Μήπως είσαι χωρισμένη και κοιτάς τους εραστές; Μήπως δεν του μαγειρεύεις κι όλο τρώει κοτομπουκιές;

0

Διαβάζω σχεδόν κάθε μέρα, όλη μέρα, για χωρισμένους γονείς που επειδή ο ένας δεν το παίρνει απόφαση ότι πάει πάπαλα τελειώσαμε λοιπόν και τί να πούμε, κάνει σκοπό της ζωής του να βγάλει τη Παναγία και όλα τα εξαπτέρυγα στον άλλον γονιό, μέσω ποιανού άλλου; Του παιδιού φυσικά! Ναι ναι του παιδιού που υπεραγαπάει γιατί είναι και γαμώ τους/τις πατεράδες/μανάδες και θέλει το καλό του. Και το καλό του παιδιού για τον μέσο Βαλκάνιο πρώην σύζυγο, είναι μόνο ένα: Να μην χωρίζουν οι γονείς του!

Τί; Σκοτώνονται; Άντε καλέ! Επειδή πέταξαν εκεί δύο βάζα και μπροστά στο παιδί, αυτή τον αποκάλεσε μ@κα κι αυτός π@να; «Αγάπη δίχως πείσματα δεν έχει νοστιμάδα» ή «Αυτοί μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε» και «Εμείς στην εποχή μας ό,τι χάλαγε δεν το πετάγαμε, το φτιάχναμε» κλπ. Έχει βγάλει ο λαός μας πολλές τέτοιες π@π@ριές για ρητά και παροιμίες που δικαιολογούν το κέρατο, το ξύλο, τους καυγάδες κ.ο.κ. Όρεξη να΄χεις και μεγάλο χαλί. Να τα χωράς από κάτω!

Από τη Κυριακή Χαριτάκη

Τί λέγαμε; Α ναι! Για το παιδί που περνάει απ’ το ταμείο για λογαριασμό του γονιού και μαζί του λιναριού τα πάθη. Όπερ σημαίνει ότι όσο ήσασταν παντρεμένοι, το παιδί μπορούσε να τρώει κοτομπουκιές. Και πιτόγυρο και κρουασάν και μπέργκερ απ’ τα Goody’s, και τις μύξες του αν ήθελε. Τώρα όμως που ζήτησες διαζύγιο και ζεις μόνη σου με το παιδί, θα πεις το σουβλάκι, ντολμαδάκι. Και θα το φτιάχνεις κάθε μέρα, ζεστό και σπιτικό, ό,τι και να γίνει, όσο και να δουλεύεις,  όσο ψόφια από τη κούραση και αν είσαι. Και η χώρα ακόμη αν σταματήσει να κάνει βόδια εισαγωγή (γιατί έχουν ήδη παντρευτεί αρκετά από δαύτα) εσύ θα κόβεις τον λαιμό σου να βρίσκεις αμπελόφυλλα, Φλεβάρη μήνα.

12615734_1801311460096234_3825893479822135344_oΌχι επειδή το παιδί πρέπει να τρέφεται σωστά και να παίρνει βιταμίνες αλλά γιατί το ντολμαδάκι είναι μεγάλη κατίνα και μπορεί ανα πάσα ώρα να σε μαρτυρήσει. Τουτέστιν, τώρα που χωρίσατε, ή έχεις το μυαλό σου στους γκόμενους γι’ αυτό δεν μαγειρεύεις κάθε μέρα ή το έχεις στο παιδί και γυρνάς κάθε πρωί, τη σούβλα στο μπαλκόνι (τσουγκρίζοντας αντί γι’ αυγά, το ξεροκέφαλο του/της πρώην).

Φυσικά αυτή η νοοτροπία του τύπου «ο μπάτσος είναι όργανο-το βιολί είναι όργανο-ο μπάτσος είναι βιολί», επεκτείνεται και σε άλλα ζητήματα.

  • Όσο ήσασταν παντρεμένοι, το παιδί μπορούσε να κολλάει και ένσημα στη τηλεόραση, τώρα όχι.
  • Όσο ήσασταν παντρεμένοι, το παιδί δεν πείραζε αν μια μέρα δεν πήγαινε στη παιδική χαρά ή αν ένα βράδυ κοιμόταν λίγο πιο αργά, τώρα πειράζει.
  • Όσο ήσασταν παντρεμένοι, το παιδί μπορούσε να μένει και κανένα βράδυ στους παππούδες, τώρα όχι.
  • Όσο ήσασταν παντρεμένοι, τα νυχάκια του παιδιού μπορούσαν να μαζέψουν και λίγες βρωμίτσες, παιδί είναι με πλαστελίνες παίζει, όσο και να του τα καθαρίσεις, την άλλη μέρα θα βρωμίσουν πάλι. Τώρα όμως όοοοοχι κ@ργιολάκι, να το πηγαίνεις το παιδί για μανικιούρ ημιμόνιμο και ακρυλικό, και να παρατήσεις τη δουλειά σου, ορίστε μας. Έλα μωρέ που ήρθε ο λογαριασμός της ΔΕΗ 400 ευρώ, σιγά! Θα τον πληρώσεις με σπανακόπιτα και λέγκο…

740_%cf%83%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%b1_01Αυτά που ήξερες, να τα ξεχάσεις! Για να δικαιώσεις την απόφασή σου και να αποδείξεις ότι αυτό το διαζύγιο το κέρδισες με το σπαθί σου, πρώτη των πρώτων επειδή είχες πρόγραμμα, πρέπει να κάνεις το σπίτι σου, αίρεση των Amish, όπου το παιδί θα τρώει κάθε μέρα ντολμαδάκια, καρβέλι ζυμωτό κι αυγά απ’ το χωριό, θα διαβάζει μόνο Προς τη Νίκη, θα πηγαίνει παιδική χαρά και δυο φορές τη μέρα και θα κοιμάται απ’ τις 7 αφού πρώτα, σου κρατήσει τη ρόκα να γνέσεις τη κόπια από το περιοδικό «Σταυροβελονιά κι εργόχειρο». Ποιά κάμερα κοιτάω;

Πέρα από τη πλάκα λοιπόν, πρέπει να καταλάβουμε, ότι ειδικά μετά το διαζύγιο, η νέα οικογένεια δεν χρειάζεται κλιμάκιο όπου ο ένας θα προσπαθεί να βρει το λάθος στο καινούριο πρόγραμμα του άλλου, ούτε τα παιδιά έχουν ανάγκη από επιθεωρητές, που θα περνάνε το φαί τους, ISO.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από ποιοτικό παιχνίδι, ποιοτικό χρόνο, ποιοτικό φαγητό και ποιοτικό τρόπο ζωής κυρίως όμως, έχουν ανάγκη από ποιοτικούς γονείς. Στο τέλος της ημέρας, με γάμο ή χωρίς, καλό είναι να θυμάσαι πως εσύ τη διάλεξες για μάνα του παιδιού σου κι εκείνη για πατέρα του. Και γι’ αυτή σας την επιλογή, δεν φταίει το παιδί!