Την επόμενη φορά, που θα πας τη γκόμενα και το παιδί της έξω για φαγητό, σκέψου και λίγο τί τρώνε τα παιδιά σου!

0

Διατροφή. Μισείς να τη δίνεις. Μισώ να την παίρνω. Στην πραγματικότητα, ζω για τη μέρα που θα πάρω προαγωγή και δεν θα σε έχω πλέον καμία ανάγκη. Θέλω πολύ να μπορώ κάποτε να σου πληρώνω ΕΓΩ διατροφή και ξέρεις και κάτι; Όχι μόνο θα είμαι συνεπής, αλλά θα σου δίνω και παραπάνω. Έτσι για τη μαγκιά!

Από τότε, που ο γάμος μας άρχισε να παίρνει την κατιούσα, άκουσα το τροπάρι «Δεν έχω για διατροφές και τέτοια» μαζί με τα συναφή εκατοντάδες φορές. Και 18 μήνες μετά, η ιστορία συνεχίζεται…

Η διατροφή και οι γονείς, που τη λαμβάνουν (ειδικά οι μητέρες) κάνουν την άλλη μεριά να αφρίζει, με αποτέλεσμα οι άντρες να μας βάζουν όλες στην ίδια κατηγορία, δηλαδή αυτή των αρπακτικών, που καραδοκούν την παραμικρή δυσκολία ή παράπονο του πατέρα, για να τον κυνηγήσουν και να του πάρουν ό, τι έχει και δεν έχει.

Δεν είμαι από αυτές τις μητέρες. Ξέρω, ότι δεν είμαι από αυτές τις μητέρες. Αλλά, στην τελευταία δίκη, που έγινε, κατέθεσες, ότι δεν είσαι διατεθειμένος να πληρώνεις, για να κάνω εγώ «ζωάρα». Ξέρεις κάτι; Έχεις απόλυτο δίκιο. Η διατροφή, που πληρώνεις δεν αφορά τον τρόπο ζωής μου. Η διατροφή πάει στα 4 παιδιά σου, όχι σε μένα!

Αυτό, που δεν έχεις καταλάβει είναι, ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί δικοί μου άνθρωποι να με βοηθήσουν και να με στηρίξουν υλικά και ηθικά, που δεν σε έχουμε ανάγκη ούτε εγώ, ούτε τα παιδιά μας, αν αποφασίσεις να κόψεις τη διατροφή. Πληρώσεις, δεν πληρώσεις, τα παιδιά μας δεν πρόκειται να μείνουν έτσι. Δεν σκοπεύω να τους λείψει τίποτα.

Θα έρθει η μέρα, που θα τελειώσουν το σχολείο και θα μπουν στο πανεπιστήμιο και εμείς θα καμαρώνουμε γεμάτοι περηφάνια, που τα παιδιά μας τα κατάφεραν. Η διαφορά μας είναι ότι εγώ θα καμαρώνω 10 φορές παραπάνω από σένα, γιατί θα έχουν φτάσει ως εδώ χάρη στη δική μου βοήθεια και υποστήριξη και όχι στη δική σου. Όλοι θα είναι πιο υπερήφανοι από σένα, γιατί κάτι έκαναν. Και εσύ κάτι έκανες: έκοψες τη διατροφή, για να μη στη φάω με τη «ζωάρα» μου.

Ξέρω, ότι θα έρθει η στιγμή, που θα χρειαστώ οικονομική βοήθεια και θα είναι οι φίλοι και οι συγγενείς, που θα «σπρώξουν», θα έρθει η στιγμή, που, όταν μεγαλώσουν και αρχίσουν να βγαίνουν, θα είναι οι συμμαθητές τους, που θα τα κερνάνε στη βραδινή τους έξοδο, γιατί δεν θα έχουν τα δικά τους λεφτά, αλλά ακόμα κι έτσι – we will survive… Και θες και να καμαρώσεις. Όχι αγαπητέ μου, δεν σου αξίζει. Θα κάνουμε το καλύτερο, που μπορούμε και θα τα καταφέρουμε χωρίς εσένα. Ναι, χωρίς εσένα, που θες και να είσαι υπερήφανος, που δεν ξόδεψες ποτέ ούτε μία δραχμή για τα παιδιά σου ηλικίας, 9, 5, 2 ετών και αγέννητο βρέφος!

Νομίζεις, ότι τα παιδιά μας υποφέρουν και κλαίνε, που δεν πληρώνεις διατροφή; Ούτε με σφαίρες. Πηγαίνουν σχολείο, χωρίς να ξέρουν, ότι το φαγητό, που θα φάνε το μεσημέρι είναι από το συσσίτιο της εκκλησίας, ότι τα ρούχα τους ανήκαν σε άλλα παιδάκια που τώρα δεν τους κάνουν, ότι ψάχνω απεγνωσμένα προσφορές, διαγωνισμούς και δώρα, για να έχω κάτι να τους προσφέρω. Τα παιδιά πρέπει να είναι απαλλαγμένα από τέτοιες ανησυχίες. Δεν χρειάζεται να ξέρουν.

Ίσως να αναρωτιέσαι, γιατί σε τρέχω στα δικαστήρια εφόσον δεν έχει και τόση σημασία που είσαι απών και δεν βοηθάς πουθενά.

Για ένα και μόνο λόγο: για τα παιδιά μας. Ενώ είσαι σε μια πολύ καλή δουλειά, είπες στο δικαστήριο, ότι είσαι άνεργος. Τόσο θράσος πια; Λες και δεν μπορεί να αποδειχτεί, αν δουλεύεις ή όχι. Είμαι αναγκασμένη, λοιπόν, εγώ τώρα να συγκεντρώσω εξτρά χαρτούρα, για να αποδείξω ότι όντως δουλεύεις. Πολύς χαμός για το τίποτα. Τρώω χρόνο απ’ τη ζωή μου, που θα μπορούσα να τον περάσω με τα παιδιά μου ή να δουλέψω υπερωρίες για παραπάνω χρήματα. Αντ’ αυτού, αγωνίζομαι, για να κερδίσω, όσα νομίμως δικαιούνται.

Κι ακόμα με πολεμάς, άρα πολεμάς τα ίδια σου τα παιδιά. Γιατί;

Θαυμάζω τους πατεράδες που είναι κοντά στα παιδιά τους και στέκονται βράχοι δίπλα τους. Αγαπούν τα παιδιά τους και σέβονται τις μητέρες τους. Ακόμα κι αν χωρίσουν, αποδεικνύουν πόσο κύριοι και σωστοί είναι και δεν αφήνουν τη μάνα των παιδιών τους να ξεφτιλιστεί, γιατί η Πρόνοια έβαλε 102,5 αντί για 106,75 στο λογαριασμό της. Δεν εμφανίζονται στο δικαστήριο λέγοντας απίστευτα ψέματα, ούτε απαρνούνται τα παιδιά τους για 30 αργύρια.

Την επόμενη φορά, που θα πας τη γκόμενα και το παιδί της έξω για φαγητό, σκέψου και λίγο τα παιδιά σου, τί τρώνε.

Την επόμενη φορά, που θα βγείτε για ποτάκι και ρομαντζάδα, σκέψου τα γενέθλια του παιδιού σου και το πάρτι, που έκανε.

Την επόμενη φορά, που θα βγεις για ψώνια, σκέψου, αν τα παιδιά σου έχουν ρούχα να φορέσουν.

Την επόμενη φορά, που θα πας σούπερ μάρκετ, σκέψου, αν τα παιδιά σου έχουν κολατσιό να πάρουν μαζί τους στο σχολείο.

Πάρε χαμπάρι, ότι τα παιδιά δεν τα νοιάζει, αν πληρώνεις ή όχι. Σε αγαπάνε, γιατί είσαι πατέρας τους και θα εξακολουθούν να σε αγαπάνε είσαι, δεν είσαι σωστός με τη διατροφή.

Εγώ θα τα αγαπώ πάντα εξίσου, ανεξάρτητα από το αν πληρώνεις ή όχι. Όταν μεγαλώσουν και είναι σε θέση να κατανοήσουν καλύτερα την κατάσταση, πάλι θα σε αγαπάνε, αλλά θα αγαπάνε πιο πολύ εμένα, θα με εκτιμούν και θα με ευχαριστούν για τις μάχες, που έδωσα και τις θυσίες, που έκανα, για να καλύψω το δικό σου κενό και τις δικές σου ελλείψεις.

Εσένα πάλι, για τί να σε ευχαριστήσουν;

Βάλια

Θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς!
Στείλε μας την ιστορία σου με email στο 
info@singleparent.gr κι εμείς θα τη δημοσιεύσουμε εντελώς ανώνυμα!
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική. Στοιχεία της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας, δεν απεικονίζουν τα πραγματικά. Σχόλια προσβλητικά και επιθετικά δεν θα δημοσιεύονται!
Για λόγους προστασίας των αναγνωστών μας, δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση των άρθρων τους. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στους όρους χρήσης μας εδώ