Χώρισα την γυναίκα της ζωής μου, γιατί ανακάλυψα ότι είμαι gay

0

Τα τελευταία πέντε χρόνια ξέρω ότι είμαι gay. Φυσικά πάντα ήξερα ότι είμαι διαφορετικός, αλλά όταν γνωρίζεις το άλλο σου μισό στα 18, και είναι γυναίκα, το πρώτο που θα σκεφτείς είναι » Σε ευχαριστώ θεέ μου, που δεν είμαι gay τελικά!»

Ήμασταν παντρεμένοι για λίγο καιρό, όταν ξεκίνησα να καταλαβαίνω πράγματα για την σεξουαλικότητα μου. Μόλις το κατάλαβα το πρώτο που έκανα ήταν να το πώ στην γυναίκα μου. Έτσι λοιπόν ξεκίνησε ένα μεγάλο αναπάντεχο ταξίδι, που η Κατερίνα και εγώ επιλέξαμε να κάνουμε μαζί. Οι λεπτομέρειες του είναι προσωπικές και δεν είναι όλες δικές μου για να τις μοιραστώ. Αυτή η διαδρομή ανήκει σε εμένα και εκείνη, και μας διαμόρφωσε σαν ανθρώπους, γονείς, φίλους και εραστές.

Το μόνο που μπορώ να πώ για όλο αυτό είναι το εξής: Αυτό που μπορεί να ήταν μια απλή επιλογή, ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που πήρα ποτέ. Μόλις συνειδητοποίησα ότι είμαι gay, είχα δύο επιλογές : Να πεθάνω – να απορρίψω τον εαυτό μου και την υγεία μου, ίσως και να έκανα κάτι πιο τραγικό αλλά έτσι θα άφηνα τα παιδιά μου χωρίς πατέρα, ή να μιλήσω σε όλους γι αυτό με την ελπίδα ότι θα έχω την αγάπη και την υποστήριξη των δικών μου ανθρώπων. Όπως είπα και πριν, φαίνεται σαν μία εύκολη απόφαση.

Παρόλα αυτά για πολλά χρόνια διάλεξα την πρώτη επιλογή, απέκτησα άσχημες συνήθειες και έπεσα σε κατάθλιψη. Οπότε πως βρέθηκα να είμαι με την Κατερίνα σε αυτή τη θέση; Τι άλλαξε;

Η αλήθεια είναι ότι δεν άλλαξε τίποτα, απλά πλέον ήμασταν έτοιμοι.

Δεν θέλω να δώσω την εντύπωση ότι είναι κάτι εύκολο, ή ότι τα έχουμε προβλέψει όλα. Έχουμε και οι δύο βαθιά, περίπλοκα συναισθήματα που γεννήθηκαν σε ένα γάμο ο οποίος όμως έκρυβε ένα μεγάλο μυστικό. Όταν η αγάπη δεν ήταν αρκετή για να μας κρατήσει μαζί, μας διευκόλυνε στις στιγμές των μεγάλων συγκρούσεων.

Τα παιδιά μας είναι υπέροχα. Προσπαθούν να χωνέψουν την πληροφορία με τον δικό τους τρόπο, αλλά επίσης δείχνουν τα πραγματικά τους συναισθήματα. Διώχνουν μακρυά όλα τα άσχημα και δείχνουν κατανόηση.

Σήμερα πέτυχα κατά λάθος την Κατερίνα σε ένα μαγαζί. Γελάσαμε δυνατά και αγκαλιαστήκαμε. Είχε πάρει ένα απαίσιο μαξιλαράκι για τον καναπέ και είμαι σίγουρος ότι το βάζο που κρατούσα της φαινόταν γελοίο. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη που την είδα, έστω και κατά λάθος.

Καθώς γύρναγα στο αυτοκίνητο μου, κατάλαβα ότι ένιωθα αρκετά κιλά ελαφρύτερος επειδή είχα πεί την αλήθεια. Ξαφνικά ήρθε δίπλα μου, μου έπιασε το χέρι και με ρώτησε, αν ήμουν ευτυχισμένος όπως και εκείνη.

Και η αλήθεια είναι ότι ναι, ήμουν.

Πηγή : http://www.scarymommy.com/