Φιλικό διαζύγιο υπάρχει μόνο στα παραμύθια

0

Όταν ο πρώην άντρας μου αποφάσισε να χωρίσουμε, σκέφτηκα, ότι η σχέση μας θα καταλήξει όπως εκείνες, που είχα βιώσει παιδί από τους χωρισμένους θείους μου. Περίμενα, τελικά, περισσότερα από όσα ήταν διατεθειμένος να δώσει σε εμένα και στα παιδιά μας.

Κάθε φορά, που προσπαθούσα να κρατήσω φιλικές σχέσεις μαζί του, έβλεπα έναν άλλο άνθρωπο. Είχε τσακωθεί με την έννοια «πολιτισμένος». Το έπαιζα καλή, οσο μπορούσα, για να κρατήσω τις ισορροπίες. Μου πήρε 3 χρόνια να καταλάβω, ότι τζάμπα πάλευα. Μόνο κακό έκανα στον εαυτό μου προσπαθώντας να φτιάξω μια πολιτισμένη σχέση μαζί του σαν αυτή, που είχαν οι χωρισμένοι θείοι μου.

Μια φίλη μου είπε: Τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή. Η ειρήνη και η ηρεμία ανάμεσα σε ένα πρώην ζευγάρι απαιτεί μόχθο και θυσίες, δεν έρχεται έτσι στο ξεκούδουνο, είναι δύσκολο πράγμα. Πρέπει να μάθεις να έχεις υπομονή και να κάνεις κι ένα βήμα πίσω, όταν χρειάζεται.

Δηλαδή εμείς, που τόσα χρόνια ανεχόμαστε τις αρνητικές συνέπειες της κακής συμπεριφοράς του πρώην, δεν κάναμε υπομονή; Δεν κάναμε όχι ένα, αλλά πολλά βήματα πίσω; Δεν ήμασταν πρόθυμες να προσπαθήσουμε, για να είναι τα πράγματα καλά;

Αυτή, όμως, δεν ήταν χωρισμένη, ούτε μπορούσε να με καταλάβει ή να μπει στη θέση μου. Μόνο, όσες έχουν βιώσει τα ίδια ξέρουν, τί εννοώ και σίγουρα συμφωνούν μαζί μου. Μαθαίνουμε με τον καιρό να κρατάμε το στόμα μας κλειστό και να υποφέρουμε σιωπηλά, επειδή όταν το ανοίγουμε, για να μιλήσουμε για το διαζύγιό μας, δεν βρίσκουμε πουθενά υποστήριξη, παρά μόνο κακή κριτική από εκείνους, που δεν έχουν μάθει, ότι η οπτική τους, δεν είναι η μόνη οπτική στον κόσμο.

Νιώθω μεγάλη μοναξιά από τότε που πήρα διαζύγιο. Η οικογένειά μου δεν με υποστήριξε τόσο, όσο περίμενα. Υπάρχουν, λένε, και πιο «ειρηνικά» διαζύγια, οπότε το σφάλμα είναι δικό μου, άρα φταίω, που διαλύθηκε ο γάμος μου.

Η πλειοψηφία των φίλων μου υποφέρει, επίσης, από έλλειψη κατανόησης και διορατικότητας. Δεν μπορούν να δουν πέρα από τις εμπειρίες τους και να συνειδητοποιήσουν, ότι κάθε ιστορία είναι μοναδική. Η δική μας οπτική καθορίζει αυτό, που είναι σωστό ή λάθος για εμάς. Αν δεις, όμως κάτι από διαφορετική οπτική, τότε θα δεις τα πράγματα με άλλο μάτι και θα δείξεις κατανόηση και συμπόνια για την κατάσταση των άλλων.

Οι άνθρωποι έχουν μάθει να «φιλτράρουν» τα πάντα μέσα από τα δικά τους βιώματα, τις προσωπικές τους ιστορίες, τις πεποιθήσεις και τα κίνητρά τους. Εγώ, τουλάχιστον, έχω δει και τις δύο πλευρές του νομίσματος, γι’ αυτό και το μυαλό μου είναι πιο «ανοιχτό». Είμαι σε θέση να δω τα πράγματα πιο αντικειμενικά, μιας και έχω ζήσει και τις δύο πλευρές. Επίσης, γνωρίζω, ότι επειδή εγώ σκέφτομαι έτσι, δεν πάει να πει, ότι το κάνουν και όλοι.

Χρειάζεται θάρρος, για να μπορέσεις να δεις τα πράγματα από την οπτική του άλλου ατόμου, να την κατανοήσεις και αν είναι σωστή, να την υιοθετήσεις κι εσύ. Αν το μυαλό σου δεν είναι ανοιχτό και εσύ σαν άνθρωπος δεν είσαι αντικειμενικός και δίκαιος, θα μείνεις πάντα κολλημένος/η στη δική σου οπτική και θα προσπαθείς μια ζωή να την επιβάλλεις στους άλλους, παραπλανώντας τους, ότι είναι η σωστή και ότι δεν υπάρχει άλλη. Δεν υπάρχει μία και μόνο οπτική, μία «θέαση» των γεγονότων για όλες τις καταστάσεις.

Θα ήθελα να μιλήσω ξανά με αυτή τη φίλη μου σε 10 χρόνια, που μπορεί να είναι χωρισμένη (Θεός φυλάξοι, δεν εύχομαι κάτι τέτοιο για κανέναν) να δω, θα λέει τα ίδια; Πραγματικά, είμαι περίεργη.

Όταν έρθει εκείνη η στιγμή, θα κάνω κάτι για εκείνη, που δεν έκανε για μένα: θα την ακούσω, θα προσπαθήσω να δω το πρόβλημά της από τη δική της οπτική γωνία και θα της δείξω, ότι είμαι κοντά της.

Τα πράγματα αλλάζουν και η αδυναμία της να καταλάβει, ότι μια κατάσταση δεν είναι στατική, θα τη δυσκολέψει. Το καλό γι’ αυτήν είναι, ότι θα υπάρχουν γυναίκες αρκετά ανοιχτόμυαλες, ώστε όχι μόνο να προσφέρουν την υποστήριξή τους, αλλά και να την ακούσουν χωρίς διάθεση κριτικής.

Πηγή: divorcedmoms.com