Δεν έχω σύζυγο καρδιά μου!

0

Η ζωή για μια μητέρα-μονογονέα σήμερα δεν είναι εύκολη. Τα οικονομικά είναι τρομερά δύσκολα. Το να τα βρείς με τον πρώην είναι επίσης δύσκολο, το ίδιο και να ισορροπείς ταυτόχρονα ανάμεσα στις ανάγκες των παιδιών και σε όλο το στρές που φέρνει το διαζύγιο, ο αποχωρισμός ή το από κοινού μεγάλωμα των παιδιών. Αυτή η πραγματικότητα φυσικά ισχύει για όλα τα είδη οικογένειας και για όλα τα ζευγάρια.

Όμως, τι γίνεται με αυτές τις μητέρες που δεν παντρεύτηκαν ποτέ ή δεν έζησαν ποτέ με τον πατέρα του παιδιού τους; Πώς «μοιράζεται» κάποιος ένα παιδί που μόλις έφερε στον κόσμο; Παίρνεις το παιδί και το κόβεις στη μέση, παίρνει ο ένας το ένα κομμάτι κι ο άλλος, το άλλο; Φυσικά και όχι. Όμως πολλές φορές, πιάνεις τον εαυτό σου να αισθάνεται έτσι…

Σε πολλές περιπτώσεις, ενώ η ανύπαντρη μητέρα είναι μια πραγματικότητα σήμερα, μπαίνει ωστόσο κάτω απ’ το χαλί και αρκετοί κάνουν σαν να μην υπάρχει.

Πρίν 3 χρόνια, στα 41 μου, επέλεξα να φέρω μόνη μου ένα παιδί στον κόσμο. Στην αρχή, η  απόφασή μου αυτή, περιελάμβανε όλη την ιδέα της πυρηνικής οικογένειας, δηλαδή εγώ ένας μπαμπάς και το παιδί. Σύντομα όμως, ήταν περισσότερο από ξεκάθαρο πως δεν γινόταν οπότε ξεκίνησα για το ταξίδι της μητρότητας, μόνη μου.

Εντελώς απροσδόκητα, μαζί με την απόφασή μου, βρέθηκα αντιμέτωπη με διάφορες κοινωνικές παρερμηνεύσεις για το πώς θα έπρεπε να είναι και υποτίθεται ότι είναι η μητρότητα. Μπήκα σε όλο αυτό εντελώς αφελής. Δεν ήμουν προετοιμασμένη για το γεγονός ότι ως έγκυος θα ήμουν ένας τεράστιος αποδέκτης πληροφοριών σχετικά με το πώς πρέπει να είναι η ζωή μιας γυναίκας στην εγκυμοσύνη.  Για παράδειγμα, συνάντησα τυχαία στο δρόμο μια συμμαθήτριά μου από το Πανεπιστήμιο και όταν με είδε έγκυο, είπε «Αααα συγχαρητήρια, δεν ήξερα ότι παντρεύτηκες!». Και αυτό το σχόλιο δεν ήρθε από έναν απλό καθημερινό άνθρωπο που έχει στο μυαλό του το «κλασσικό» μοντέλο οικογένειας, αλλά από κάποιον με διδακτορικό που έχει ως αντικείμενο εργασίας του, την οικογένεια…

Ένα από τα πιο δύσκολα μαθήματα που πήρα καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου ως μόνη μαμά, ήταν ότι ο κόσμος δεν θα με αποδεχόταν όπως φανταζόμουν και ότι σίγουρα δεν θα ήμουν μέρος του συνόλου. Ο κόσμος βλέπει μια έγκυο γυναίκα μισή και ποτέ ολόκληρη. Ανεξάρτητα από το αν πηγαίνεις στον οδοντίατρο ή στο νοσοκομείο ή σε μια καφετέρια, πάντα για τον κόσμο θα υπάρχει ένας αόρατος άντρας που περπατάει δίπλα σου και ονομάζεται «Σύζυγος». Εγώ όμως δεν είχα σύζυγο.

Όλοι τον έβλεπαν αυτόν τον αόρατο σύζυγο δίπλα μου εωσότου ξεκαθάριζα πως δεν υπάρχει οπότε στα πρόσωπα των ανθρώπων, εμφανιζόταν ένα τεράστιο ερωτηματικό. «Τι εννοείς δεν υπάρχει σύζυγος;»,  «Τι εννοείς δεν έχεις φίλο;» ή «Καλά το παιδί δηλαδή πώς το έκανες;» με ρωτούσαν σιωπηρά. Η πιο συνηθισμένη ερώτηση ήταν «Καλά πώς γίνεται αυτό;».  Δεν απαντούσα κυριολεκτικά, βασικά δεν εξηγούσα. Σε αυτές τις ερωτήσεις, απαντούσα με μια φράση «Έκανα σεξ».

Όποτε ο πατέρας του παιδιού μου κι εγώ, πηγαίναμε κάπου (π.χ. στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού) και λέγαμε ότι δεν μένουμε μαζί, έβλεπες την έκπληξη στα πρόσωπά τους. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσες φορές με αποκάλεσαν με το επίθετο του πατέρα του παιδιού μου, επειδή το δήλωνα σε διάφορες αιτήσεις και χαρτιά. Όταν γέννησα και η κόρη μου ήταν 2 μηνών, πήγαμε με τον κολλητό μου, για φαγητό οι τρείς μας. Η σερβιτόρα που έφερε τη παραγγελία, μας είπε να μας ζήσει αλλά και πόσο έμοιαζε το παιδί μου, στον κολλητό μου. Κι ενώ ήταν μια ευχάριστη στιγμή, ένας λόγος να αστειευτούμε μεταξύ μας, ένα κομμάτι του εαυτού μου μέσα μου έκλαιγε. Γιατί δεν έχει κάθε οικογένεια μια μαμά, έναν μπαμπά και 2 παιδιά και μακάρι μια μέρα ο κόσμος να το καταλάβει…

Πηγή:  http://www.scarymommy.com/

Θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς!
Στείλε μας email στο info@singleparent.gr ή βρες  μας, στη σελίδα μας στο facebook εδώ.
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική. Τα ονόματα της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας, δεν απεικονίζουν τα πραγματικά.