Το ημερολόγιο ενός παιδιού χωρισμένων γονιών

1

Είμαι η Βικτωρία και οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 8. Αυτό το γεγονός, έφερε πολλές αλλαγές στη ζωή μου που δεν είχα συνηθίσει. Αποφάσισα να σας δείξω μερικά από όσα έγραφα στο ημερολόγιό μου όταν ήμουν μικρή, γιατί θέλω να βοηθήσω όλα τα παιδιά να αντιμετωπίσουν τις αλλαγές που ήρθαν ή έρχονται στη ζωή τους και να καταλάβουν πως κάποιες από αυτές, είναι μόνο για καλό!

9 Σεπτεμβρίου 1980

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Η μαμά και ο μπαμπάς χωρίζουν. Δεν ήξερα ότι συζητούσαν για αυτό. Νόμιζα πως όταν μιλούσαν μεταξύ τους και φαινόντουσαν σοβαροί, ότι έλεγαν για τις δουλειές τους. Φοβάμαι μήπως φταίω εγώ και δεν μου το λένε. Μήπως επειδή μαλώνουν που δεν είμαι καλή στα Μαθηματικά. Την άλλη εβδομάδα ο μπαμπάς φεύγει από το σπίτι. Δεν θέλω να φύγει. Θέλω να είμαστε εδώ όλοι μαζί να μην μαλώνει με τη μαμά και να τρώμε όλοι μαζί και να ανοίγουμε δώρα. Όπως τα Χριστούγεννα.

21 Σεπτεμβρίου 1980

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Χθες ήταν η τελευταία μέρα του μπαμπά μου στο σπίτι, δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Είμαι πολύ λυπημένη και ο μπαμπάς μου ήταν πολύ λυπημένος. Μου είπε πως πρέπει να μετακομίσει σε άλλη πόλη και να μείνει με τη γιαγιά και ύστερα ήρθε ένα μεγάλο φορτηγό με πράγματα και τον πήρε. Η μαμά μου είπε πως θα με βλέπει αλλά φοβάμαι ότι δεν θα ξαναέρθει. Μετά πήγα στο δωμάτιό μου και έκανα τις ασκήσεις μου των Μαθηματικών. Αν τα πάω καλά μπορεί να αλλάξει γνώμη και να γυρίσει.

15 Νοεμβρίου 1981

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Μου λείπει πολύ ο μπαμπάς μου. Μερικές φορές φοβάμαι το σκοτάδι, φοβάμαι να κοιμηθώ μόνη μου και πολλές φορές φοβάμαι ότι δεν θα ξαναδώ τον μπαμπά μου. Καμιά φορά πάμε σε μία κυρία που η μαμά μου τη λέει «Κοινωνική λειτουργό». Αυτή λέει ότι κάνει τους ανθρώπους να καταλαβαίνουν τις αλλαγές στη ζωή τους. Και πιο πολύ τα παιδάκια. Και μου λέει να μην ντρέπομαι και να της λέω όλα αυτά που σκέφτομαι και φοβάμαι και να κάνω όσες ερωτήσεις θέλω. Και μιλάω και στον παππού και στη γιαγιά και στους γονείς μου και στους φίλους μου.

2 Μαρτίου 1981

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Ο μπαμπάς μετακόμισε κοντά μας και τώρα έρχεται να με δεί πιο συχνά. Χθες πήγαν με τη μαμά στο δικαστήριο και υπέγραψαν μπροστά στον δικαστή, ένα χαρτί. Όταν ήρθε σπίτι η μαμά την είδα κρυφά να κλαίει. Δεν καταλαβαίνω. Αφού δεν ήθελε να χωρίσει με τον μπαμπά γιατί πήγε στο δικαστήριο;

30 Ιουλίου 1981

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Η μαμά μου νοίκιασε σε άλλους το σπίτι που μέναμε και εμείς μένουμε σε καινούριο σπίτι. Στο καινούριο σπίτι δεν επιτρέπονται τα σκυλάκια για αυτό δώσαμε τη σκυλίτσα μας τη Μπέλα σε κάτι φίλους μας μακριά από εδώ. Είμαι πολύ θυμωμένη. Αν ο μπαμπάς και η μαμά δεν χώριζαν τώρα η Μπέλα θα ήταν μαζί μας. Μου λείπει αλλά όταν πάμε και τη βλέπουμε εκεί που μένει νιώθω καλύτερα. Ίσως να είναι και η Μπέλα πιο καλά εκεί.

9 Σεπτεμβρίου 1982

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Σαν σήμερα ο μπαμπάς και η μαμά μου χώρισαν και έχασα πολλά. Έχασα τη Μπέλλα, μετακομίσαμε από το σπίτι μας και πολλές φορές μου λείπει ο μπαμπάς μου γιατί δεν μένει μαζί μας. Πολλά πράγματα άλλαξαν αλλά υπάρχουν και κάποια που δεν άλλαξαν. Ο μπαμπάς μου είναι ο μπαμπάς μου. Η μαμά μου είναι η μαμά μου. Η γιαγιά μου είναι η γιαγιά μου. Και πηγαίνω στο ίδιο σχολείο που πήγαινα και πρίν και έχω τους ίδιους συμμαθητές και φίλους. Νιώθω τυχερή γιατί κάποια παιδιά που οι γονείς τους χώρισαν , άλλαξαν πόλη και σχολείο και δεν τα ξαναείδα ποτέ. Πηγαίνω βόλτες με τον μπαμπά και τη μαμά και πάμε για ψώνια μαζί και έρχονται και στο σχολείο να με δούν. Και δεν μαλώνουν πια. Έμαθα ότι και οι γονείς μεγαλώνουν. Τελικά είμαι χαρούμενη.

20 Ιανουαρίου 1983

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Μετά το διαζύγιο οι γονείς μου βγαίνουν με άλλους.  Τη μαμά μου τελευταία την άκουσα στο τηλέφωνο να μιλάει με έναν κύριο και ο μπαμπάς μιλάει συχνά για μια Ελένη. Φοβάμαι μήπως κάνουν άλλα παιδιά και με αφήσουν ή μήπως αρχίσουν ξανά να μαλώνουν. Είμαι πολύ θυμωμένη.

27 Απριλίου 1983

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Προχθές πήγαμε με τη μαμά και αυτόν τον κύριο που μιλούσε στο τηλέφωνο, για φαγητό. Τον λένε κύριο Πέτρο και είναι πολύ καλός και αστείος. Έχει λέει και αυτός μία κόρη και θα τη φέρει μια μέρα να παίξουμε. Θυμήθηκα την κυρία εκείνη, την κοινωνική λειτουργό που μου είχε πεί ότι οι γονείς μεγαλώνουν μαζί με τα παιδιά και αλλάζουν.  Ο μπαμπάς μου γελάει πιο πολύ και δεν είναι θυμωμένος με τη μαμά. Οι γονείς μου είναι χαρούμενοι.Ελπίζω να πάνε όλα καλά και να μην αλλάξει τίποτα άλλο.

6 Δεκεμβρίου 1984

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Πρίν τρείς μήνες ο μπαμπάς μου παντρεύτηκε την κυρία Ελένη και πρίν ένα μήνα έκαναν ένα αγοράκι τον Ορέστη. Κάθε μέρα μετά το σχολείο πηγαίνω και βλέπω τον μπαμπά και τον Ορέστη. Ο αδερφός μου είναι πανέμορφος, του αλλάζω πάνα και τον κάνουμε μπάνιο μαζί με τον μπαμπά. Προχθές η μαμά μου έπρεπε να πάει ταξίδι με τη δουλειά της και έμεινα το Σαββατοκύριακο στο σπίτι του μπαμπά. Περάσαμε τέλεια. Η κυρία Ελένη με βοήθησε με τις ασκήσεις στα Αρχαία, παραγγείλαμε πίτσα, είδαμε ταινίες και παίξαμε με τον Ορέστη. Φεύγω τώρα γιατί πρέπει να πάρουμε τη μαμά από το αεροδρόμιο. Σήμερα θα δεί για πρώτη φορά το μωρό.

16 Οκτωβρίου 2013

Αγαπητοί γονείς,
Είμαι η Βικτωρία και είμαι 40 ετών. Σας έδειξα μερικές σελίδες από το ημερολόγιο της παιδικής και εφηβικής μου ηλικίας για να δείτε πως ο λόγος που μπόρεσα να διαχειριστώ το διαζύγιο των γονιών μου, ήταν επειδή ο χωρισμός τους, ήρθε στη ζωή μου πολιτισμένα και φιλικά. Αυτό που με βοήθησε σημαντικά είναι ότι διατήρησαν τις επαφές και τη φιλία τους και μετά τον χωρισμό αλλά και το ότι εισέπραττα από εκείνους, το ίδιο ενδιαφέρον που εισέπραττα και όταν ήταν παντρεμένοι.

Ήταν επιτακτική ανάγκη να συνηθίσω σε όλες αυτές τις αλλαγές που ήρθαν μαζεμένες. Ωστόσο μέσα σε τρία χρόνια, μπόρεσα να προσαρμοστώ πλήρως και αυτό μπορεί να συμβεί και στο δικό σας παιδί, αρκεί να συζητάτε μαζί του και να μιλάτε και εσείς μεταξύ σας ως γονείς. Σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά γνωρίζουν τους λόγους που πήρατε διαζύγιο διότι μπορεί να πιστεύουν πως το φταίξιμο είναι δικό τους. Όπως πίστευα κι εγώ στην αρχή.

Με αγάπη,

Βικτωρία-Δασκάλα δημοτικού