτό σημαίνει περισσότερος χρόνος με τον άλλον. Και περισσότερος χρόνος με τον άλλον σημαίνει «συζητάω όσα δεν μπόρεσα όλο το χρόνο», ίσως γι’ αυτό ειδικά τις πρώτες μέρες όλων των διακοπών-Χριστουγεννιάτικων και μη-πάρα πολλά ζευγάρια ρίχνουν κι από έναν καυγά. Γιατί τώρα που βρεθήκατε, είναι «ευκαιρία» να συζητήσετε για εκείνο το δάνειο που λέγατε να πάρετε, για τη μάνα του που δεν σας χωνεύει ή για τον σύμβουλο γάμου που είχατε προτείνει να πάτε και το έκανε γαργάρα, με λίγα λόγια είναι ευκαιρία να τον στριμώξετε. Επίσης, τα Χριστούγεννα οι άνθρωποι καλούνται να πάρουν ένα σωρό-φαινομενικά ασήμαντες-αποφάσεις, όπως το σε ποιους γονείς θα πάνε για φαγητό, σε ποιανού τη γιορτή θα πάνε πρωί και σε ποιανού απόγευμα, τί χρήματα θα ξοδέψουν για δώρα και σούπερ μάρκετ Και κάπως έτσι οι μισοί σκοτώνονται με τους άλλους μισούς και όλοι μαζί καταλήγουν να μην πηγαίνουν πουθενά και απλά να παίρνουν το κλασσικό τηλεφώνημα της τελευταίας στιγμής «Ξέρεις Ρίτα μου, η μικρή ανέβασε ξαφνικά πυρετό και δεν θα μπορέσουμε να έρθουμε» όταν ο μόνος που βράζει από τα νεύρα του, είστε εσείς!

Μία γνωστή μου φέτος, περνάει μαύρα Χριστούγεννα διότι ο άντρας της ξαφνικά αποφάσισε να χωρίσουν. Αυτό το «ξαφνικά» βέβαια δεν είναι και πολύ αλήθεια διότι τα προβλήματα μεταξύ τους, υπάρχουν εδώ και καιρό και σε συνδυασμό με τις προσδοκίες της φίλης μας γι’ αυτές τις γιορτές, εκδηλώθηκαν όλα τους τα θέματα και με πολύ άσχημο τρόπο. Όταν για παράδειγμα θεωρείς ότι απλά περνάτε μια φάση και περιμένεις τις γιορτές για να βρεθείτε πιο κοντά και βλέπεις ότι ο άλλος συνεχίζει να σου ρίχνει πόρτα, είναι αναμενόμενο να γίνεσαι έξαλλος.

Από την άλλη, οι χαμένες προσδοκίες των Χριστουγέννων είναι περισσότερο κοινωνικό θέμα παρά προσωπικό. Από πολύ μικρή ηλικία, μας έχουν περάσει ότι τα Χριστούγεννα πρέπει να βγούμε, πρέπει να αγαπηθούμε, πρέπει να είμαστε μονιασμένοι, πρέπει να περνάμε καλά, πρέπει να έχουμε κέφι. Στη πραγματικότητα τα Χριστούγεννα είναι μία περίοδος ακριβώς όπως όλες οι άλλες-ίσως και με περισσότερο στρες-με τη διαφορά ότι στο σαλόνι υπάρχει ένα δέντρο και μια πιατέλα μελομακάρονα. Δεν θα σας πω λοιπόν πώς να μην τσακώνεστε, αφενός μεν διότι δεν υπάρχει κανένας διακόπτης να τον πατήσετε, αφετέρου διότι η ανακωχή  χρειάζεται χρόνο και το διήμερο των Χριστουγέννων δεν είναι αρκετό. Τίποτα δεν είναι υποχρεωτικό και τίποτα δεν πρέπει. Το μόνο που πρέπει είναι να μην μαλώνετε μπροστά στα παιδιά. Κι αν τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, έχετε στείλει τον άλλον στον γνωστό κύριο με τα κόκκινα κέρατα και τον τριψήφιο αριθμό, σκεφτείτε ότι καμιά φορά χωρίς ανατροπή δεν έρχεται η ισορροπία.

Καλά να περάσετε, αν μπορείτε και αν θέλετε!