Η ανεργία δεν λέει κάτι κακό για σένα

0

Η Χαρά είναι μαμά δύο παιδιών, τρομερά έξυπνη, ενδιαφέρουσα κα γοητευτική, γύρω στα 35. Όταν αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική ήξερε πως θα δυσκολευόταν λίγο να βρεί δουλειά αλλά σε καμία περίπτωση δεν φανταζόταν ότι η μόνη δουλειά που θα έκανε, θα ήταν της γραμματέως σε ένα μικρό λογιστικό γραφείο. «Δεν έχω ιδέα από λογιστικά και δεν μου αρέσουν καν τα νούμερα» είχε πεί.

Αλλά χρειαζόταν τα χρήματα και την ασφαλιστική κάλυψη-όποια κι αν είναι αυτή σήμερα-κι έχει και δύο παιδιά που τα χρειάζονται όλα αυτά. Κι έτσι πήγε «Το μόνο που έκανα στην αρχή ήταν να απαντώ στα τηλέφωνα και να πηγαίνω καφέ στο αφεντικό μου. Μερικές φορές καθάριζα τη κουζίνα και ήθελα αντί για βιτέξ να πάρω το πτυχίο μου και να περάσω και τα πλακάκια. Τέτοια απογοήτευση…»

Ο εργοδότης της, παρ’ όλα αυτά, ήταν πολύ ευχαριστημένος μαζί της και της είχε πεί ότι ήταν η καλύτερη υπάλληλος  που είχε ποτέ, μέχρι που μια μέρα τη κάλεσε στο γραφείο του και της είπε ότι έπρεπε να φύγει. «Δεν έχει να κάνει με την απόδοσή σου» της είπε, της ευχήθηκε καλή τύχη κι από δω πάν κι οι άλλοι. Διότι ήθελε μια υπάλληλο που να έχει σχέση με το αντικείμενο, να κάνει και λίγα λογιστικά, να μπορεί να ανταπεξέλθει στη φύση της εταιρίας. Και η Χαρά δεν ήταν αυτό το άτομο!

Μπήκε λοιπόν στο ταμείο ανεργία και έπαιρνε αυτά τα περιβόητα 400 ευρώ ενώ άρχισε να στέλνει βιογραφικά παντού, ήξερε δεν ήξερε τη δουλειά που προσφέρονταν στην εκάστοτε αγγελία. Οι πρώτοι τρείς μήνες πέρασαν με τη Χαρά να μην έχει πάει ούτε σε μία συνέντευξη. «Πίστευα ότι το Πανεπιστήμιο με προετοίμαζε για μία καλύτερη δουλειά και όχι για να καθαρίζω κουζίνες και να φτιάχνω καφέδες. Άμα ήταν να κάνω στις εταιρίες ότι κάνω και σπίτι μου, γιατί τρελλάθηκα να διαβάζω;» λέει όπως λένε και χιλιάδες άλλοι πτυχιούχοι στη θέση της, ενώ σήμερα δεν υπάρχει στον ορίζοντα ούτε αυτή η δουλειά που έκανε η Χαρά σε εκείνο το μικρό λογιστικό γραφείο!

Τόσο η Χαρά όσο και όλοι οι άνθρωποι στη θέση της, έχουν κάθε δικαίωμα να αγανακτούν. Η κοινωνία, μας προετοίμαζε για πολλά χρόνια ως τους μελλοντικούς καριερίστες, τα άτομα που σήμερα επενδύουν στην εκπαίδευση και αύριο αποζημιώνονται. Το όνειρο κάθε γονιού ήταν να σπουδάσει το παιδί του και του παιδιού να περάσει σε μια καλή σχολή, να πάρει πτυχίο, μεταπτυχιακό και να μπεί μετά σε μια καλή δουλειά, με το «καλή» εννοώντας στο αντικείμενό του και με τουλάχιστον 1000 ευρώ πρώτο μισθό.

Και ίσως αυτό κάποτε να ίσχυε και γι΄ αυτό και όλοι οι γονείς να δούλευαν νυχθημερόν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει τόσο πολύ που δεν μπορείς να βρείς όχι απλά δουλειά στο αντικείμενό σου, αλλά δουλειά γενικώς.

Αν είστε κι εσείς στη θέση της Χαράς, παρακάτω μπορείτε να δείτε πέντε πράγματα που μπορούν να σας βοηθήσουν να προχωρήσετε:

 photo photo_zps1e75d60f.jpg

 1. Θυμηθείτε: Δεν είστε η δουλειά σας και η έλλειψή της, δεν σας καθορίζει ως ανθρώπους. 
Ακόμη και οι εργαζόμενοι, τη σήμερον ημέρα, αναλαμβάνουν καθήκοντα διαφορετικά από το αντικείμενό τους και από τον λόγο που έχουν προσληφθεί, παρ’ όλα αυτά πολλές φορές νιώθουμε ότι διαφέρουμε από τους άλλους, ότι οι γύρω μας είναι σε πιο ευνοϊκή θέση και ότι το μόνο που κάνουν σε μια δουλειά, είναι τη δουλειά τους.

2. Προσπαθήστε να βρείτε τα χαρακτηριστικά εκείνα του εαυτού σας που σας κάνουν να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας.
Αυτό μπορεί να είναι μια εθελοντική δουλειά (η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις, οδηγεί και σε πληρωμένη εργασία) ή να κάνετε κάποια χόμπι ή μαθήματα για να γεμίσετε τον χρόνο σας. Προσπαθήστε να απασχολείτε το μυαλό σας και να γεμίζετε τη μέρα σας ώστε να σας κρατούν σε εγρήγορση και να μην αφήνεστε. Πάρτε τα παιδιά και αφιερώστε τους μια μέρα στην οποία θα κάνετε πράγματα που αρέσουν μόνο σε εκείνα, όπως είναι το να πάτε στη παιδική χαρά, στο παιδότοπο, στο ζωολογικό κήπο, να φάτε παγωτό κλπ. Τα μικρά θα ξετρελλαθούν και εσείς θα καταλάβετε ίσως ότι δεν είστε μόνο εργαζόμενοι, αλλά και γονείς.

3.  Μιλήστε με ανθρώπους, κάθε μέρα προσωπικά όχι μέσω facebook.
Βγάλτε 20 φωτοτυπίες του βιογραφικού σας, πηγαίνετε από εταιρία σε εταιρία και αφήστε το, κάτι σαν αναγκαστική συνέντευξη. Δεν είναι ντροπή και δεν υπάρχει περίπτωση να μην σας θυμούνται μετά. Ελάτε σε επαφή με φίλους, συμμαθητές, συγγενείς, ακόμη και άτομα που δεν είχατε καλές σχέσεις στο παρελθόν. Προτείνετέ τους να βγείτε για καφέ, φαγητό ή σινεμά. Οι περισσότερες δουλειές σήμερα δεν βρίσκονται στα site αγγελιών ή στις εφημερίδες αλλά μέσω φίλων και γνωστών. Όσο περισσότερους ανθρώπους προσεγγίσετε προσωπικά, τόσο πιο πιθανό είναι ανάμεσά τους, να βρείτε κάποιον που να σας βοηθήσει να βρείτε δουλειά.

4. Επεκτείνετε τις επιλογές σας
Εάν ο τρόπος σκέψης σας σχετικά με την επόμενη δουλειά που θέλετε να κάνετε, είναι λίγο «στενός» καλό είναι να ανοίξετε λίγο τη βεντάλια. Σήμερα είμαι ψυχοθεραπεύτρια αλλά μέχρι να εκπαιδευτώ σε αυτό, δούλεψα και σε μαγαζί με ρούχα και σαν μπέιμπι σίτερ και σαν υπάλληλος σε παιδότοπο και σαν αποκλειστική σε νοσοκομείο.  Μπορεί το αντικείμενό σας για παράδειγμα, να είναι το μάρκετινγκ αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να είναι αυτό για πάντα!

5. Κάθε δουλειά, σας μαθαίνει κάτι
Και σαν οδοκαθαριστής να δουλέψετε,  θυμηθείτε ότι μπορείτε να μάθετε από τη δουλειά σας. Εάν θέλετε να γίνετε λογιστής, μπορείτε να μάθετε πώς κρατούνται τα λογιστικά βιβλία στο κατάστημα ρούχων που εργάζεστε. Αν θέλετε να εργαστείτε στο μάρκετινγκ, ακόμη κι από τη θέση της γραμματείας, μπορείτε να αποκομίσετε σημαντικές γνώσεις όσο προσφέρετε γραμματειακή υποστήριξη σε στελέχη μάρκετινγκ, άρα έρχεστε σε επαφή με τη δουλειά τους. Ακόμη και μια δουλειά που φαίνεται να μην έχει καμία σχέση με το επίπεδο των ικανοτήτων σας ή με το αντικείμενο που σας ενδιαφέρει, μπορεί να σας βοηθήσει να διευρύνετε τους ορίζοντές σας.

Για να σας τελειώσω την ιστορία με τη Χαρά, τελικά σε ένα τηλεφώνημά της με έναν παλιό της συμμαθητή, έμαθε ότι εκείνος κατέβαινε υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές και ήθελε μια γραμματέα για την προεκλογική του καμπάνια. Κάποιος από τους συνεργάτες του, παρατήρησε ότι η Χαρά ήταν πολύ καλή στις δημόσιες σχέσεις και ότι φρόντιζε να φέρνει τους ψηφοφόρους σε επαφή με τον υποψήφιο πολιτικό με κατανόηση, συμπάθεια και προπάντων προγραμματισμό. Όταν λοιπόν η προεκλογική καμπάνια τελείωσε, ο συνεργάτης αυτός πρότεινε στη Χαρά μια δουλειά σε μία μη κυβερνητική οργάνωση για τις κακοποιημένες γυναίκες. Η Χαρά δέχτηκε και με τον καιρό ανακάλυψε ότι αυτό ήταν που ήθελε να κάνει πάντα, αλλά θεωρούσε πως δεν ήταν περισσότερο σημαντικό από τις σπουδές της. Σήμερα συνεχίζει να δουλεύει στη συγκεκριμένη ΜΚΟ, κατάφερε να μεγαλώσει τα παιδιά της και σε λίγους μήνες παντρεύεται τον συνεργάτη εκείνο που την είχε προτείνει γι΄ αυτή τη θέση. Ποτέ δεν ξέρετε πού θα καταλήξετε, αρκεί να ξεκινήσετε από κάπου. Και αυτό το κάπου είναι πρώτα απ’ όλα μέσα σας!

Πηγή: http://www.psychologytoday.com/