Η διατροφή του παιδιού δεν πρέπει να έχει καμία σχέση με τις ανάγκες των ενηλίκων

0

Η νομική ορολογία της διατροφής είναι το κεφάλαιο που ορίζεται από το δικαστήριο στον ένα γονιό να πληρώνει στον άλλο, ώστε να συμμετέχει στο κόστος ανατροφής του παιδιού. Η διατροφή  συνήθως καθορίζεται από έναν πίνακα εσόδων και παράγοντες όπως τον αριθμό των παιδιών, το εισόδημα και των δύο γονιών, και την συμφωνία που θα κάνουν μεταξύ τους για την επιμέλεια.

Η πρόθεση της διατροφής είναι να αντισταθμίσει το οικονομικά έξοδα του παιδιού, ώστε ο ένας γονιός με χαμηλότερο εισόδημα ή εκείνος που έχει τα παιδιά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, να είναι σε θέση να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του παιδιού, ώστε η διαμονή του ανάμεσα στα δύο σπίτια να είναι όσο το δυνατό πιο σωστή.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, αυτά που είναι γραμμένα στο νομικό σύστημα και όσα κρύβουν πίσω τους, δεν είναι πάντα αυτά που θα συμβούν και στην πραγματικότητα. Η διατροφή του παιδιού παραμένει ένα από τα πιο έντονα θέματα του διαζυγίου καθώς πολλά παιδιά μεγαλώνουν χωρίς οικονομική υποστήριξη.

Από την άλλη, αρκετοί που έχουν υποχρέωση να πληρώνουν διατροφή, δεν έχουν την δυνατότητα να επιβιώσουν καν οι ίδιοι. Άλλοι ισχυρίζονται ότι τα χρήματα τα οποία δίνουν χρησιμοποιούνται από τον άλλο γονιό για τις δικές του ανάγκες, παρά για των παιδιών. Οι νόμοι γίνονται ολοένα και πιο σκληροί στις περισσότερες χώρες, και σε μερικές επιτρέπεται ακόμα και η ανάκληση αδειών (επαγγελματική, οδήγησης κτλ) σαν τιμωρία για τις διατροφές που δεν καταβάλλονται.

Λίγοι θα διαφωνήσουν ότι αν η διατροφή οριστεί, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες των παιδιών και μόνο. Συγκεκριμένα αν ένας άντρας και μία γυναίκα κάνουν ένα παιδί, είναι και οι δύο υπεύθυνοι είτε για τον χρόνο, είτε για την οικονομική υποστήριξη που θα πρέπει να υπάρχει στη ανατροφή του παιδιού. Άλλοι επίσης θα συμφωνήσουν ότι η διατροφή που έχει οριστεί πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για το παιδί, και όχι για τη καλοπέραση του γονιού.

Ξεκάθαρα πολλά πράγματα θα πρέπει να διορθωθούν στο σύστημα ώστε τα ποσά που ορίζονται να είναι δίκαια, να εξυπηρετούν τις ανάγκες του παιδιού, να δίνονται στην ώρα τους και να χρησιμοποιούνται σωστά.

Αυτό που δεν θεωρείται διατροφή στο παιδί είναι να χρησιμοποιείται το ποσό για τα γενικά έξοδα του σπιτιού όπως ο εξοπλισμός του, το φαγητό, το ενοίκιο και πολλά άλλα που χρειάζονται για να υπάρχει ένας αξιοπρεπής χώρος ώστε να μένει το παιδί.

Μια αξιόλογη χρήση για την διατροφή είναι ο σχολικός εξοπλισμός που θα χρειαστεί, τα ρούχα και τα ταξίδια. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για αθλήματα, μαθήματα και εξωσχολικές δραστηριότητες. Ιατρικά έξοδα, γυαλιά, οδοντιατρική φροντίδα, παιχνίδια, βιβλία και φαγητό είναι κάποια από αυτά που είναι σωστό να καλυφθούν.

Η διατροφή λοιπόν είναι διατροφή, και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για μανικιούρ, κομμωτήρια, τσιγάρα και άλλες ανάγκες των ενηλίκων που ξεκάθαρα δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες του παιδιού.

Αν περισσέψουν χρήματα κάποιον μήνα, θα πρέπει να αποταμιευθούν ώστε να εξυπηρετηθούν οι μελλοντικές ανάγκες του παιδιού, και όχι να θεωρηθούν πλεονασματικό χρήμα που θα μπορεί να χρησιμοποιήσει ο γονιός για δικό του λογαριασμό.

Σε όλες τις περιπτώσεις, και οι δύο πλευρές θα πρέπει να δουν τις υποχρεώσεις τους. Σε ορισμένες για παράδειγμα, αν κάποιος πληρώνει την ιατρική ασφάλεια του παιδιού μπορεί να μετρήσει σαν διατροφή. Ίσως στο δικό σου μυαλό να θεωρείς ότι ο γονιός που πληρώνει διατροφή είναι αυτός που θα πρέπει να πληρώσει για όλα τα τα έξοδα. Η διατροφή δεν είναι ένα «ανοιχτό εισιτήριο» ώστε να μπορείς να διαφύγεις από όλα τα έξοδα του παιδιού που τρέχουν.

Θα πρέπει λοιπόν να μην υπάρχουν υποψίες ότι δεν γίνεται σωστή χρήση της, και δεν θα πρέπει να εμποδίζει τον έναν γονιό αν δεν την έχει καταβάλλει να δεί το παιδί του. Και τα δύο θεωρούνται βασικά αδικήματα, και δεν θα πρέπει οι γονείς να προσπαθούν να τα λύσουν μόνοι τους. Εναλλακτικά θα πρέπει όλες οι αποδείξεις και τα γεγονότα να παρουσιάζονται στο δικαστήριο ώστε να ξεκαθαριστούν.

Ενώ τα δικαστήρια προσπαθούν να διορθώσουν και να βελτιώσουν αυτές τις διαδικασίες ώστε να είναι όσο πιο αποτελεσματικές και δίκαιες για όλους όσους συμμετέχουν σε αυτές, το βάρος πέφτει στους γονείς οι οποίοι θα πρέπει πάντα να έχουν στο μυαλό του το σκοπό της διατροφής.

Τα χρήματα δεν θα πρέπει να δίνονται με θυμό γιατί ο άλλος θα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει σύμφωνα με την συμπεριφορά που τα εισέπραξε. Ο σκοπός ήταν και θα είναι να εξυπηρετεί ξεκάθαρα τις ανάγκες των παιδιών, την ασφάλεια και την υγεία. Ότι και να συμβεί τα χρήματα είναι για το παιδί, και αυτό έρχεται πρώτη προτεραιότητα.

Πηγή : http://divorcedmoms.com/