Το κακό με τα παραμύθια είναι ότι τελειώνουν τη μέρα του γάμου…

0

Μια φορά και έναν καιρό,ήταν η μαμά που γνώρισε τον μπαμπά,παντρεύτηκαν και…ΔΕΝ ζήσαν αυτοί καλα και εμείς καλύτερα. Αυτό ειναι το κακό με τα παραμύθια.Τελειώνουν τη μέρα του γάμου.Κανείς δε νοιάστηκε για το τι γίνεται μετά.Κάπως έτσι την πατήσαμε και εμείς που δεν αναρωτηθήκαμε ποτέ για τη συνέχεια!

Και έρχεται η στιγμή που με τη χρυσόσκονη που σου απόμεινε,γίνεσαι αόρατη.
Απ’ ολη ετούτη τη μαγεία,εσένα σου λαχε αυτό.
Αόρατη.

Είσαι εκεί μα δε σε βλέπει,δε σε αγγίζει,δε σε νοιάζεται.
Προσπαθείς όμως,δε τα παρατάς.
Ίσως να αλλάξεις χτένισμα. Απ’την άλλη ίσως βοηθούσαν νεα εσώρουχα.Θα μπορούσε βέβαια το ξόρκι να λυθεί με τη συζήτηση ή την καλή μαγειρική. Αλλά καταλήγεις να τρως μόνη με τα καινούρια εσώρουχα και τα όμορφα μαλλιά να αναρωτιέσαι αν φταις εσύ.Τι κάνεις λάθος.
Μήπως παχυνες ας πούμε.Ίσως και να μην πλένεις καλα τα πιάτα.Η αλήθεια ειναι πως ο μικρός σκορπάει παντού τα παιχνίδια του και δεν προλαβαίνεις να τα μαζέψεις πάντα.Ειναι ενοχλητική η ακαταστασία.

Δεν είσαι αρκετή πια.Δεν είσαι για κείνον και ξαφνικά ούτε και για σένα.
Δε σε υπολογίζει.Θα αργήσει το βράδυ να γυρίσει και δε θα τηλεφωνήσει.
Νιώθεις μισή. Αυτοεκτίμηση στα πατώματα.
Στη συνεχή σου προσπάθεια να γίνεις κατι άλλο,κατι καλύτερο για κείνον,χάνεις τον εαυτό σου.
Δε μπορείς να χαρείς το παιδί σου,γιατί δεν είσαι ‘εκει’.

Δεν ειναι δίκαιο να μείνεις σε έναν ρημαγμένο γάμο ούτε για το τι θα πει ο κόσμος,ούτε γιατί νομίζεις πως αυτό ειναι το καλύτερο για το παιδί σου.
Δεν ειναι δίκαιο για σένα.
Κάπου εκεί στα χαλάσματα θα τρεμοσβηνει μια φωτεινή επιγραφή πάνω από μια πόρτα.Η ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ.
Ειναι μια βαριά σιδερένια πόρτα που χρειάζεται όλη τη δύναμη σου για να ανοίξει.
Αφού ζυγισεις καλα τα υπέρ και τα κατά,ύστερα από ώριμη σκέψη,και αφού εξαντλήσεις κάθε προσπάθεια,δοκίμασε να τη σπρωξεις.

Ο δρόμος που κρύβεται από πίσω δεν ειναι στρωμένος με ροδοπέταλα.Και αφού τελείωσε και το παραμυθάκι να σαι σίγουρη πως δε θα έχει ξεμείνει καμία καλή νεράιδα να μεταμορφώνει τις κολοκύθες σε άμαξες.
Αλλά δε θα τις χρειαστείς.Θα βρεις συμμάχους και υποστήριξη και θα αντλείς δύναμη από το χαμόγελο του παιδιού σου.

Δε χρειάζεται προετοιμασία.Την κατάλληλη στιγμη εφοδιαζομαστε με τοσο κουράγιο και δύναμη που μας ειναι αδιανόητο να σκεφτούμε που κρύβουμε τόσο σθένος.
Και η ζωή ειναι εκεί.Μας κλείνει το μάτι.Μας καλεί να τη ζήσουμε.Να τη χρωματισουμε με τα δικά μας χρωματα και να δείξουμε και στα παιδιά μας να το κάνουν.
Και θα ειναι χαρούμενα που θα παίρνουν αγάπη από ευτυχισμένους γονείς.
Ίσως πάρει καιρό να αγγίξουμε πάλι την ευτυχία.Αλλά ας είμαστε αισιοδοξοι.
Κάποια στιγμή θα αρχίσει να γράφεται ένα νέο παραμύθι και για μας.
Με ωραίο χοντρό εξώφυλλο και πολλές σελίδες.Με καλλιγραφικα σκούρα γράμματα.Και δεμένο γερά.Που να μην σχιζονται οι σελίδες.
Μα το πιο σημαντικό θα ειναι να έχει αυτή τη φορά ένα υπέροχο happy ending από αυτα που γράφονται μετά από πολλά χρόνια αγάπης και αφοσίωσης!

Αλίκη

Με τον πρώτο μου έρωτα ήθελα να τα ζήσω όλα.Και τα έκανα όλα γρήγορα. Αρραβώνα, εγκυμοσύνη, πολιτικό γάμο, συμβίωση, τη γέννηση του μικρού μου, θρησκευτικό γάμο. Για να βρεθώ στα 25 μου χωρισμένη με παιδί!  Ήταν δύσκολη απόφαση αλλά δε θα σπαταλούσα τη ζωή μου με κάποιον που ξαφνικά δεν ενδιαφερόταν για μας. Πέρασα λοιπόν πολλά στάδια σε αυτή τη σχέση και στο τέλος βγαίνω κερδισμένη. Δυνατότερη και περήφανη που βγήκα από αυτό το αδιέξοδο.  Και το μεγαλύτερο κατόρθωμα μου να είναι πως είμαι δίπλα στο αγοράκι μου και με ότι μέσα διαθέτω του προσφέρω το καλύτερο. Και πάνω από όλα αγάπη. Ατέλειωτη και χωρίς όρους.
Όσο για μένα κάθε τόσο βρίσκω και ενα από τα κομμάτια μου και φτιάχνω σιγά σιγά τον εαυτό μου απο την αρχή.
Το άλλο μου μισό δε το έχω βρει ακόμα και θέλω να πιστεύω πως δε το βρήκα λόγω προτεραιοτήτων και όχι επειδή δεν υπάρχει!

Η Αλίκη είναι η νέα μας blogger και άρθρα της θα μπορείς να διαβάζεις στη κατηγορία Blogs, του SIngleparent.gr Περιμένουμε τα σχόλια και πάνω απ’ όλα το θερμό σου καλωσόρισμα!!