Διαζύγιο: Όταν το παιδί, επιλέγει να μείνει με τον μπαμπά

0

Μία από τις πιο πικρές εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ένας διαζευγμένος γονιός που έχει την επιμέλεια του παιδιού του, είναι όταν το παιδί, του λέει πως θέλει να μείνει με τον άλλον γονέα ειδικά αν εκείνο βρίσκεται στην εφηβεία, άρα πρακτικά μπορεί να κάνει την επιθυμία του πράξη. Η Πέρσα, μαμά του 13χρονου Κώστα εξομολογείται «Πάνω σε ένα πολύ γερό καυγά, ο Κώστας αποφάσισε να πάει να μείνει με τον πατέρα του. Κάνω τα πάντα για να μεγαλώσω αυτό το παιδί κι όμως δεν φτάνει. Είμαι σε απόγνωση!».

Όταν η 16χρονη Ιουλία μετακόμισε στο σπίτι του μπαμπά της, η μητέρα της Χριστίνα, ένιωσε προδομένη «Νιώθω ότι με εγκατέλειψε και έχω θυμώσει πάρα πολύ. Όσο και να θέλω να την καταλάβω δεν μπορώ. Πέρασα πάρα πολλά από τον πατέρα της και εκείνη πέρασε πολλά από αυτόν. Πώς γίνεται να το ξεχνάει αυτό;» λέει.

Το να ακούτε το παιδί σας να σας λέει ότι θέλει να μείνει με τον πρώην σας ενώ είναι και σε ηλικία που μπορεί να το κάνει, είναι σαν γροθιά στο στομάχι. Μαμάδες με  παρόμοια εμπειρία, ισχυρίζονται ότι ο τρόπος που ανταποκρίνεται ο γονιός σε αυτές τις περιπτώσεις, παίζει μεγάλο ρόλο. Παρακάτω, θα βρείτε μερικές στρατηγικές που μοιράζονται αυτές οι μαμάδες μαζί μας και που θα σας βοηθήσουν να το ξεπεράσετε!

1. Ανταποκριθείτε στο κάλεσμα
«Όταν το παιδί, απειλεί ότι θα φύγει, φτιάξτε του βαλίτσες και στείλτε το στον μπαμπά του» λέει η Χριστίνα. Μπορεί να πάρει μερικές ώρες ή μήνες αλλά θα γυρίσει. Κι όταν γυρίσει, πείτε του ότι σε περίπτωση που το ξανακάνει, θα μείνει εκεί για πάντα. Η Χριστίνα είχε την συνεπιμέλεια της κόρης της Ρεββέκας και με τον πρώην άντρα της είχε καλές σχέσεις. Ώσπου η Ρεββέκα όταν έγινε 15 ετών, αποφάσισε να πάει να μείνει με τον μπαμπά της. Η Χριστίνα σήμερα, αισθάνεται μπερδεμένη, λυπημένη και προπάντων ένοχη ότι δεν ήταν καλή μητέρα «Μου λείπει πολύ και δεν ξέρω πως μπορώ να κρατήσω επαφή μαζί της από δω και πέρα. Έχουμε μιλήσει στο τηλέφωνο μερικές φορές αλλά τη θέλω εδώ μαζί μου» λέει. Στη περίπτωσή της δηλαδή, η Ρεββέκα δεν επέστρεψε, άρα έχετε υπόψιν ότι υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο.

2. Μη σταματήσετε να είστε μαμά
Είναι δύσκολο να μην πονάτε όταν το παιδί φεύγει αλλά έστω και μέσα σε μία τόσο στρεσογόνα κατάσταση, πρέπει να σκέφτεστε ότι είστε ακόμη η μητέρα του. Επιμένετε να περνάτε χρόνο μαζί με το παιδί, να το βλέπετε μερικές φορές την εβδομάδα, να υποστηρίζετε την απόφασή του. Εάν αντιδράσετε έτσι, αντί να το γεμίσετε ενοχές, μπορεί να καταφέρετε να δεχτεί να συμβιβαστεί σε πράγματα που αφορούν τη σχέση σας και να επιστρέψει. Είναι πολύ σημαντικό να μην εγκαταλείψετε ή υποτιμήσετε τον ρόλο σας ή πιστέψετε ότι σας τον έχουν «κλέψει». Διατηρήστε όσο μπορείτε την αυτοπεποίθησή σας και μην αφήσετε το παιδί σας να νομίζει ότι είστε χαμένοι χωρίς αυτό. Δώστε του χρόνο και ενθάρρυνση στη σχέση με τον πατέρα του, που είναι πολύ σημαντικό για εκείνο. Για να εξασφαλίσετε ότι η απόσταση δεν σας χωρίζει από τον ρόλο του γονέα, σιγουρευτείτε ότι ο ο πρώην σύζυγος, σας ενημερώνει για οτιδήποτε αφορά το παιδί.

3. Κρατήστε τακτική και θετική επαφή με το παιδί
Ένας έφηβος που φεύγει από το σπίτι σας, μπορεί αρχικά να μην θέλει πολλά-πολλά μαζί σας αλλά είναι σημαντικό να είστε εκεί για το παιδί, όσο σας επιτρέπει. Το πρώτο βήμα είναι να βάλετε στην άκρη το θυμό και τη πικρία σας. Τηλεφωνείτε του καθημερινά και επιδιώκετε να το βλέπετε συχνά. Όσο θυμωμένο και να είναι το παιδί, το να διεκδικείτε την επαφή μαζί του, θα του δείξει ότι -ανεξάρτητα από το πού και με ποιόν ζεί-η αγάπη σας γι’ αυτό δεν αλλάζει και ότι παραμένει μέρος της οικογένειας σας, όπως και πρίν. Βγείτε βόλτα με το παιδί, πηγαίνετε σινεμά ή για φαγητό. Δείχνοντας καλή διάθεση να κάνετε πράγματα μαζί, θα διαβεβαιώσει το παιδί ότι δεν το πιέζετε να γυρίσει στο σπίτι.

4. Μείνετε σταθεροί στους κανόνες σας
Η Χριστίνα κατανοεί ότι η κόρη της, έφυγε εν μέρει από το σπίτι επειδή δεν της άρεσαν οι κανόνες που είχε θέσει και ελπίζει ότι μια μέρα η κόρη της, θα γυρίσει και θα τους υπακούσει. Όσο κι αν μπαίνετε στον πειρασμό να συγκρίνεστε με τον πρώην σας και να αμφισβητείτε τους κανόνες σας, μείνετε σταθεροί σε αυτούς όπως και στις προσδοκίες σας. Δείξτε στο παιδί σας ότι είστε εκεί για εκείνο χωρίς να προσπαθήσετε να το χειριστείτε ή να το αφήσετε να σας χειριστεί. Και όπως λέει και η Χριστίνα «Δεν γίνεται να διαμορφώνεις τους κανόνες ανάλογα με το πώς βολεύουν το παιδί και υπό την απειλή ότι θα φύγει. Ένα παιδί στην εφηβεία πρέπει να αποδέχεται την ευθύνη των πράξεών του. Όλος ο κόσμος είναι γεμάτος κανόνες. Αύριο που θα πάει Πανεπιστήμιο και θα δουλέψει τι θα κάνει; Όποτε δεν του αρέσουν οι κανόνες των καθηγητών ή του εργοδότη του, θα φεύγει;».

Τέλος, μην ξεχνάτε ότι είναι πολύ σημαντικό να μην προσπαθήσετε να δωροδοκήσετε το παιδί για να γυρίσει. Μπορείτε να τάξετε στο παιδί παιχνίδια, ταξίδια και ό,τι άλλο θέλει και πράγματι να το κάνετε να επιστρέψει. Όμως καλό είναι πρίν κάνετε οποιαδήποτε κίνηση «πανικού», να υποστηρίξετε τις επιλογές του παιδιού και να αρχίσετε να το αντιμετωπίζετε σαν μελλοντικό ενήλικα. Κι όταν αρχίσετε να επικοινωνείτε μαζί του ανοιχτά, δεν θα έχει καμία σημασία που μένει διότι θα έχετε ήδη μια πολύ καλή σχέση μεταξύ σας. Κι αυτή είναι η ουσία!

Μέρος του άρθρου διαβάσαμε στο http://moms.popsugar.com/