Δεν είναι λάθος να φιλιέστε με τον σύντροφό σας μπροστά στο παιδί

0

Είμαι 49 ετών και έχω γνωρίσει μια γυναίκα 38 ετών. Έχουμε και οι δύο παιδιά, η κόρη μου είναι 12 ετών και η δική της κόρη 7. Πρόσφατα η σύντροφός μου, μου είπε πόσο την έχει τραυματίσει το γεγονός ότι ο μπαμπάς και η μαμά της είχαν οικειότητα μπροστά της επομένως δεν είναι άνετη με το να φιλιόμαστε ή να αγκαλιαζόμαστε μπροστά στα παιδιά, ακόμη κι αν αποφασίσουμε να παντρευτούμε. Έστω κι ένα μικρό φιλί ή το κράτημα του χεριού μπροστά στα παιδιά, τη φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση, οπότε κι εγώ κρατώ αυτές τις εκδηλώσεις αγάπης για όταν είμαστε οι δυο μας. Είμαι όμως τρομερά προβληματισμένος. Μήπως πρέπει να δούμε κάποιον ειδικό;
Πάνος

Αγαπητέ Πάνο,

Κάθε ζευγάρι διαπραγματεύεται το πόσο άνετα νιώθει ο ένας ή ο άλλος, στις ιδιωτικές ή δημόσιες εκδηλώσεις αγάπης και είναι σημαντικό που έχετε τέτοιες στιγμές όταν είστε οι δυο σας.

Υπάρχουν ωστόσο δύο θέματα που πρέπει να σκεφτείτε: Πρώτον, ότι είναι γενικά καλό, οι μονογονείς που κάνουν μια καινούρια σχέση, να είναι απολύτως βέβαιοι ότι θα έχουν μέλλον με τον/τη σύντροφό τους. Στα μάτια των παιδιών η εναλλαγή συντρόφων από τη πλευρά του γονέα, όσο φυσιολογική και να είναι για έναν ενήλικα μέχρι να καταλήξει κάπου, είναι ένα ζήτημα που τα μπερδεύει.

Δεύτερον, πρέπει να σκεφτείτε τις ευαισθησίες της συντρόφου σας η οποία φαίνεται να έχει γενικεύσει το σοκ της παιδικής της ηλικίας και να θεωρεί πως αυτό περιλαμβάνει όλες τις εκδηλώσεις αγάπης ανάμεσα σε ενήλικες.

Σίγουρα θα ωφεληθεί η φίλη σας αν μιλήσει με κάποιον ειδικό για δύο λόγους: Αφενός μεν διότι στερεί από τον εαυτό της όλες τις εκδηλώσεις στοργής, παρά μόνο όταν τα παιδιά της δεν είναι μπροστά. Αυτό σημαίνει ότι χάνει μικρές στιγμές επιβεβαίωσης και αγάπης που παρέχουν συναισθηματική τροφή σε κάθε σχέση. Από την άλλη, στερεί από τη κόρη της και τη δική σας, το πρότυπο που πρέπει να έχουν σχετικά με το τι σημαίνει υγιής σχέση, γεμάτη αγάπη και σεβασμό μεταξύ ενηλίκων. Τα παιδιά βλέπουν εσάς ως παράδειγμα προς μίμηση στις μελλοντικές τους σχέσεις και αυτή τη στιγμή βλέπουν δύο ανθρώπους να μην εκδηλώνονται ούτε στο ελάχιστο, με κίνδυνο να θεωρήσουν πως υγιής σχέση=απόμακρη σχέση. Πρέπει λοιπόν να αναρωτηθείτε και οι δύο, αν θέλετε τα παιδιά σας μεγαλώνοντας, να μην κρατιούνται χέρι-χέρι με τους συντρόφους τους, να μην αγκαλιάζονται και να μην φιλιούνται μαζί τους, νιώθοντας παράλληλα πως αυτό είναι το φυσιολογικό.

Τέλος, θα σας πρότεινα να της μιλήσετε. Δεν υπάρχει «σωστή» απάντηση αλλά σίγουρα είναι σημαντικό να πάρετε μια ξεκάθαρη και συνειδητή απόφαση για το πώς επιθυμείτε να προχωρήσετε αντί να αφήσετε μια τραυματική εμπειρία της παιδικής της ηλικίας να καθορίσει το παρόν το δικό σας και της συντρόφου σας.

http://psychcentral.com/