Ανύπαντρη μητέρα στην εφηβεία: Μια χαρούμενη ιστορία!

0

Η μητρότητα ξεκίνησε για μένα από τη θέση της ανύπαντρης μητέρας. Ήταν λίγο μετά τα 16α μου γενέθλια, όταν συνέλαβα το πρώτο μου παιδί και επτά μήνες αργότερα  θα το έφερνα στη ζωή. Ξέρω πως το να είσαι μια έφηβη και ανύπαντρη μητέρα είναι δύσκολο, διότι κανείς δεν ξέρει πώς να είναι γονιός στην εφηβεία. Ξέρω ότι ήταν δύσκολο,αλλά δεν είναι όλες οι ιστορίες θλιβερές και εγώ είμαι η απόδειξη πως υπάρχει μια μικρή ομάδα μονογονεϊκών και ευτυχισμένων έφηβων μητέρων.

Μεγάλωσα σε μια πολύ παραδοσιακή οικογένεια,με δυο αγαπημένους γονείς που ήταν μαζί, αγαπημένοι, από το γυμνάσιο και οι οποίοι μετέφεραν τις πεποιθήσεις και τα ηθικά πιστεύω τους στα παιδιά τους. Ένα από αυτά τα πιστεύω ήταν η σεξουαλική αποχή πριν από το γάμο.Έτσι λοιπόν,οι γονείς μας,μας μίλησαν για το προγαμιαίο σεξ και τι επιπτώσεις μπορεί να είχε. Ήξερα,δεν υποστηρίζω το αντίθετο. Γνωρίζοντας,από το δημοτικό, πώς δημιουργούνται τα μωρά,είναι δύσκολο να υποστηρίξει κάποιος το αντίθετο.Οπότε το να μείνεις κατά λάθος έγκυος,είναι κατά τη γνώμη μου,λίγο παρατραβηγμένο.

Έτσι,να’μαι λοιπόν, έγκυος, ως αποτέλεσμα δικών μου επιλογών. Ήμουν μία έφηβος στο εκατομμύριο,που έμπαινε στον κόσμο της ανύπαντρης μητέρας και των στατιστικών που τη συνοδεύουν.Ήταν σαν να είχα ανέβει σε ένα τρενάκι ευθυνών για τα επόμενα τέσσερα χρόνια , το οποίο πάλευα ψυχικά να «οδηγήσω». Ευτυχώς,χάρη στους γονείς μου,δεν ήμουν μία έφηβη μητέρα που τα έκανε όλα λάθος,εξαιτίας του παιδιού της.Έκανα λάθη,τα οποία σίγουρα δεν θα επαναλάμβανα τώρα που είμαι μεγαλύτερη  και παντρεμένη και που τα μετανιώνω.Πάλεψα με τις επιθυμίες μου ως έφηβη, όπως το να πάω σε πάρτυ ή να βγω με τους φίλους μου.Οι γονείς μου με έκαναν να καταλάβω ότι πλέον είμαι η μητέρα του γιού μου και ότι ο γιος μου δεν ρωτήθηκε για το αν έπρεπε να γεννηθεί από μένα.

Οι ιστορίες μου,ως έφηβη ανύπαντρη μητέρα,δεν είναι οι τυπικές ιστορίες που ίσως έχετε ακούσει.Αποφοίτησα από ιδιωτικό χριστιανικό σχολείο,με έναν χρόνο καθυστέρηση.Δεν είχα ποτέ προβλήματα με τον νόμο ούτε παραμέλησα ποτέ τον γιο μου.’Ήμουν καλή μητέρα.Ο γιος μου ήταν πάντα καθαρός και υγιής.Ήταν και έξυπνος.Είναι το πιο έξυπνο παιδί που έχω γνωρίσει κι ας ήταν εννιά εβδομάδες πρόωρος.Όταν εν τέλει άνοιξα τα μάτια μου,μετά από πολλή προσπάθεια και λάθη,κατάλαβα ότι έπρεπε εγώ και ο γιος μου να διεκδικήσουμε το καλύτερο σ’αυτή τη ζωή,αν και έπρεπε να κάνω το δυσκολότερο πράγμα,να φύγω μακριά από τον βιολογικό του πατέρα.Ο πατέρας του βέβαια το έκανε πολύ εύκολο διότι αποποιήθηκε τα δικαιώματά του όταν ο Κωνσταντίνος ήταν 2,5 χρονών.Κρίμα γιατί μαζί αποποιήθηκε και όλες τις χαρές που δίνει το παιδί σε εμένα σήμερα…

Εν τέλει,κατάλαβα πόσο πολύτιμος είναι ο γιος μου και πόσο άξιζε να έχει έναν πατέρα και μία μητέρα.Έκανα δύο δουλειές και πήγαινα σε σχολή για να δώσω εξετάσεις στη νοσηλευτική.Έπρεπε να μετακινηθούμε σε πολλά μέρη,πριν καταλήξουμε στο μέρος που ζούμε τώρα,από τότε που ο γιος μου έκλεισε τα 5.Εκεί γνώρισα έναν άντρα,ο οποίος αργότερα έγινε σύζυγός μου και πατέρας του παιδιού μου.Οι ζωές μας είναι ολοκληρωμένες και ποτέ δεν θα καταλάβαινες πόσο παλέψαμε εγώ κ ο γιος μου πριν από κάποια χρόνια.Οι ιστορίες που έζησα είναι σίγουρα πιο περίπλοκες,αλλά ήθελα να γράψω μια σύντομη εκδοχή της ζωής μου ως ανύπαντρη μητέρα.

Σαν έφηβη ανύπαντρη μητέρα, έπρεπε να μάθω πολλά, αλλά θυμάμαι τα λόγια της μητέρας μου και του πατέρα μου που μου έλεγαν πως όλο αυτό θα έβγαινε σε κάτι καλό και είχαν δίκιο. Πράγματι σήμερα, είμαι η απόδειξη πως αυτή η καμπή στη ζωή σου, μπορεί να εξελιχθεί και να καταλήξει σε μια χαρούμενη ιστορία!

Επιμέλεια κειμένου: Φωτεινή Παγωνίδου
Photo by: Freedigitalphotos.net

Περιμένουμε και τη δική σας εμπειρία με email, στο info@singleparent.gr
Σημ: Το Singleparent.gr εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σας δεδομένων και σας διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σας θα παραμείνει μυστική.