«Γεννήθηκα σε τσαντίρι μεγάλωσα σε παλάτι!»: Μια θετή μόνη μαμά, αφηγείται!

1

Όλα ξεκίνησαν πρίν 40 χρόνια …. Οι γονείς μου ήταν πολύ φτωχοί και πολύ νεαροί σε ηλικία ,η μητέρα μου μόλις 17ετών και ο πατέρας μου τσιγγάνικης καταγωγής  25χρ-26χρ .Ήμουν ένα ασθενικό μωρό και εκείνοι δεν ήταν σε θέση να μου προσφέρουν ότι χρειαζόμουν. Έτσι λοιπόν αποφάσισαν να με δώσουν για υιοθεσία ενώ ήμουν μόλις 18 μηνών .Ήμουν από τα τυχερά παιδιά και υιοθετήθηκα μέσα στους επόμενους μήνες από δυο υπέροχους γονείς με μεγάλη διαφορά ηλικίας όμως από μένα …

Μου έδωσαν μια απόλυτα φυσιολογική ζωή και εισέπραξα πολύ αγάπη … δυστυχώς όμως στα 14 μου χρόνια εκείνη «έφυγε» από την ζωή ,δεν πρόλαβα να την ζήσω να την ευχαριστηθώ να ευχαριστηθώ την μυρωδιά της μαμάς …  και έμεινα με τον μπαμπά μου … εγώ και εκείνος ως μονογονεική οικογένεια. Εκείνος με λάτρευε, όμως μετά από πολλά χρόνια γάμου με την μητέρα μου η οποία είχε χρόνια προβλήματα υγείας ένοιωθε την ανάγκη να ζήσει ξανά ,να νοιώσει ξανά ….

…έκανε σχέση με μια παντρεμένη η οποία δεν είχε αφ ενός σκοπό να αφήσει τον άντρα της και αφ ετέρου … λάτρευε το χρήμα. Μια γυναίκα που ποτέ δεν τον αγάπησε. Εκείνος άρχισε να βγαίνει μαζί της ,να κάνουν ταξίδια για μέρες και εγώ … μόνη μου στην εφηβεία μου. Είχα χρήματα γιατι έτσι ένοιωθε ο μπαμπάς μου ότι εξιλεώνεται  (ο κάθε άνθρωπος την αγάπη του την  δείχνει διαφορετικά ) γύριζα και μπορούσα να κάνω ότι θέλω .. έκανα την επανάσταση μου στην πιο ανώριμη φάση της ζωής μου. Κάποια στιγμή γνώρισα τον πρώην σύζυγο μου …. Λίγο πριν τα 19 μου …αν και ένοιωθα ότι δεν ήμουνα ερωτευμένη μαζί του αρραβωνιαστήκαμε παρά την θέληση του μπαμπά μου … παντρευτήκαμε και λίγα χρόνια μετά  αποκτήσαμε και δυο παιδιά. 14 χρόνια μετά χωρίσαμε … έμεινα μόνη με τα παιδιά μου . Τον παντρεύτηκα γιατί  ήθελα να σταματήσω να νοιώθω μόνη μου,να αποκτήσω μια δική μου οικογένεια ,αγάπη και προσοχή όπως εγω την εννοούσα ..

Παραμονή Πρωτοχρονιάς ήταν, όταν μετά από ένα μεγάλο καυγά χωρίσαμε … και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να αδειάσει τους τραπεζικούς λογαριασμούς μας … έμεινα ταπί και ψύχραιμη .Τα παιδιά μας ήταν ηλικίας 4 χρόνων και 7 χρόνων και βρέθηκα ως μονογονεική οικογένεια ξανά … με τον πρώην σύζυγο  μου να αδιαφορεί πλήρως για τα παιδιά μας  … πολλά δικαστήρια για διατροφές και περιουσιακά θέματα με έναν άνθρωπο που τελικά δεν άξιζε να ζω ,έναν άνθρωπο που με πίκρανε πολύ ,που με έκανε να χάσω την πίστη μου στους ανθρώπους.

Δείτε σχετικά: Θέλω να πλησιάσω τη βιολογική μου μητέρα αλλά φοβάμαι…

Έπρεπε να αρχίσω ξανά από το μηδέν … κανείς δεν γνώριζε τι περνάω ούτε καν ο μπαμπάς μου ο οποίος πλέον ήταν μεγάλης ηλικίας ,δεν του έμαθε ποτε τι ακριβώς περνούσα και το έκανα για να τον προστατέψω. Ξεκίνησα μια δική μου δουλειά, μόνη μου και τα κατάφερα !! Έκτισα λιθαράκι λιθαράκι την ζωή μου χωρίς να έχω κανένα δεκανίκι  μεγαλώνοντας  τα παιδιά μου .        

Το 2010 «έφυγε » και ο μπαμπάς μου .. μια τεράστια απώλεια για μένα, έφυγε ο μοναδικός άντρας που με αγάπησε χωρίς να θέλει να με αλλάξει ,χωρίς ποτέ να με κρίνει,έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου ,ήρθα αντιμέτωπη με τις κρίσης πανικού για αρκετές εβδομάδες όμως τα κατάφερα και σε αυτό χωρίς φάρμακα … αλλά απλά έπιασα από το χέρι τον εαυτό μου και νικήσαμε.

Μέσα μου όμως πάντα ένοιωθα  μια ανάγκη για επιβεβαίωση ,μια ανάγκη να νοιώθω ότι οι γύρω μου με νοιάζονται και με αποδέχονται. Ένα παιδικό απωθημένο από εκείνα τα χρόνια που οι βιολογικοί μου γονείς με έδωσαν για υιοθεσία … γνώριζα για εκείνους από το 99 ,ποιοι είναι ,που μένουν τα πάντα όμως δεν τολμούσα να σηκώσω το τηλέφωνο και να τους μιλήσω. Κάποιες φορές όμως συγκεκριμένοι άνθρωποι μας ακουμπάνε με ένα μαγικό ραβδάκι χωρίς καν οι ίδιοι να το πράττουν αυτό συνειδητά αλλάζοντας τον τρόπο σκέψης μας  γιατί μην ξεχνάμε ότι πάντα όλα γίνονται για κάποιο λόγο .

Έτσι έγινε και σε εμένα πριν λίγες εβδομάδες ,συγκεκριμένα γεγονότα με έβαλαν στην διαδικασία να κάτσω να σκεφτώ τι πραγματικά θα με κάνει ευτυχισμένη ,τι είναι αυτό που μου δημιουργεί μια μόνιμη ανάγκη να εισπράττω αγάπη και γιατί από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου νοιώθω ότι «εμένα κανείς δεν με νοιάζεται » .

Ενώ οι γονείς μου με λάτρευαν ειδικά ο μπαμπάς μου επειδή τον έζησα πολλά χρόνια, πάντα όμως ένοιωθα ένα κενό μέσα μου …  μια συναισθηματική ανασφάλεια  μια απόρριψη. Λίγες εβδομάδες πριν βρήκα τι είναι αυτό που μου λείπει … ήταν το κουράγιο να συναντήσω το παρελθόν μου. Να συναντήσω τους ανθρώπους που με έφεραν στην ζωή και έτσι λοιπόν σήκωσα το τηλέφωνο και τους κάλεσα …μίλησα μαζί τους ,συναντήθηκα μαζί τους,μένουμε στην ίδια πόλη .Όταν το παρόν συναντάει το παρελθόν αναβιώνουν συναισθήματα και σκέψεις κοιμισμένες,δεν ξεχνιέται αυτό που δεν θέλουμε να θυμηθούμε  και εγώ άρχισα να θυμάμαι και να νοιώθω ξανά ,βέβαια γνωρίζω πολύ καλά ότι ποτέ οι άνθρωποι δεν θα σταματήσουν να με απογοητεύουν όπως πλέον θα αντέχω περισσότερο …..

Θα κλείσω λέγοντας το εξής:

Γεννήθηκα σε τσαντίρι μεγάλωσα σε παλάτι ………Μεταφέρω, μετακινώ και αλλάζω τα πράγματα τριγύρω μου!‘Ισως, αυτό το έμφυτο στοιχείο του ταξιδιού, για τη μικρή ή την μεγάλη περιπέτεια, να κρατάει απο κάποιο γεννετικό κύτταρο…. έστω απο κάποια άλλη συγγένεια!Πάντα, απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου δηλαδή, κάτι είναι «έτοιμο» εντός μου να μετακινηθεί…! Μια ετοιμότητα για το επόμενο ταξίδι, για την αλλαγή που χρειαζόμαστε κάθε εποχή της ζωής μας…

Γεννηθήκαμε να ορίζουμε την ζωή μας …..              
Γεννηθήκαμε και να την αμφισβητούμε….            
Περιμένουμε το ταξίδι της ζωής, με λαχτάρα, να είναι ατελείωτο….. και ας γνωρίζουμε ποια θα στο τέλος είναι η Ιθάκη της….

Τα όνειρά μας έχουν πατρίδα;

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΑΝ ΕΙΣΤΕ ΞΥΠΝΙΟΙ!

Περσεφόνη

Θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς!
Άφησε το σχόλιό σου, στείλε μας email στο 
info@singleparent.gr ή βρες  μας, στη σελίδα μας στο facebook εδώ.
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική. Στοιχεία της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας, δεν απεικονίζουν τα πραγματικά. Σχόλια προσβλητικά και επιθετικά δεν θα δημοσιεύονται!
Για λόγους προστασίας των αναγνωστών μας, δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση των άρθρων τους. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στους όρους χρήσης μας εδώ