Πάνω απ’ όλα το καλό των παιδιών μου

0

Από τη στιγμή που ανακοίνωσα στους φίλους μου ότι έπαιρνα διαζύγιο, ένα πράγμα ήθελαν να ξέρουν όλοι (δύο, γιατί το ένα ήταν με ποιά έβγαινα εκείνο τον καιρό). Όλοι με πίεζαν συνεχώς για να δούν αν είχα σκεφτεί σοβαρά το καλό των παιδιών μου, πρίν πάρω την απόφαση να ζητήσω διαζύγιο.

Είμαι σίγουροι ότι το έκαναν καλοπροαίρετα διότι αντιλαμβάνονται πόσο τραυματικό είναι για τα παιδιά όταν δύο άνθρωποι με τους οποίους ζούσαν από τότε που γεννήθηκαν, ξαφνικά χωρίζουν. Όμως, όπως εξηγούσα συχνά, μερικές φορές είναι καλύτερο για τα παιδιά να μεγαλώνουν με τους γονείς τους χωριστά, όταν οι γονείς δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους, άρα δεν αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση. Κατανοούσα και εκτιμούσα την ανησυχία των φίλων μου για τα παιδιά μου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαν να μου αλλάξουν γνώμη.

Ήθελα απελπισμένα να κάνω το σωστό για εκείνα, ειδικά τον πρώτο καιρό μετά το διαζύγιο. Όποτε ήμασταν μαζί κάναμε πολλά πράγματα που μας κρατούσαν απασχολημένους και δεμένους μεταξύ μας. Σινεμά, εκδρομές, όλα ήταν μέρος του σχεδίου μου που θα με έκανε να σιγουρευτώ ότι τα παιδιά δεν ένιωθαν παραμελημένα επειδή οι γονείς τους χώρισαν.

Όσο για τη προσωπική μου ζωή, η επιλογή μου ήταν απλή: Ή θα είσαι καλός μπαμπάς ή θα έχεις σχέση. Εάν έκανα σοβαρή σχέση με κάποια, το ίδιο σοβαρά θα επηρεάζονταν και τα παιδιά τα οποία θεωρώ πως θα το εισέπρατταν ως σημάδι, ότι χώρισα με τη μαμά τους για να είμαι με κάποια άλλη. Ήθελα να τους περάσω το μήνυμα, ότι τερμάτιζαν πρώτα στη ζωή μου και με διαφορά, κάθε φορά. Σίγουρα έβγαινα κατά καιρούς με διάφορες κοπέλες αλλά τον περισσότερο καιρό, είχα αφοσιωθεί στο να είμαι καλός μπαμπάς. Κι έτσι με αυτή τη φιλοσοφία, πορεύομαι τα τελευταία 7 χρόνια και μέχρι και σήμερα, κάθομαι τα βράδια δίπλα στο γιό μου-που είναι 15 χρονών πια-και του λέω παραμύθια ενώ ξέρω ότι κάτω από τις κουβέρτες, ανταλλάζει μηνύματα με τους φίλους του και γενικά τα παιδιά μου είναι σε μια ηλικία που αρχίζουν να κάνουν τη δική τους ζωή και θέλουν να φτιάξω κι εγώ τη δική μου.

Για παράδειγμα, πρίν λίγες μέρες τους είπα ότι δεν θα πήγαινα στο γάμο ενός φίλου για να μείνω σπίτι μαζί τους και σχεδόν με έσπρωχναν έξω από τη πόρτα. Μια άλλη μέρα, τους είπα ότι είχα κανονίσει το Σάββατο να πάμε οικογενειακώς σε ένα θεματικό πάρκο και ο γιός μου ειδικά, έκανε λες και τον πυροβόλησα. Για να μην αναφερθώ στα άπειρα sms που ανταλλάσσει κι αυτός και η αδερφή του με τους φίλους τους, ακόμη κι όταν βγαίνουμε μαζί.

Κι έτσι ήρθε ο καιρός να σταματήσω κι εγώ τις δικαιολογίες, δηλαδή να κρύβομαι πίσω από το πρόσχημα των παιδιών, και να βρω μια κοπέλα να συνεχίσω τη ζωή μου κι αυτή η φάση είναι πιο σημαντική από τη πρώτη, όπου έπρεπε να αποδείξω ότι αγαπούσα τα παιδιά μου. Τώρα πρέπει να τους δείξω πως είναι να αγαπάς κάποιον άλλον και η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι μήπως μπω σε λάθος σχέση και τους περάσω λάθος μηνύματα. Τουλάχιστον όμως κατάλαβα ότι δεν είναι εγωϊστικό για έναν χωρισμένο γονιό να έχει χρόνο για τον εαυτό του και προσωπική ζωή. Το μόνο που με προβληματίζει είναι ότι έχω ξεχάσει πως είναι το φιλί με γλώσσα!

Πηγή: Huffingtonpost.com

 Θέλετε να μας μιλήσετε; Κι εμείς!
Στείλτε μας email στο
 info@singleparent.gr ή βρείτε μας στη σελίδα μας στο facebook εδώ.
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σας δεδομένων και σας διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σας θα παραμείνει μυστική.