Γράμμα στον «πατέρα» μου: Σε κατηγορώ γιατί δεν ήσουν ποτέ δίπλα μου

0

Η τεχνολογία έκανε και κάνει φοβερά πράγματα….
Αυτόν τον τρόπο επέλεξα λοιπόν να σου μιλήσω χωρίς βέβαια να περιμένω απάντηση…
Έτσι απλά για να τα πω…
Ίσως κάποιοι να μην κάνουν τα ίδια λάθη…
Ίσως κάποιοι διορθώσουν τα λάθη τους…
Δεν μας χρωστάνε τίποτα τα παιδιά που φέρνουμε στο κόσμο ρεεεεεεεεεεεεεε…………..

Γεννήθηκα χωρίς να με ρωτήσει κανείς από ένα λάθος, σε μια εποχή που όλα ήταν αλλιώς!!
Πέρασα χρόνια που σημάδεψαν και την ψυχή και το κορμί μου!

Ώρες ώρες ψάχνοντας βαθιά προσπαθώ να θυμηθώ και βλέπω ότι υπάρχουν τεράστια κενά που μάλλον τα διέγραψα από το μυαλό μου για να μην με πληγώνουν. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει αυτήν την ικανότητα ευτυχώς.

Έμαθα να ζω χωρίς προστασία…χωρίς το χάδι ..χωρίς εσένα..
Μεγάλωσα (μόνη) και δόξα Το Θεό τα κατάφερα αρκετά καλά.. τόσο καλά που χάλασε πολλούς ίσως και σένα .
Έμαθα να παλεύω να μην το βάζω κάτω!! Πάτησα στα πόδια μου… Επιβίωσα…
Περνώντας τα χρόνια όλο και πιο λίγο μου έλειπες…

Όταν όμως τα πράγματα μου πάνε χάλια…
Όταν δεν αντέχω άλλο τα χτυπήματα…
Όταν μου πάει κόντρα η ζωή…
Τι αμαρτίες πληρώνω ρε;  Τις δικές σου;
Γιατί εγώ;
Τις ατελείωτες νύχτες της ζωής μου τις περνούσα ξάγρυπνη να γλύφω τις πληγές μου σαν σκυλί δαρμένο…
ΕΣΥ κοιμάσαι;
Δεν πέρασε ούτε μέρα ούτε νύχτα που να μην σε σκεφτώ, άλλες φορές με πίκρα κι άλλες με λύπη για την απουσία σου, με την απορία πως θα ήταν η ζωή μου αν είχα τους γονείς μου…..
Πως αντέχεις και ζεις έτσι;

Σε κατηγορώ γιατί δεν ήσουν ποτέ δίπλα μου, γιατί δεν ήσουν ποτέ κοντά μου όταν πονούσα γιατί δεν ήσουν στις χαρές μου…κι όταν ήθελα ένα χάδι σκορπούσα την ψυχή μου στον αέρα χωρίς να μπορέσω ποτέ να χορτάσω.
Δεν είσαι και δεν ήσουν πουθενά..
Δεν νοιάστηκες ποτέ σου….
Δεν έχεις συνείδηση εσύ;
Σε κατηγορώ, έχω αυτό το δικαίωμα…
Τώρα πλέον δεν υπάρχεις καν για μένα ΕΤΣΙ ΚΙ αλλιώς ΠΑΝΤΑ ΞΕΝΟΣ ΗΣΟΥΝ…. κι όμως πάλι πονάω κι όμως πάλι μέσα μου ρωτάω γιατί, κι όμως παρακαλάω ακόμη και τώρα να αλλάξουν τα πράγματα…
Μεγάλωσα…έκανα δική μου οικογένεια, έφερα στο κόσμο αυτό τα δικά μου παιδιά και ξέρω δεν υπάρχουν σχολές για καλούς γονιούς….έκανα τα δικά μου λάθη και είχα το θάρρος να τα δω, να προσπαθήσω να τα διορθώσω…

Το παιδί της ψυχής μου όμως, πάντα θα αναρωτιέται, γιατί οι πληγές θα υπάρχουν πάντα…δεν σβήνουν, δεν περνάνε !!!

Θα θελα να μπορώ να πω κάποια στιγμή ότι ΞΕΧΑΣΑ…

Θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς!
Στείλε μας email στο info@singleparent.gr ή βρες  μας, στη σελίδα μας στο facebook εδώ.
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική. Τα ονόματα της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας, δεν απεικονίζουν τα πραγματικά.