Οι αληθινές διαμάχες είναι στη ζωή και όχι στο διαδίκτυο. Γκετ ιτ;

0

Τι έγινε ρε παιδιά; Μάχες στο σπίτι, μάχες στο πληκτρολόγιο , μάχες στην ουρά του σούπερ μάρκετ, γιατί; Γιατί έτσι!

Κάθομαι και παρατηρώ αυτή τη μανία του διαδικτυακού ξεμαλλιάσματος , ωω ναι αυτή τη μάστιγα. Γιατί το να διαφωνήσεις το καταλαβαίνω απόλυτα και το σέβομαι, το να τσακωθείς όμως και να το συζητάς από το καταμεσήμερο μέχρι τα επόμενα σου γενέθλια, με ύφος Χλαπάτσα «θα του/της δείξω εγώ , θα δεί τι θα πάθει» με ξεπερνά ειλικρινά. Ξεπέρασε το και άλλαξε κανάλι, αν κάποιος ήθελε τη γνώμη σου μπορεί και να τη ζητούσε. Πραγματικά πόσο χρόνο καταναλώνεις από τη ζωή σου, να κοιτάς μια διαδικτυακή κλειδαρότρυπα, με σκοπό να αναπτύξεις φίλους που πραγματικά δεν σε ενδιαφέρει καν το ποιοί είναι και αν τους πετύχεις στο παρακάτω στενό απλά θα αλλάξεις και δρόμο ψιθυρίζοντας μην με δεί, μην με δεί, μην με δεί…

Στο δια ταύτα, κανείς δεν σου φταίει όταν θα πάρεις το πληκτρολόγιο στα χέρια σου. Σημασία έχει να συμμορφωθείς κοινωνικά, πράγμα που σημαίνει πως αν κάτι δεν σου αρέσει άλλαξε το, και προφανώς δεν το εννοώ με ύφος Σπύρου Σούλη. Θες να ακολουθήσεις μια σελίδα, ακολούθησέ τη. Θες να την κάνεις unfollow, κάνε την unfollow. To παράξενο είναι να μένεις στάσιμος σε ένα σημείο, μόνο και μόνο για να βγάλεις όλο το μίσος σου, σε κάποιον. Όταν δεν σέβεσαι κάποιον τρίτο , δεν έχεις καν σεβασμό για τον ίδιο σου τον εαυτό.

Θα μου πείς σιγά τώρα, θα κάνουμε ηθικά κηρύγματα; Προφανώς και όχι. Απλά στις μέρες που ζούμε, και στα τεντωμένα μας καθημερινά νεύρα είναι παντελώς παράλογο να μην μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη. Σχόλια σε ποστ, καυγάδες σεντόνια από κάτω, στάτους γραμμένα με ύφος σας παρακαλώ δεν θα θελα, η ξανθιά του λεωφορείου ξεκίνησε πρώτη, ατελείωτες συζητήσεις που δεν θα οδηγήσουν ποτέ σε κανένα συμπέρασμα, και συνήθως το fight club θα περάσει στη λήθη της ιστορίας , με την αναφορά «φήμες λένε πως κάποτε…».

Τίποτα δεν θα κρατήσει για πάντα, ούτε η χαρά , ούτε η θλίψη , ούτε ο θυμός, ίσως ούτε καν η ίδια σου η σύνδεση. Γιατί με τις κατάρες που θα φας στα σχόλια, στην καλύτερη να σου καεί το ρούτερ και στη χειρότερη το βίντεο. Η ζωή και οι αληθινές αντιπαραθέσεις είναι εκεί έξω, και όχι γιατί η Νίτσα έγραψε κάτι που δεν συμφωνείς. Βγες στον αληθινό κόσμο και ρίξε όσα καντήλια θες. Γιατί το να τσακώνεσαι στο διαδίκτυο , είναι σαν να προσπαθείς να μυρίσεις τον αριθμό 9.

Γκετ ιτ;

Ντόλσε Βίδα