Γιατί δεν θέλω το διαζύγιό μου να είναι φιλικό

1

Μόλις σήμερα αποφάσισα να χωρίσω τον πρώην άντρα μου και όταν λέω να «χωρίσω» εννοώ τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να είχα χωρίσει πρίν από 5 χρόνια, όταν ζήτησα διαζύγιο.

Όταν με τον άντρα μου χωρίσαμε πρίν από 5 χρόνια, διατηρήσαμε μια πολύ καλή φιλική σχέση για χάρη του παιδιού. Όλοι μας οι φίλοι και οι γνωστοί, θεωρούσαν το διαζύγιό μας απόλυτα επιτυχημένο σε σημείο να αναρωτιούνται γιατί δεν τα ξαναβρίσκουμε.  Το διαζύγιό μας, παραδόξως, είχε βγάλει στην επιφάνεια τον καλύτερο εαυτό μας και όσοι μας ρωτούσαν πώς τα καταφέρναμε, λέγαμε ότι πάντα μα πάντα  βάζαμε το παιδί στο κέντρο και όχι στη μέση.  Βάζοντας το παιδί στο κέντρο κάθε απόφασης που θέλεις να πάρεις, όλα τα υπόλοιπα βρίσκουν τη θέση τους σχεδόν αυτόματα. Έτσι λέγαμε…

Όλα λοιπόν αυτά τα χρόνια, περνούσαμε τις διακοπές και τις γιορτές μαζί με το παιδί. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Πάσχα. Ήμασταν μαζί ενωμένοι στο πρόβλημα υγείας του παιδιού μας το οποίο κράτησε περίπου 2 χρόνια με άπειρες εξετάσεις και νοσοκομεία και κάθε τρείς εβδομάδες, πηγαίναμε στον γιατρό μαζί.

Όταν ο πρώην άντρας μου άφησε έγκυο μια κοπέλα που ήξερε ελάχιστα, του συμπαραστάθηκα. Ακούγεται τρελλό αλλά αν το δεί κανείς ώριμα, το θέμα αφορούσε και το παιδί μου, μιας που θα αποκτούσε αδερφάκι ενδεχομένως και μητριά. Έπρεπε να βρούμε έναν τρόπο να του μιλήσουμε γι’ αυτό και να τον έχουμε από κοντά σε οτιδήποτε χρειαζόταν. Όταν η κοπέλα αυτή του έκανε αγωγή και τον έτρεχε στα δικαστήρια, ήμουν εκεί και του στάθηκα σε όλο τον πόνο, το άγχος και τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα. Όταν ο πρώην άντρας μου, κέρδισε την επιμέλεια του δεύτερου παιδιού του, έπρεπε να εξηγήσουμε στον γιό μας και να τον κάνουμε να καταλάβει την νέα πραγματικότητα κι αυτό το κάναμε μαζί.

Όλα αυτά άλλαξαν  στο πάρτι γενεθλίων του παιδιού. Αρχίσαμε να διαφωνούμε για ένα θέμα σχετικά με το παιδί και τότε το πράγμα ξέφυγε, με ουρλιαχτά και προσβολές από τον άντρα μου μπροστά σε όλο τον κόσμο. 5 χρόνια μετά από την ημέρα που ζήτησα διαζύγιο, κατάλαβα γιατί χώρισα όπως κατάλαβα και γιατί δεν έπρεπε το διαζύγιό μας να είναι φιλικό.

Επί 10 χρόνια γάμου, ο άντρας μου με κακοποιούσε συναισθηματικά κι αυτή ήταν η κυριότερη αιτία διαζυγίου. Με αποκαλούσε χοντρή ενώ δεν ήμουν, μου έλεγε ότι μισούσε τον τόνο της φωνής μου και όποτε φεύγαμε από επισκέψεις σε φίλους, μου έλεγε πόσο τον ντρόπιαζα και πόσο λάθος συμπεριφορά είχα. Τέρμα κόμπλεξ που λέμε. Μέχρι που μια μέρα απλά «ξύπνησα», άρχισα να κάνω ψυχοθεραπείες και ένα μήνα μετά, τον άφησα. Από τότε κατάλαβα πόσο εντελώς διαφορετικός άνθρωπος ήμουν από αυτό που προσπαθούσε ο άντρας μου, να με πείσει ότι είμαι.

Και να που σήμερα, 5 χρόνια μετά από εκείνη την ημέρα που ζητούσα διαζύγιο και που είχαμε κάνει τα πάντα για να μην πληγώσουμε το παιδί, συνειδητοποιώ ότι δεν θέλω άλλο να έχω αυτό το περιβόητο φιλικό διαζύγιο, αυτή την οικειότητα και αυτό το ρόλο. Γιατί όσο πιο κοντά είσαι σε έναν χειριστικό πρώην σύζυγο για χάρη του παιδιού, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχεις να σε χειρίζεται ξανά ενώ υποτίθεται έχεις χωρίσει ακριβώς γι αυτό. Πάντα πίστευα ότι το διαζύγιο, όπως και ο γάμος, είναι ένας ζωντανός οργανισμός που χρειάζεται τροφή για να επιζήσει. Αλλά καλό είναι αυτή τη τροφή, να μην την τρώτε τόσο κοντά και αν είναι δυνατόν, ο καθένας από το σπίτι του.

Μέχρι πρίν λίγο καιρό, ο γιός μου έκλαιγε στην αγκαλιά μου και με ρωτούσε γιατί δεν τα ξαναβρίσκουμε με τον μπαμπά του, από τη στιγμή που τα πάμε τόσο καλά. Αυτή του η αντίδραση σε συνδυασμό με του πατέρα του στο πάρτι γενεθλίων, με έκανε να καταλάβω πως το φιλικό διαζύγιο έχει και τα όριά του και δεν είναι ταιριαστό σε όλες τις περιπτώσεις και όλους τους ανθρώπους. Δεν είμαι υπέρ των εντάσεων αλλά όπως σε όλα τα πράγματα, δεν υπάρχει μόνο άσπρο ή μαύρο. Υπάρχει και η απόσταση, αυτή που έτσι κι αλλιώς ήταν εξαρχής η αιτία του χωρισμού.

5 χρόνια μετά λοιπόν, πήρα και επισήμως διαζύγιο από το φιλικό διαζύγιο και αποφάσισα να χωρίσω όπως όλος ο κόσμος. Τυπική επικοινωνία μόνο για τα απαραίτητα και τυπικές συναντήσεις μόνο σε πάρτι και σχολικές γιορτές. Όχι άλλες διακοπές μαζί, όχι άλλες γιορτές μαζί και δείπνα μαζί. Δεν χωρίσαμε για να είμαστε μαζί, ούτε για να είμαστε φίλοι. Το καλό του παιδιού είναι να μην μαλώνουν οι γονείς του, όχι οι γονείς του να είναι κολλητοί!

Πηγή: Huffingtonpost.com

Περιμένουμε και τη δική σας εμπειρία με email, στο info@singleparent.gr
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σας δεδομένων και σας διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σας θα παραμείνει μυστική. Τα πρόσωπα που απεικονίζονται στη φωτογραφία, δεν είναι τα πραγματικά.