Η πρώην σύντροφός μου, δεν με αφήνει να αναγνωρίσω το παιδί μας!

4

«Καλημέρα σας. Αποφάσισα και εγώ να πω την ιστορία μου διαβάζοντας τις ιστορίες άλλων ανθρώπων.
Εγώ και η συμβία μου ήμασταν μαζί 14 χρόνια. Το 2009 έκανα τη βλακεία και την απάτησα. Μεγάλο λάθος παραδέχομαι. Με χώρισε και μετά από δυο μήνες μου έδωσε μια ευκαιρία. Προσπαθούσαμε για παιδί πολύ καιρό και η ψυχολογία μας είχε φτάσει στο πάτο.

Τελικά μετά από πολλές προσπάθειες έμεινε έγκυος. Μέσα στη τρελή χαρά εγώ που επιτέλους θα κάναμε το κοριτσάκι μας. Μόλις έκλεισε τον 7ο μήνα αποφάσισε να πάει στην Αθήνα να γεννήσει να είναι κοντά στη μητέρα της.

Το Μάρτη τελικά ήρθε το παιδί και στο νοσοκομείο αρνήθηκαν να βάλουν το όνομα μου στο πιστοποιητικό γεννήσεως γιατί δεν ήμασταν παντρεμένοι. Έτσι αποφασίσαμε λόγω οικονομικών δυσκολιών εκείνης της στιγμής να βάλουμε τα λεφτά για το παιδί και όταν πληρωνόμουν να πηγαίναμε σε συμβολαιογράφο ν’ αναγνωρίσω το παιδί. Γύρισα στη δουλειά μου στο νησί και μετά θα ερχόταν η κοπέλα μου με το παιδί.
Δυστυχώς ποτέ δεν ήρθε. Άρχισε να βγαίνει με κάποιον άλλον και εγώ δεν ήξερα τίποτα. Και ξαφνικά από το σε αγαπώ του τηλεφώνου το βράδυ, το πρωί έγινε…» Μου γύρισε το μάτι, χωρίζουμε και δεν υπογράφω για την αναγνώριση του παιδιού.»

Τα έχασα..έχασα το κόσμο μου. Έπαθα κατάθλιψη και έχασα τη δουλειά μου. Προσπάθησα μέσω emails να επικοινωνήσω μαζί της αλλά τίποτα.
Καμιά απάντηση.
Τελικά άρχισα να μιλάω με τη μητέρα της η οποία με φλόμωσε στο ψέμα.

Λόγω της ανεργίας δε μπόρεσα να προσλάβω δικηγόρο και έτσι συνέχισα να προσπαθώ εξώδικα να μπορέσω να δω και ν’ αγκαλιάσω το παιδί μου. Τον Ιούνιο ήρθε η γιαγιά της μικρής και μου έφερε μια φωτογραφία της. Και εγώ με τη σειρά μου της έδωσα ένα χρηματικό ποσό για το παιδί. Συνέχισα να έχω επαφές με τη για για της κόρης μου. Μου είπε τελικά ότι μίλησε με την πρώην μου και αυτή θα συμφωνήσει να βρούμε μια λύση εξώδικα. Έστειλα και άλλα χρήματα με την ελπίδα να φαίνεται μακριά.
Δυστυχώς δε κράτησε πολύ.

Μετά από δέκα μήνες χωρίς επαφή με πήρε τηλέφωνο η πρώην μου και μου είπε ότι η μητέρα της δεν είχε κανένα λόγο να μου πει αυτά που μου είπε και δε θέλει κανένα συμβιβασμό. Να πάω δικαστικά και να κάνω τεστ DNA για να ξαναδώ το παιδί μου. Συνέχισα να στέλνω λεφτά για το παιδί αφήνοντας απλήρωτο το ρεύμα μου. Δεν άκουσα ούτε ένα ευχαριστώ από τη γιαγιά του παιδιού μου. Πόσο μάλιστα να έχω κάποια ελπίδα θα το δω. Έκανα μια αίτηση στο πρωτοδικείο για νομική υποστήριξη και απορρίφθηκε. Σήμερα ξανά έστειλα κάποια χρήματα και μου έκαναν παράπονα ότι είναι λίγα και πρέπει να ξαναστείλω.

Η μητέρα του παιδιού τώρα ζει με τον εραστή της ενώ το παιδί μεγαλώνει με τη γιαγιά και τον παππού.
Προσπαθώ να ξαναπάρω τη ζωή μου στα χέρια μου και να πολεμήσω για να δω το παιδί μου. Δυστυχώς η νομοθεσία λέει ότι όταν το παιδί κλείσει το δεύτερο χρόνο δεν θα έχω κανένα δικαίωμα να το διεκδικήσω.
Και εγώ ο βλάκας ακόμα αγαπώ αυτή τη γυναικά. Ήμασταν πολλά χρόνια μαζί.
Και φυσικά είμαι ερωτευμένος με τη κόρη μου.
Είναι τελικά πολύ σκληρός ο δρόμος του πατέρα»

Ζητήσαμε από τη δικηγόρο μας, κυρία Νίκη Ροδίτη να τοποθετηθεί ως προς το νομικό κομμάτι και η ίδια μας απάντησε:

Θα μπορούσε να γίνει εκούσια αναγνώριση εφόσον συναινούσε η μητέρα, αλλά εφόσον δεν συναινεί, δύνασαι να ζητήσεις με εξώδικό τη συναίνεση από τη μητέρα και σε περίπτωση που δεν την λάβεις μπορεί να ζητήσεις τη δικαστική αναγνώριση του τέκνου του μετά από έλεγχο γενετικού υλικού (dna) που διατάσσει το Δικαστήριο. Η προθεσμία να το πράξεις είναι δύο έτη από την άρνηση της μητέρας να δώσει τη συναίνεσή της για εκουσία αναγνώριση.

Συνεπώς, έχεις ακόμη δικαίωμα, εκτός εάν σε προσκάλεσε στο παρελθόν η μητέρα ν’ αναγνωρίσεις το τέκνο και δεν το έπραξες (Ή άρνηση αναγνώρισης, αποδεικνύεται με την επιδοτήρια έκθεση της εξωδίκου και με το πέρας της προθεσμίας που της τάσσει διά της εξωδίκου (π.χ. επτά ημέρες). Για να σου αρνήθηκαν νομική βοήθεια σημαίνει ότι τα εισοδηματικά σου κριτήρια δεν σου το επέτρεπαν. Περαιτέρω, -δυστυχώς ή ευτυχώς- χρειάζεσαι έναν δικηγόρο που να εμπιστεύεσαι και βέβαια χρειάζεσαι κάλυψη εξόδων Δικαστηρίων κ.τ.λ.

Ενδεχομένως, μετά την άσκηση αγωγής αναγνώρισης πατρότητος να μπορείς να κάνεις και ασφαλιστικά μέτρα επικοινωνίας με το τέκνο σου, εφόσον βέβαια είσαι κοντά σ’αυτό, δηλ στην ιδία πόλη. Μέχρι να ευοδωθεί ο σκοπός σου και μετά να δύνασαι, εφόσον το επιθυμείς, να διεκδικήσεις επιμέλεια του τέκνου κ.τ.λ. η άποψή μου είναι πως ίσως θα πρέπει να σταματήσεις την καταβολή διατροφής, ώστε να εκτιμήσουν και οι αντίδικοι αυτό που τους δίνεται και παράλληλα να εξοικονομήσεις και χρήματα για τ’ απαιτούμενα Δικαστήρια. Σαφώς δεν επικροτώ την επιλογή αδιαφορίας προς το τέκνο, αλλά απ’την άλλη, λίγο «μακιαβελλικά», θα πρέπει να επικεντρωθείς στον στόχο σου, ο οποίος αρχικά είναι η επικοινωνία του με το τέκνο σου.

Επίσης, εφόσον το τέκνο διαβιοί με τους παππούδες του, μπορεί πρακτικά ν’αρχίσεις να το επισκέπτεσαι και να έχεις μία επικοινωνία μαζί του. Νομίζω ότι, εάν οι γονείς της μητέρας αγαπούν το εγγόνι τους δε θα του αρνηθούν την επικοινωνία, δοθέντος μάλιστα ότι ευχαρίστως λαμβάνουν τα χρήματα που στέλνεις, με την επισήμανση μάλιστα ότι είναι και λίγα!

Μπορεί οι παππούδες να μη θέλουν επικοινωνία,αλλά αν προσπαθήσεις να τους επισκεφθείς,να τους μιλήσεις και ν’ ασκήσεις μια διακριτική πίεση κάτι μπορεί να γίνει. Όλ’αυτά όπως εύκολα καθίσταται αντιληπτό είναι ρευστά και δύνανται να πραγματοποιηθούν εφόσον, αφενός υπάρξει κάποια προσπάθεια εκ μέρους σου, και όχι απλώς απόγνωση και κατάθλιψη, αφετέρου δε εφόσον η οικογένεια της μητέρας είναι έστω και κατ’ελάχιστον δεκτική λογικών λύσεων. Και βέβαια, σαφώς συμφωνώ με την εν κατακλείδι διαπίστωσή σου ότι είναι σκληρός ο δρόμος του πατέρα, με μία επισήμανση γενίκευσης: Είναι δύσκολος ο δρόμος του γονέα.

Νίκη Ροδίτη-Δικηγόρος
Δικηγορικό γραφείο Κωνσταντίνου Χάνου-Νίκης Ροδίτη
Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού 4, Χαλκίδα
Τηλέφωνο: 22210-76788
Web: www.kostashanos-nikiroditilawoffice.gr