Μεγαλώνοντας ερήμην σου, το παιδί ενός άλλου

0

Ο 42χρονος Patrick Connaro, μηχανικός στο Κολοράντο είχε πάει το γιό του Matthew για baseball όταν άνοιξε η γή και τον κατάπιε.
«Καθώς ο μικρός έπαιζε και του φώναζα για να τον εμψυχώσω, ένας άλλος άντρας στην αντίθετη μεριά της κερκίδας,  εμψύχωνε τον γιό μου πιο δυνατά από εμένα. Όταν γύρισα το κεφάλι για να δω ποιός ήταν αυτός που φώναζε έτσι, αντίκρυσα έναν άντρα, ίδιο με τον γιό μου». Την επόμενη ημέρα ο Patrick Connaro, έκανε τεστ πατρότητας. «Τα αποτελέσματα του εργαστηρίου έδειξαν ότι κατά 99,9% δεν ήμουν εγώ ο πατέρας του Matthew. Κρατούσα στα χέρια μου το χαρτί και δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω…»

Ο Patrick Connaro παραδέχεται ότι η πιθανότητα να μην είναι αυτός ο βιολογικός πατέρας του Matthew, του είχε περάσει από το μυαλό καθώς το παιδί του μεγάλωνε χωρίς καμία απολύτως ομοιότητα με εκείνον. Ωστόσο, κάθε φορά που ρωτούσε τη γυναίκα του για αυτό, εκείνη αρνιόταν να το συζητήσει. Ακόμη κι όταν της έδειξε τα αποτελέσματα του τεστ, η γυναίκα του αρνήθηκε τα πάντα λέγοντας «Αυτό ξέχασέ το!».

Μέχρι σήμερα ο Patrick θυμάται εκείνο το ματς σαν εφιάλτη. Θυμάται πόσο ήθελε να αγκαλιάσει τον γιό του μετά το τέλος του αγώνα και πόσο σοκαρίστηκε όταν είδε έναν άντρα ίδιο με το παιδί του, να φωνάζει και να τον εμψυχώνει. Σαν να βρισκόταν απέναντι από το μεγαλύτερό του εχθρό, σε ένα κατά τα άλλα φιλικό παιχνίδι.

Κάποιοι το ονομάζουν «εξαπάτηση πατρότητας» αλλά ο ακριβής ορισμός είναι «ασυμφωνία πατρότητας». Η διαφορά είναι ότι η εξαπάτηση πατρότητας δίνει έμφαση στο οικονομικό σκέλος του φαινομένου ενώ η ασυμφωνία πατρότητας περιγράφει την αποσύνδεση μεταξύ της πραγματικότητας ενός άντρα και της γενετικής πραγματικότητας. Έρευνες δείχνουν ότι η «ασυμφωνία πατρότητας» συμβαίνει πολύ πιο συχνά από ότι νομίζουμε!

Ύστερα από 67 πρόσφατες μελέτες, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οκλαχόμα ανακάλυψαν ότι τα ποσοστά πατρικής ασυμφωνίας ήταν πολύ υψηλότερα ανάμεσα σε άντρες που είχαν κάθε λόγο να πιστεύουν πως δεν ήταν οι βιολογικοί μπαμπάδες των παιδιών τους. Οι μελέτες αυτές κατέδειξαν ότι 1 εκατομμύριο άντρες διεθνώς, μεγαλώνουν  το παιδί κάποιου άλλου. Συγκριτικά με τα παραπάνω η απιστία από μόνη της μπορεί να συγχωρηθεί. Αλλά εδώ μιλάμε για ένα ψέμα, που αναιρεί τη δέσμευση μιας ολόκληρης ζωής. Χωράει η συγχώρεση σε κάτι τέτοιο;

Υπάρχουν άντρες που πιστεύουν πως το βιολογικό κομμάτι δεν θα έπρεπε να κάνει τη διαφορά και πως η πατρότητα είναι απλώς ένα κοινωνικό κατασκεύασμα. Ένας από αυτούς είναι και ο Patrick Connaro, ο οποίος αρνείται να αφήσει τη γενετική να μπεί ανάμεσα σε εκείνον και τον γιό του. «Είμαι ο μόνος άντρας που γνωρίζει ο γιός μου για πατέρα του. Γιατί να χάσω το δέσιμο και την αγάπη μεταξύ μας; Γιατί να πληγώσω το παιδί μου;» λέει.

Πολλοί άντρες στη θέση του ωστόσο, δεν αισθάνονται το ίδιο. Έρευνες κατέδειξαν ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, έχει «προορίσει» τους άντρες να φροντίζουν τα παιδιά τους ανάλογα με το ποια είναι. Το 2003 για παράδειγμα, ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Albany της Νέας Υόρκης, έβαλαν 20 άντρες και 20 γυναίκες να επιλέξουν ανάμεσα σε διάφορες φωτογραφίες παιδιών, κάποια από τα οποία είχαν παρόμοια εξωτερικά χαρακτηριστικά με όσους συμμετείχαν στην έρευνα. Το τέστ έδειξε ότι οι γυναίκες επέλεξαν παιδιά που τις έμοιαζαν εμφανισιακά και παιδιά που δεν τις έμοιαζαν, ενώ οι άντρες επέλεξαν μόνο τα παιδιά που τους έμοιαζαν!

«Δεν είναι αναπαραγωγικά ωφέλιμο να επενδύεις την ενέργειά σου σε ένα παιδί που δεν φέρει τα γονίδιά σου» εξηγεί η ερευνήτρια Rebecca Burch, Ph.D. «Οι άντρες σε όλη την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, έχουν επενδύσει χρόνο και ενέργεια σε παιδιά που δεν ήταν δικά τους, χωρίς να έχουν κληροδοτήσει τα δικά τους γονίδια στην κοινωνία». Με λίγα λόγια το είδος αυτών των αντρών, εκλείπει και μάλιστα ερήμην τους.

Πρίν επτά χρόνια ο 34χρονος Tony Winbush, έπαιζε μπάλα με τον 5χρονο γιό του στην αυλή του σπιτιού τους, όταν ανακάλυψε ότι δεν ήταν ο βιολογικός του πατέρας. Συγκεκριμένα, του το είπε το ίδιο το παιδί.

«Ήρθε ο γιός μου και μου είπε “Η μαμά μου, μου είπε ότι έχω δύο μπαμπάδες”»
«Αγόρι μου, δεν γίνεται αυτό, μόνο έναν μπαμπά μπορείς να έχεις. Εγώ είμαι ο μπαμπάς σου» του είπα.
«Μα η μαμά μου είπε πως έχω δύο»,  επέμενε το παιδί. Λίγες μέρες μετά ο Tom έκανε τέστ πατρότητας και ένα μήνα από εκείνο το παιχνίδι ποδοσφαίρου με τον γιό του, η οικογένειά τους, έπαψε να υπάρχει. «Με ενόχλησε τόσο πολύ που άρχισα να βλέπω ψυχολόγο» εκμυστηρεύεται ο Tom.

Και ενώ οι άντρες είναι τα πρώτα θύματα της ασυμφωνίας πατρότητας, οι γυναίκες δεν είναι τα μόνα «κακοποιά» στοιχεία της υπόθεσης. Η ασυμφωνία πατρότητας, κάνει τους πάντες να ψεύδονται ακόμη και εκείνους από τους οποίους περιμένουμε την αλήθεια περισσότερο  από οποιονδήποτε άλλον.

Ο 44χρονος Morgan Wise, πολιτικός μηχανικός στο Texas των Ηνωμένων Πολιτειών, μπορεί να μην μάθαινε ποτέ την αλήθεια αν ένα από τα τρία του παιδιά, δεν έπασχε από κυστική ίνωση. Θεωρώντας ότι έχει την ασθένεια και ο ίδιος, έκανε τεστ DNA ώστε να εξακριβώσει ποιές μεταλλάξεις των γονιδίων του, είχε κληρονομήσει ο γιός του James. Το τέστ έδειξε ότι ο Morgan, δεν ήταν ο κομιστής της νόσου, γεγονός που σήμαινε μόνο ένα πράγμα: Ο James δεν ήταν γιός του.
«Σχεδόν έπεσα από την καρέκλα μου» λέει ο Morgan καθώς θυμάται τον γιατρό να του ανακοινώνει το πόρισμα των εξετάσεων και συνεχίζει «Ο γιατρός, μου είπε πως δεν ήμουν ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος».

Ο 35χρονος Shane Shamie από το Michigan θυμάται την εποχή που ο γάμος του διαλύθηκε και προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια του. Η μόνη του έννοια ήταν η 12χρονη κόρη του, που κλονίστηκε βαθιά από το διαζύγιο. Κάποια στιγμή και ενώ περνούσαν μαζί το Σαββατοκύριακο, η κόρη του τον ρώτησε: «Γιατί όλοι στην οικογένεια έχουν μπλε μάτια κι εγώ έχω καστανά;».  

Ο Shane διαβεβαίωσε το κορίτσι πως αυτά συμβαίνουν, παλεύοντας να κρύψει την έκπληξή του, καθώς με την πρώην γυναίκα του ήταν παντρεμένοι 8 χρόνια και σε όλο αυτό το διάστημα είχε ακούσει διάφορες φήμες που αμφισβητούσαν την πατρότητά του, αλλά δεν ήθελε να τις πιστέψει. Η ζωή του ήταν-φαινομενικά- τέλεια. Είχε μια καλοπληρωμένη δουλειά σε μια τεράστια μεσιτική εταιρία, μία όμορφη σύζυγο, δύο εκπληκτικά παιδιά. «Όταν είσαι ευτυχισμένος, δεν υποψιάζεσαι κάτι τέτοιο, ειδικά όταν οι αρχές και οι δικές μου και της γυναίκας μου, δεν θα το επέτρεπαν ποτέ» εξηγεί ο Shane. Από τη στιγμή που η κόρη του Shane ξεκίνησε να διδάσκεται στο σχολείο το μάθημα της γενετικής οπότε και ρώτησε για το χρώμα των ματιών της, ο Shane είχε ήδη ξαναπαντρευτεί. Η νέα του σύζυγος συμφώνησε πως ο Shane έπρεπε να κάνει τεστ πατρότητας. Δύο εβδομάδες αργότερα είχε τα αποτελέσματα στα χέρια του.

«Μεγαλώνεις ένα παιδί επί 12 ολόκληρα χρόνια νομίζοντας ότι είναι δικό σου και ύστερα έρχονται αυτά τα νέα και σου ανατρέπουν τη ζωή. Σαν μια υιοθεσία, που σου επιβλήθηκε ερήμην σου» λέει συγκλονισμένος ο Shane!

Ο Wade Horn, Ph.D., υπάλληλος της «Αμερικανικής Υπηρεσίας Υγειονομικών και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών για την οικογένεια και το παιδί»  και μπαμπάς δύο κοριτσιών, πιστεύει πως «Το ζήτημα της πατρότητας δεν είναι απλώς γονιδιακό. Έχει να κάνει με τη σημασία της πατρότητας και το μήνυμα που περνάμε για αυτή. Εξάλλου όποιος αμφισβητεί την πατρότητα του παιδιού του, έχει κάθε δικαίωμα να κάνει τέστ DNA».

Ο δικηγόρος και ακτιβιστής των αντρικών δικαιωμάτων, Ron Henry, ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα  τα πράγματα σπάνια λειτουργούν έτσι «Ένας μεγάλος αριθμός τέτοιων γεγονότων, αποκαλύπτονται κατά τύχη ή όταν κάποιος εμφανίζεται με τον δικηγόρο του χωρίς να έχει ιδέα τι θέλει και τι πρέπει να κάνει. Ή αντιμετωπίζει μία κατάσταση όπου η κοινωνική πίεση που του ασκείται είναι τόσο μεγάλη που αν ζητήσει τέστ πατρότητας βρίσκεται και υπόλογος “Πώς τολμάς να με αμφισβητείς, ήσουν στο μαιευτήριο όταν γεννήθηκε αυτό το παιδί μπλα μπλα μπλα…”. Η πραγματικότητα λοιπόν είναι ότι τέτοιες υποθέσεις τελειώνουν πρίν καν αρχίσουν καθώς ελάχιστοι άντρες από όσους έχουν αμφιβολίες για την πατρότητά τους, καταλήγουν να κάνουν το τέστ!»

Ο 36χρονος Dylan Davis, τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών στο Denver, μετανιώνει που δεν το έκανε. Ο γάμος του άρχισε να διαλύεται όταν ένας φίλος του, του είπε πως ήθελε να του αποκαλύψει ένα μυστικό που ήξεραν όλοι εκτός από τον Dylan. Ο πραγματικός πατέρας των δίδυμων αγοριών του, ήταν ο ιδιοκτήτης ενός εστιατορίου στο οποίο εργαζόταν η γυναίκα του. «Μούδιασα» λέει ο Dylan «Ένιωθα τόσο ηλίθιος μετά από τόσα χρόνια που πίστευα πως τα παιδιά ήταν δικά μου. Στη αρχή ένιωθα θυμό και ύστερα έπεσα σε κατάθλιψη».

Κι όμως ο Dylan αρνήθηκε το δικαίωμά του, να κάνει τεστ πατρότητας «Δεν ήθελα να δώσω συνέχεια στο θέμα από φόβο για το αποτέλεσμα, αν και ήθελα πολύ να έχω την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών» λέει. Τελικά ο Dylan ζήτησε διαζύγιο και το δικαστήριο, του όρισε 1.000 δολλάρια διατροφή για κάθε παιδί ενώ 5 χρόνια μετά από εκείνη τη δίκη, ο Dylan ακόμη πληρώνει παρ’ όλο που η σχέση του με τα παιδιά του διαλύθηκε…

Από την άλλη ο 23χρονος Owen Williams, φοιτητής πληροφορικής, μόλις είχε μάθει ότι το μωρό που άκουγα να κλαίει καθώς μιλούσαμε στο τηλέφωνο, δεν ήταν δικό του. Και παρ’ όλο που είχε αλλάξει τη ζωή του σε τόσο μικρή ηλικία για χάρη του παιδιού, μου ακουγόταν πολύ ήρεμος.

Η μητέρα του παιδιού του, δεν ήξερε ότι ο Owen γνώριζε την αλήθεια.Κι αυτό διότι ο Owen έψαχνε σπίτι να μετακομίσει και απλώς μια μέρα θα άνοιγε την πόρτα και θα έφευγε.  «Επί 15 μήνες, η γυναίκα μου με κορόιδευε. Σε κάθε επίσκεψη στον γυναικολόγο, σε κάθε εξέταση για την εγκυμοσύνη, σε κάθε μας έξοδο και κάθε μας βόλτα, η γυναίκα μου με εξαπατούσε» λέει και συνεχίζει «Το πρόβλημά μου δεν έχει να κάνει με το μωρό αλλά με το ότι δεν ήξερα πως δεν είναι δικό μου».

Οι επιπτώσεις της ασυμφωνίας πατρότητας στη σχέση πατέρα-παιδιού δεν έχουν επισήμως μελετηθεί αλλά η κοινή λογική λέει ότι όσο περισσότερο δένεται ένας άντρας με το παιδί, τόσο θα προσπαθήσει να σώσει τους πατρικούς του δεσμούς με το παιδί μετά το αρνητικό αποτέλεσμα ενός τεστ πατρότητας. Για παράδειγμα, ο Shane που είδαμε πιο πάνω, έχοντας μεγαλώσει επί 12χρόνια την κόρη του χωρίς τελικά να είναι δικό του παιδί, συνεχίζει να τη θέλει στη ζωή του σε αντίθεση με την πρώην γυναίκα του με την οποία οι σχέσεις του είναι ανύπαρκτες. Στην παραπάνω ιστορία του 44χρονου Morgan, αποδείχτηκε πως κανένα από τα τρία παιδιά, δεν ήταν δικό του και παρά το τραύμα που του επέφερε μια τέτοια αποκάλυψη, συνεχίζει να θεωρεί ότι είναι ο πατέρας τους. Σήμερα, ο μεγάλος του γιός δεν θέλει να έχει καμία σχέση μαζί του ενώ ο μικρότερος γιός του πέθανε όταν ήταν 12 ετών, εξαιτίας της κυστικής ίνωσης που κληρονόμησε από έναν άγνωστο «Αυτό ήταν το τίμημα που πλήρωσε το παιδί μου, με τη ζωή του» λέει ο Morgan.

Εάν υπάρχει ηθικό δίδαγμα σε αυτή την ιστορία, είναι ότι οι ερωτήσεις που φαντάζουν επώδυνες σήμερα, μπορούν να γλιτώσουν εσάς και την οικογένειά σας από πολύ μεγαλύτερο πόνο στο μέλλον. Κανείς δεν προχωράει στη ζωή και στην αγάπη με αμφιβολία ή καχυποψία, αλλά κανείς δεν προχωράει και χωρίς την αλήθεια. Εάν την υποψιάζεστε, δικαιούστε να την γνωρίζετε!

Περιμένουμε και τη δική σας εμπειρία με email, στο info@singleparent.gr
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σας δεδομένων και σας διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σας θα παραμείνει μυστική.