Όταν η σχέση του παιδιού με τη μητριά, θυμώνει τη μαμά!

0

Το διαζύγιο και ο χωρισμός είναι μία δύσκολη κατάσταση αλλά ακόμη πιο δύσκολη είναι η στιγμή που οι γονείς αυτοί ξαναπαντρεύονται και κάνουν νέες οικογένειες. Ο κόσμος των μητριών, των πατριών, των ετεροθαλών αδελφών και των μικτών οικογενειών είναι δύσκολος για ένα παιδί το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει ένα σωρό θέματα. Πολλές φορές τα παιδιά και οι έφηβοι δεν ενδιαφέρονται για τον/την σύντροφο των γονιών τους οπότε πλήττεται και η δυναμική της νέας μικτής οικογένειας.

Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις που τα παιδιά και οι έφηβοι τα πάνε μια χαρά με τους συντρόφους των γονιών τους, κάτι που κάνει τη μετάβαση ευκολότερη αλλά όχι πάντα. Μερικές φορές ο άλλος γονέας αποδοκιμάζει τη σχέση του παιδιού του με τη μητριά ή τον πατριό σε σημείο να εναντιώνεται στο παιδί. Μερικές φορές ο γονιός μπορεί να πεί στο παιδί ότι η φιλία του παιδιού με τον σύντροφο του άλλο γονέα, είναι προδοσία. Αυτές οι δηλώσεις και οι συμπεριφορές φέρνουν το παιδί σε άσχημη θέση και δυστυχώς κάτι τέτοιο συμβαίνει πολύ πιο συχνά απ’ ότι νομίζετε!

Επομένως, τι μπορεί να κάνει το παιδί όταν συμπαθεί τον/τη σύντροφο του ενός γονέα και η μαμά ή ο μπαμπάς, του κάνει τη ζωή δύσκολη; Οι παρακάτω ιδέες θα βοηθήσουν πολλά παιδιά!

  • Πρώτον, το παιδί πρέπει να κατανοήσει και να αποδεχτεί ότι έχει το δικαίωμα να αγαπάει και τους δύο γονείς αλλά και το δικαίωμα να συνυπάρχει με τους νέους συντρόφους των γονιών του. Οι γονείς δεν πρέπει να βάζουν το παιδί στη δεινή θέση να διαλέγει ανάμεσά τους ή ανάμεσα στον έναν γονέα και στο σύντροφο του άλλου. Είναι πιθανό το παιδί να έχει σχέσεις με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και είναι στο χέρι του να κάνει τους γονείς να το καταλάβουν και να το αποδεχτούν. Αυτό σημαίνει πως το παιδί πρέπει να κάνει μερικά βήματα προκειμένου να βοηθήσει τους γονείς να δουν τη κατάσταση πιο καθαρά και να προσαρμοστούν καλύτερα, χωρίς εκείνο να βρίσκεται στη μέση.
  • Το παιδί πρέπει να προσπαθήσει να καταλάβει τι περνάει ο γονιός τους. Δεν είναι υποχρεωμένο να αποδέχεται μια τέτοια συμπεριφορά αλλά καλό είναι να προσπαθήσει να δεί τα πράγματα και λίγο από τη πλευρά του γονέα. Εάν μπορέσει να κατανοήσει το φόβο και τον πόνο που αισθάνεται ο γονιός του, θα είναι και πιο εύκολο να προσεγγίσει την κατάσταση πιο αποτελεσματικά. Για παράδειγμα εάν ο γονιός φοβάται πως η σχέση του παιδιού του με τον σύντροφο του άλλου γονέα, θα είναι αιτία για να χάσει το παιδί του, το παιδί μπορεί να τον διαβεβαιώσει ότι επειδή συναναστρέφεται τον πατριό ή τη μητριά, δεν σημαίνει πως τον αγαπάει λιγότερο.
  • Το παιδί πρέπει να έχει μία ανοιχτή συζήτηση με τον γονιό που έχει το πρόβλημα και να προσπαθήσει να βγάλει από την κουβέντα τους, του συναισθηματισμούς. Εάν το παιδί θεωρεί αδύνατο να μιλήσει με τον γονιό χωρίς να τσακωθούν, μπορεί να του στείλει ένα γράμμα ή email όπου θα του εξηγεί πως η νέα του σχέση με τον σύντροφο του άλλου γονέα, δεν σημαίνει πως τον αντικαθιστά. Επίσης το παιδί μπορεί να εκφράσει το πώς αισθάνεται όταν ο γονιός αμφισβητεί τη πίστη του απέναντί του, να του εξηγήσει πως η σχέση με τη μητριά ή τον πατριό, είναι διαφορετική από τη δική τους και ότι η ζωή του είναι ευκολότερη όταν οι σχέσεις με τους θετούς του γονείς είναι καλές.
  • Το παιδί πρέπει να κρατήσει τις λεπτομέρειες για τον εαυτό του. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κρατάει μυστικά από τους γονείς του ωστόσο μπορεί να αποφύγει να μοιραστεί όλες τις λεπτομέρειες της σχέσης του με το/τη σύντροφο του άλλου γονέα. Εάν για παράδειγμα το παιδί πέρασε πολύ καλά στις διακοπές του με τη μητριά, μπορεί να το πεί στη μητέρα του χωρίς όμως να της πεί και για τα βράδια που καθόντουσαν μέχρι τις 03.00 το πρωί και γελούσαν λέγοντας ιστορίες.
  • Το παιδί δεν πρέπει ποτέ να συγκρίνει τον γονιό του με τον πατριό ή τη μητριά. Σχόλια όπως «Δεν είσαι τόσο καλός όσο ο νέος μου μπαμπάς» για παράδειγμα, κόβουν σαν μαχαίρι και επιβεβαιώνουν τους φόβους και τις ανασφάλειες του γονέα.
  • Το παιδί πρέπει να δώσει χρόνο. Όσο χρειάστηκε για να τα βρεί με τη μητριά ή τον πατριό, άλλο τόσο μπορεί να χρειαστεί και ο γονιός προκειμένου να αποδεχτεί τη σχέση του παιδιού του με τον/τη σύντροφο του άλλου γονέα αλλά και το γεγονός ότι το παιδί έχει πλέον μια καινούρια γονεική φιγούρα στη ζωή του.

Οι γονείς μπορεί να μην αποδεχτούν ποτέ πλήρως τη σχέση του παιδιού τους με τον σύντροφο του/της πρώην. Ωστόσο με υπομονή και προσπάθεια, το παιδί μπορεί να καλυτερεύσει την κατάσταση. Στην τελική δεν είναι το παιδί εκείνο που διάλεξε να βρίσκεται σε αυτή τη θέση και το γεγονός ότι μέσα από μία λαβωμένη κατάσταση, έχει δημιουργήσει νέες σχέσεις, μόνο θετικά μπορεί να το δεί κανείς. Κι αυτό είναι στο χέρι των γονιών να το αποδεχτούν!

http://iamachildofdivorce.com