Δεν θέλω να είμαστε μαζί. Οικογένεια θέλω να είμαστε!

3

…και παγώνεις μέσα σου. Και φτάνεις στο τέλος. Νιώθεις ένα φόβο, μια λύπη και μια λύτρωση. Η μεταφορική έρχεται να πάρει τα πράγματά σου και αφήνεις τα κλειδιά σου (του), στο τραπεζάκι του χωλ. Του ζήτησες να μην είναι εκεί τη μέρα που έφευγες, για να αποφύγεις να κοιτάξεις πίσω. Για να αποφύγεις να πισωγυρίσεις αφού ξέρεις μέσα σου πως αυτό ήθελες, γι’ αυτό πάλευες τόσο καιρό. Για να αποφύγεις τις υστερίες και τα δράματα. Μισείς τους αποχωρισμούς. Τους χωρισμούς αναγκάστηκες να τους αγαπήσεις για να ζήσεις!

Από τη Κυριακή Χαριτάκη

Τώρα πάτε στο σχολείο χωριστά. Οι δασκάλες σε ρωτάνε γιατί δεν έρχεται «ο σύζυγος» και απαντάς «Ε..έχουμε χωρίσει». Παγώνουν και σε κοιτούν συγκαταβατικά, σαν να τους είπες πως αρρώστησες. 

Τώρα τρώτε χωριστά. Όπως τρώγατε και παντρεμένοι.
Βγαίνετε χωριστά. Όπως βγαίνατε και παντρεμένοι.
Γελάτε με φίλους και όχι μεταξύ σας. Όπως και παντρεμένοι.
Πάτε το παιδί στη παιδική χαρά, ο καθένας χωριστά. Όπως και παντρεμένοι.

Δείτε σχετικά: Παντρεμένη και ερωτευμένη. Με άλλον…

Τίποτα δεν αλλάζει μετά το διαζύγιο, όταν ο γάμος γίνεται σπυρί που περιμένει από ώρα σε ώρα να σπάσει για να βγει το πύον. Το μόνο που αλλάζει είναι οι κοινοί λογαριασμοί. Το παιδί που κοιμάται τις μισές μέρες στο μπαμπά και τις μισές στη μαμά. Η βέρα στο δεξί. Μια στιγμή…ποιά βέρα; Δεν αγοράσατε ποτέ βέρες. Η αγάπη και ο γάμος, δεν θέλουν βέρες για να δέσουν. Η ελευθερία και η δέσμευση, δεν είναι στα χαρτιά. Είναι μόνο στο μυαλό. Ξέρω χρόνια παντρεμένους που είναι αλλού. Που βρίσκονται ολόκληροι αλλού. Που στα χαρτιά λέει όνομα συζύγου μα στη καρδιά λέει άλλο όνομα. Ή δεν λέει κανένα. Ή δεν υπάρχει ούτε καρδιά…

670px-Deal-With-Divorced-Parents-Step-3Το παιδί…το παιδί ρωτάει. Που είναι ο μπαμπάς, που είναι η μαμά, γιατί δεν είστε μαζί. Φταίει εκείνο; Όχι φταίει που μαλώνατε. Ε, τότε γιατί δεν σταματούσατε να μαλώνετε; Εκείνο όταν μαλώνει με το φίλο του τον Άγγελο, πάει ο καθένας στο καρεκλάκι του και μετά παίζουν ξανά μαζί. Γιατί όχι κι εσείς;

Γιατί εμείς δεν έχουμε θέση ο ένας στη ζωή του άλλου. Δεν έχουμε άλλα καρεκλάκια. Μας τελείωσαν.

Οι γονείς ρωτάνε. Γιατί χωρίσατε, μήπως να το ξανασκεφτείτε για χάρη του παιδιού, τί υπέμενα εγώ από τον πατέρα σας για χάρη σας να ήξερες, νέα μόδα τώρα χωρίζετε και γυρνάτε από δω κι απο κει. Οι γονείς. Ένα κάλτ τηλεοπτικό πρόγραμμα που θες να βάλεις στο mute αλλά να αφήσεις την εικόνα πίσω σου να παίζει. Για το τάπερ που θα σου φέρουν όταν δεν θα έχεις χρόνο να μαγειρέψεις, για το παιδί που θα σου κρατήσουν όταν θα θελήσεις να βγεις, για τη στήριξη που θα σου δώσουν, παρά τις αντιρρήσεις τους.

Διαζύγιο. Νιώθεις ένα φόβο και μια αγωνία για το αύριο. Ξέρεις ότι θα είσαι καλύτερα, αλλά δεν θέλεις να πονέσεις. Όπως όταν πρέπει να ιδρώσεις για να αδυνατίσεις. Χωρίς πόνο τίποτα όμορφο δεν γίνεται. Νιώθεις ένα σφίξιμο στο στομάχι όπως όταν ερωτεύεσαι. Και είναι έρωτας. Μ’ εσένα.

Τα Σαββατοκύριακα, ο σύζυγος που ήταν κάποτε στο καναπέ του σπιτιού ΣΑΣ, τώρα βρίσκεται στη πόρτα του σπιτιού ΣΟΥ, για να πάρει το παιδί ΣΑΣ. Γιατί τα σπίτια, οι πόρτες, οι συνήθειες άλλαξαν, χωρίστηκαν, μα το παιδί ήταν, είναι και θα μείνει για πάντα , ΣΑΣ!

Το παιδί δεν φοράει τη τσάντα του μόνο για το σχολείο, τη φοράει και άλλες μέρες όταν είναι να πάει στον μπαμπά.
Έρχεται νευριασμένος και σου κάνει θέμα για τη διατροφή, τη παιδίατρο, κάτι που κατά τη γνώμη του δεν έκανες καλά, κάτι που τον ενόχλησε. Το παρελθόν σου ζωντανεύει σε κάθε σας συνάντηση και δικαιώνει την απόφασή σου, να τελειώνετε. Γιατί αν δεν το έπαιρνες απόφαση, εκείνος ακόμα θα βρισκόταν μπροστά στον καναπέ κι εσύ στο laptop, απομεινάρια ενός γάμου που κανένας δεν πετούσε στα σκουπίδια.

Του κάνεις νόημα με τα μάτια να σταματήσει μπροστά στο παιδί, θα τα πείτε στο τηλέφωνο. Ευτυχώς καταλαβαίνει, και το κόβει. Φεύγοντας, πικρόχολα σου λέει «εσύ ήσουν αυτή που δεν ήθελε να είμαστε μαζί». «Δεν θέλω να είμαστε μαζί. Οικογένεια θέλω να είμαστε!» του απαντάς. Δεν έχει τίποτα να σου πει γι’ αυτό, κι εκείνος το ίδιο θέλει. Κρατάει το παιδί ΣΑΣ από το χεράκι και φεύγουν προς τις σκάλες, τραγουδώντας ένα μικρό αστείο τραγουδάκι. Ένα Σαββατοκύριακο χωριστά, μόλις ξεκίνησε!

Κυριακή Χαριτάκη

Θες να μας πείς τη γνώμη σου; Κι εμείς! Μπορείς να αφήσεις το σχόλιό σου στο τέλος του κειμένου ή να γνωρίσεις και να ανταλλάξεις απόψεις και με άλλους μονογονείς στη σελίδα μας στο facebook, εδώ.
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική. Τα ονόματα και άλλα στοιχεία αλλάζονται για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας, δεν απεικονίζουν τα πραγματικά. Σχόλια προσβλητικά και επιθετικά δεν θα δημοσιεύονται!