Η εγκατάλειψη που με έκανε να «εγκαταλείψω» τη κόρη μου για το αλκοόλ

1

Η λεξη εγκατάλειψη αφήνει πίσω της μικρά μικρά σπασμένα γυαλάκια που μέχρι και σημερα στην δική μου ζωη ακομα με ματώνουν!! Ονομάζομαι Ελπίδα και σημερα ειμαι 27 χρόνων. Η ιστορία μου λοιπον αρχίζει απο το 1987 οταν σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου στην Ρόδο βλέπω για πρώτη φορά τον κοσμο….. Έναν κοσμο που θα φάνταζε υπέροχος με την μαμά μου λογικά να με κρατάει αγκαλιά… Η μηπως οχι;; Ε λοιπον οχι!!!

Γεννήθηκα και την επόμενη μερα με υιοθέτησε μια γυναικα απο την Θεσσαλονίκη…. Αλλη μαμά…. Μα ποσο τυχερή μπορει να ήμουν;; Δυο μαμάδες…. Τι αλλο μπορει να θέλω…. Ομως δεν ήταν  ετσι…. Η λεξη εγκαταλείπω λοιπον στοιχειώνει μέχρι και σημερα μεσα μου και για παντα θα μου αφήνει ερωτηματικά και γιατι!

Αυτο που θα πω φτάνοντας σημερα σε αυτήν την ηλικία ειναι πως τελικα ήμουν πολυ τυχερή που βρέθηκε μια μητέρα να με δεχτεί σαν δικό της παιδί και να με μεγαλώσει σαν πριγκίπισσα αλλα τελικα τι μπορει να σημαινει η λεξη εγκατάλειψη;

Το 2009 φέρνω στον κοσμο και εγω την δική μου πριγκίπισσα, που σημερα ειναι 5 χρόνων και μπορω να πω φωτοτυπία μου. Και ολα αρχίζουν απο την στιγμη που μαθαίνω για την εγκυμοσύνη μου. Η πρώτη λεξη μου ξεκάθαρη  με μενα να λεω : Με τιποτα δεν θέλω κατι τέτοιο ειμαι πολυ μικρη!!! Βέβαια αυτο άλλαξε μεσα σε κάποιες μέρες με μενα να θέλω να ζήσω αυτο το ονειρικό ταξίδι πιστεύοντας πως θα τα καταφέρω!! Αλλα δεν ηταν ετσι, και  ξερω και δεν φοβάμαι να το πω πως φταίω εγω!!!!

Οταν γεννήθηκε η μικρη μου λοιπον και ενώ εγω έπρεπε να ειμαι ευτυχισμενη μονο αυτο δεν ήμουν. Ένιωθα τόσο φόβο τόσο περίεργα που δεν ηξερα τι ακριβως ειχα κανει!! Και απο εκει και περα αρχίζει ενας πόλεμος μεσα μου μεταξύ μητρότητας και εγκατάλειψης…

Πέρασα εκείνο το διάστημα πολυ δύσκολα, με μενα να γίνομαι κάθε μερα ολο και χειρότερα με μονη διέξοδο το αλκοόλ δημιουργώντας έναν κοσμο μεσα μου γύρω μου πλάι μου χωρις προβλήματα και στρες αλλα αυτο διαρκούσε κάποιες ωρες….μετα ηταν ολα ξανα μπροστα μου με εμένα να πρεπει να εχω την ευθύνη μιας ζωής στα χέρια μου!!! Κατι που τελικα δεν μπορουσα να φέρω εις πέρας, και ετσι αποφάσισα μαζι με τον πρώην σύζυγο μου να κρατήσει το παιδί μας για ενα διάστημα, μέχρι εγω να επανέλθω!!! Και ετσι εγινε και γινεται μέχρι και σημερα που η δική μου πριγκίπισσα φοράει τα γοβάκια της και πηγαίνει σχολείο!!!

Ο πρώην σύζυγος μου στάθηκε δίπλα μου βράχος σε ολο αυτο που ένιωθα και περνούσα,προσπαθώντας να καταλάβει τι ηταν αυτο που ένιωθα και γιατι αντιδρούσα ετσι. Πέρασα απο πολλούς ψυχολόγους για να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου και  να καταλάβω τι ηταν αυτο που δεν με άφηνε να ζω ολο αυτο που ονειρεύεται μια γυναικα, την μητρότητα. Το συμπέρασμα λοιπον ηταν: Ένα παιδί που εγκαταλείφθηκε ίσως να μην μπορέσει ποτε να δεχτεί το δικό του παιδί και να το «εγκαταλείψει» δεν ξερω εαν όντως αυτο ισχύει…. Αυτο που ξερω και πλεον ειναι σίγουρο μετα απο ολα αυτα που βίωσα χωρις την μικρη μου και με μονο σύντροφο το αλκοόλ, ηταν πως αυτο το παιδί για μενα ειναι η ζωη μου και πως δεν ειναι σωστο ολο αυτο που εκανα.

Οπως ανέφερα πριν η μικρη μου πριγκίπισσα ακομα και σημερα μεγαλώνει με την πρώην πεθερά μου και τον πρώην σύζυγο μου και αυτο γιατι μέχρι και πριν ενα χρόνο και μετα το διαζύγιο μου, ηταν και παλι επιθυμία μου. Σημερα βλέποντας τον εαυτό μου να εχει αλλάξει και μειώνοντας αρκετά το αλκοόλ, νιώθω πως τόσο καιρό ζούσα σε έναν ψεύτικο κοσμο με τις ενοχές μου να στοιχειωνουν τα όνειρα μου. Ξερω πως οτι εκανα ηταν λαθος ξερω και αντιλαμβάνομαι σημερα καλύτερα τα λάθη μου και ξέροντας το ποσο «κακο» εκανα στο μικρο μου πλασματάκι με το να του στερώ την παρουσία μου.

Την μικρη σημερα την βλέπω μια φορά την εβδομάδα και μπορω να πω πως δεν μου αρέσει καθολου αυτο. Βέβαια μια παροιμία λεει: ετσι οπως έστρωσες κοιμήσου και το βιώνω κάθε μερα.  Ηταν επιλογή μου να γίνουν τα πραγματα ετσι και μετανιωνω για αυτο! Ελπιζω κάποια στιγμη να γνωρίσω καλύτερα την κόρη μου και εαν το θελήσει φυσικά και η ιδια να ειμαστε μαζι.

Το συγγνωμη για αυτο που εκανα ειναι λιγο. Αλλα πιστεύω πως μπορούν τα πραγματα να αλλάξουν και να «ξαναγεννησω» απο την αρχή την σχεση μου με την κόρη μου. Παιδί μου σου ζήτω ενα τεράστιο συγνωμη και σε ευχαριστώ που μου έμαθες πως επειδή με εγκατέλειψαν, δεν πρεπει απαραίτητα να εγκαταλείπω και εγω.

Ελπίδα

Θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς!
Άφησε το σχόλιό σου, στείλε μας email στο 
info@singleparent.gr ή βρες  μας, στη σελίδα μας στο facebook εδώ.
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική. Στοιχεία της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας, δεν απεικονίζουν τα πραγματικά. Σχόλια προσβλητικά και επιθετικά δεν θα δημοσιεύονται!
Για λόγους προστασίας των αναγνωστών μας, δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση των άρθρων τους. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στους όρους χρήσης μας εδώ