Πες μου βρε Λένια με το χέρι στη καρδιά. Είσαι γαμώτο μου, ευτυχισμένη;

6

Το διαβάσαμε στο Pillowfights το οποίο αγαπάμε πολύ, με τίτλο «Εσένα δεν σου άξιζε αγάπη»,  και το δημοσιεύουμε διότι θίγει μια πλευρά που δεν προβάλλεται σχεδόν ποτέ!

Γράφει η Βούλα Ραπτούδη

Σήμερα θα μιλήσουμε για τη Λένια.  Όπου Λένια, βάλτε την οποιαδήποτε γυναίκα που θέλει δίπλα της έναν άντρα για να ικανοποιήσει το εγώ της. Η Λένια είναι παντρεμένη με τον Δημήτρη κοντά δέκα χρόνια κι έχουν δύο παιδάκια. Ένας γάμος καθόλου ευτυχισμένος, με εκείνη να προσπαθεί να επιβάλλει τα «θέλω» της, δίχως να λογαριάζει τα «θέλω» και τις ανάγκες του Δημήτρη. Ως σύγχρονη, αλλά συνάμα παραδοσιακή γυναίκα εγώ, θεωρώ πως, πέραν του ότι στις σχέσεις η ικανοποίηση των «θέλω» οφείλει να είναι αμφίδρομη -και ας με κακοχαρακτηρίσει το φεμινιστικό κίνημα-, τον άντρα, αν όντως τον αγαπάς, τον κακομαθαίνεις και λιγάκι. Διότι είναι ένα μικρό παιδί. Δεν μπορείς να τον έχεις συνέχεια τιμωρία, γιατί κάποτε θα αντιδράσει. Οφείλεις να του δίνεις και καμιά σοκολάτα που και που, ως επιβράβευση.

Η Λένια, λοιπόν, δε νομίζω πως έβγαλε από την τιμωρία ποτέ τον Δημήτρη. Κι αυτός, ως φυσικό επακόλουθο, αντέδρασε. Κάποια στιγμή, παίρνοντας καφέ για τη δουλειά, γνώρισε την χαμογελαστή Καλλιόπη. Ψιλοκουβέντα μέχρι να ετοιμαστεί ο καφές, που έγινε φλερτ, που με τη σειρά του έγινε καθημερινή προσμονή, που δεν άργησε να γίνει ραντεβού και κρυφή σχέση. Μη βιαστείτε να κρίνετε το όλο σκηνικό ως απλά μιά ακόμα εξωσυζυγική σχέση. Άλλωστε εγώ ως φίλη της Λένιας, ενώ οφείλω να πάρω το μέρος της, η λογική δε με αφήνει. Όταν γυρνάει ο άντρας σου στο σπίτι κι αντί να αντικρίσει τη γυναίκα του να τον περιμένει με μια καλή κουβέντα, αντικρίζει μια μέγαιρα που τον κράζει για τα πάντα, να με συγχωράτε, αλλά θα τον τραβήξει η χαμογελαστή Καλλιόπη και πολύ καλά θα κάνει. Αν μια γυναίκα αντιμετώπιζε το ίδιο δε θα λέγαμε πως είναι λογικό; Τον άντρα γιατί να τον κατηγορήσουμε; Επειδή μάθαμε να λέμε πως είναι όλοι γουρούνια και θέλουν να ξενοπηδάνε;

Και τέλος πάντων, επειδή ο έρωτας και ο βήχας όπως λένε, δεν κρύβονται, η Λένια δεν άργησε να καταλάβει ότι κάποια άλλη γυναίκα είχε μπει στη ζωή του Δημήτρη. Φυσικά μόνο υποθέσεις μπορούσε να κάνει, γιατί αποδείξεις δεν είχε και τότε ήταν που έκανε τη ζωή του Δημήτρη δύο φορές κόλαση. Άρχισε τις απειλές, πως αν την χωρίσει θα του πάρει τα παιδιά και δε θα τα ξαναδεί ποτέ. Θρόνιασε και τη μανούλα της μέσα το σπίτι τους και του τριβέλιζαν και οι δύο τα αυτιά. Ένας Δημήτρης ευνουχισμένος, αυτό ήταν. Ούτε κι η θέση της Καλλιόπης ήταν εύκολη. Άπαξ και μαθευόταν η σχέση τους, θα ήταν απευθείας εκείνη που διέλυσε μια οικογένεια.  Κανείς δε θα σκεφτόταν πως η οικογένεια ήταν ήδη διαλυμένη, πως κανείς, ούτε καν η Λένια, δεν ήταν ευτυχισμένη μέσα σε αυτόν τον γάμο.

Η Λένια κυριολεκτικά ξεσήκωσε τον κόσμο και έβαλε τα δυό πόδια του Δημήτρη σε ένα παπούτσι.  Έψαχνε το κινητό του καθημερινά, κλήσεις και μηνύματα, τον έβαλε να σβήσει κάθε γυναίκα που δεν ήξερε η ίδια απο το Facebook, έκανε συχνές εφόδους στη δουλειά του και υπολόγιζε την ώρα που σχολούσε εκείνος, μέχρι την ώρα που θα έφτανε σπίτι. Και φυσικά αφού γύριζε εκείνος, συνεχιζόταν το γνωστό τροπάρι. Κάποιοι θα έλεγαν μπράβο στο κορίτσι, ότι έτσι κρατιούνται οι οικογένειες και τα σπίτια γιατί πειρασμοί και τσούλες σαν την Καλλιόπη άπειρες. Φυσικά, κανείς δε ρώτησε ποτέ την Καλλιόπη πως είναι και τι κάνει, «Αφού τα έμπλεξες με παντρεμένο φταις», θα πουν. Δεν ξέρω που κρύφτηκαν τα @χίδια του Δημήτρη, ειλικρινά. Όμως, το ζητούμενο εδώ είναι η Λένια.

Μια Λένια που έχει δίπλα της έναν άντρα ευνουχισμένο, έναν άντρα που δεν την αγαπάει κι εκείνη το γνωρίζει αυτό. Έναν άντρα που δε θέλει να την αγγίζει και που τα βράδια της γυρνάει την πλάτη για να μην την βλέπει.  Έναν άντρα που επέλεξε να μείνει μαζί της από φόβο; Από βόλεμα; Από συνήθεια; Δεν ξέρω, ειλικρινά. Εκείνο που ξέρω είναι πως η Λένια αισθάνεται οτι νίκησε την αντίπαλο. Ότι κράτησε την οικογένεια της ακέραιη (πάνω σε ποια ερείπια άραγε;) κι ότι ακόμα ψάχνει να βρει την «άλλη», ξεφτιλίζοντας τον εαυτό της όπως και όπου μπορεί, δίχως να καταλαβαίνει τι κάνει. Αναρωτιέμαι που να κρύφτηκε η αξιοπρέπειά της.

Σαν τη Λένια υπάρχουν πολλές. Γυναίκες που κρατάνε δίπλα τους άντρες με δόλιους τρόπους, με φοβέρες, με απειλές και πονηριά.  Γυναίκες που προσπαθούν να «τυλίξουν» έναν άντρα, ώστε να τις παντρευτεί, να κάνουν οικογένεια και μια κοινή ζωή. Μια ζωή που, προφανώς, μόνο εκείνες ονειρεύτηκαν κι όχι ο εκάστοτε Δημήτρης. Και κάπως έτσι, εκείνοι καταλήγουν, στην καλύτερη, να τις απατούν για να βγάλουν γούστα και στη χειρότερη, να ερωτεύονται άλλες για να πάρουν όσα εκείνες είναι ανίκανες να τους δώσουν. Γιατί ας μη γελιόμαστε. Δεν τους αγαπάνε ούτε εκείνες. Όποιος αγαπάει θέλει τον άνθρωπο του ευτυχισμένο κι όχι φυλακισμένο.

Κι εσύ ρε Λένια, εξήγησέ μου.  Αν δε σε καψουρευτεί ο άλλος τρελά, να μην μπορεί να ζήσει μακριά σου, να μην κάνει ρούπι χωρίς την σκέψη σου, να ξυπνάει και να κοιμάται με την μορφή σου στο μυαλό του, να σου ζητήσει να τον παντρευτείς, όχι επειδή έμεινες «κατά λάθος» έγκυος, αλλά επειδή δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς εσένα, τι σκατά τον θες δίπλα σου; Ποιες ανασφάλειές σου καλύπτεις και ποιο αρρωστημένο εγώ σου; Πες μου ρε Λένια, έστω κι ότι για εκείνον δε σε νοιάζει, τη δική σου τη ζωή και ευτυχία γιατί την ξεπουλάς έτσι, για μια σιγουριά; Με το χέρι στην καρδιά. Είσαι, γαμώτο μου, ευτυχισμένη;

Πηγή: http://www.pillowfights.gr/