Όλα όσα με έμαθε η αυτοκτονία του πατέρα μου

0

Η αυτοκτονία του πατέρα μου, ήταν από τα χειρότερα πράγματα που έχω βιώσει. Υπάρχουν τόσα αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία θα σε στοιχειώνουν μια ζωή αν τα αφήσεις. Ο θρήνος είναι μια διαδικασία πολύ προσωπική, χρειάζεται χρόνο και όλοι τη βιώνουμε διαφορετικά. Όσο δύσκολο όμως και αν είναι, υπάρχουν αρκετά μαθήματα που μπορεί να πάρουμε από μια τέτοια τραγωδία.

Παρακάτω είναι όλα όσα έμαθα μετά την αυτοκτονία του πατέρα μου και ελπίζω να βοηθήσουν και εσένα, αν περνάς κάτι παρόμοιο.

Αποδοχή

Είναι σχεδόν αδύνατον να μην σκεφτείς τι θα γινόταν «είχα κάνει αυτό έτσι», ή κάτι άλλο διαφορετικά. Θα έλεγα ψέματα αν δεν παραδεχόμουν, ότι το σκεφτόμουν συνέχεια.

Το μόνο όμως που θα καταφέρεις με αυτό, είναι να νιώσεις μεγαλύτερο πόνο. Αν υπήρχε κάτι που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει για να αποτρέψουμε την αυτοκτονία του πατέρα μου, θα το είχαμε κάνει. Πολλά συναισθήματα εμφανίζονται συνέχεια και συμπεριλαμβάνουν θυμό, θρήνο, ζήλεια και φόβο. Είναι σημαντικό να δείς ξεκάθαρα τα συναισθήματα σου και να μην θελήσεις να φύγεις μακρυά. Είναι σημαντικό να δώσεις στον εαυτό σου μια ευκαιρία να θρηνήσει. Μετά θα είσαι σε θέση να μάθεις την αποδοχή. Μόνο τότε θα μπορέσεις να νιώσεις γαλήνη στη ζωή σου.

Υπάρχει πάντα κάτι να μάθεις, ένα δώρο ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες

Δεν είναι εύκολο να μάθεις κάτι μέσα από μια τέτοια τραγωδία. Είναι σημαντικό να εκφράσεις τα συναισθήματα σου, αν πραγματικά θες να το ξεπεράσεις. Στην κουλτούρα μας, μας έχουν υποδείξει ότι πρέπει να νιώθουμε με ένα συγκεκριμένο τρόπο όταν συμβαίνει κάτι τραγικό. Μας έχουν διδάξει ότι οι ενοχές και η ντροπή είναι κομμάτι όσων νιώθουμε, δεν είναι όμως απαραίτητα έτσι.

Ένας τρόπος που με έχει βοηθήσει να αντιμετωπίζω κάθε πρόβλημα και τραγωδία πιο εύκολα, είναι να αναζητώ ένα μάθημα ή ένα δώρο μέσα από αυτό.

Μπορεί να μην υπάρχει ιδανικός χρόνος να ξεκινήσεις να το ξεπερνάς, γι αυτό επέλεξε να το κάνεις τώρα.

Καλή τύχη, κακή τύχη, ποιος ξέρει;

Όταν κάτι κακό συμβαίνει, οι άνθρωποι αυτόματα βάζουν μια ταμπέλα σε αυτό. Οι υποθέσεις σου ή η κρίση σου, σου προκαλούν περισσότερο πόνο από οτιδήποτε άλλο.

Όταν κοιτάζω πίσω στην αυτοκτονία του πατέρα μου, ξέρω ότι αντίθετα με τον πόνο που νιώθω, έχω μάθει αρκετά πράγματα από αυτή την τραγωδία.

Πρέπει να δίνεις αξία κάθε μέρα και κάθε στιγμή

Θεωρούσα τη ζωή δεδομένη. Άφηνα τον εαυτό μου να νιώθει θυμό και θλίψη. Δεν ήθελα όμως να μείνω στάσιμος σε αυτό τα συναισθήματα.

Αν επέλεγα να δώσω όλη μου την προσοχή στο δράμα που βιώναμε, τότε θα έμενα μόνο στον πόνο. Επέλεξα να νιώθω ευγνωμοσύνη, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές μου.

Τέλος, μην αφήσεις να σε πάρει από κάτω

Μερικές φορές φαίνεται ότι η κοινωνία περιμένει από εμάς να φερθούμε με συγκεκριμένο τρόπο. Η κοινωνία θέλει να θρηνήσουμε ή να αναζητήσουμε εκδίκηση αναλόγως την περίπτωση. Δεν χρειαζόμαστε όμως κάτι τέτοιο.

Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε για να τιμήσουμε τον εαυτό μας και το θύμα είναι να συγχωρέσουμε. Έχουμε δύο επιλογές, να το κάνουμε τώρα ή αργότερα.

Όταν χάνεις ένα γονιό επειδή αυτοκτόνησε είναι τραγικό, αλλά δεν χρειάζεται να κολλήσεις σε αυτό.

Υπάρχει ζωή στην άλλη πλευρά. Μπορείς να βιώσεις τη χαρά και να μιλήσεις σε ένα φίλο ή ένα συγγενή για όλα όσα νιώθεις.

Πηγή: http://www.yourtango.com/